mīrē
mīrē adv. Source etymology: mirus , wonderfully, marvellously, strangely, uncommonly, exceedingly : ea mire scite facta: fallere hospites, H.: gratum, L.—With quam, it is strange how, incredibly : mire quam illius loci c
Latin · n9949Historical source · 1890 American Book Company edition; pinned Perseus XML digitization
Charlton T. Lewis · Perseus Digital Library, Tufts University. Read this edition’s full extracted entries and its original proposals. Publication here preserves a source; it does not endorse every claim.
Digital text credited to the Perseus Digital Library, Tufts University. Adapted entry text is shared under CC BY-SA 4.0; offer textual corrections to Perseus ↗.
Perseus digitized text and SET-U's parsed/reformatted source records, shared under CC BY-SA 4.0; no claim over unrelated SET-U material Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary (New York, Cincinnati and Chicago: American Book Company, 1890). Digital text: Perseus Digital Library, Tufts University (http://www.perseus.tufts.edu/), gift in the name of Carol F. Ross. Source: https://github.com/PerseusDL/lexica/blob/1c34cdf756c63cf37db61bd366d733431dbd7aa0/CTS_XML_TEI/perseus/pdllex/lat/viaf2845558/viaf001/viaf2845558.viaf001.xml. SET-U removes XML presentation markup, decodes known character entities, adds paragraph/etymology labels, and preserves source Greek Beta Code and unresolved legacy tokens. These reformatted records are available under CC BY-SA 4.0, without additional restrictions or warranty. No textual corrections have been made; any future corrections must be offered to Perseus. No endorsement is implied. Rights statement ↗
mīrē adv. Source etymology: mirus , wonderfully, marvellously, strangely, uncommonly, exceedingly : ea mire scite facta: fallere hospites, H.: gratum, L.—With quam, it is strange how, incredibly : mire quam illius loci c
Latin · n9949mīrificē adv. Source etymology: mirificus , wonderfully, marvellously, extraordinarily : moveri: laudare.
Latin · n9950 · brief source recordmīrificus adj. with sup. Source etymology: mirus+2 FAC- , wonderful, admirable, marvellous, extraordinary, strange : voramus litteras cum homine mirifico . . . Dionysio: turris mirificis operibus extructa, Cs.: pugnae: s
Latin · n9951mirmillō see myrmillō.
Latin · n9952 · brief source recordmīror ātus, ārī, dep. Source etymology: mirus , to wonder, marvel, be astonished, be amazed, admire : quae causa esset, miratus quaesiit, Cs.: homo mirari visus est: Non invideo, miror magis, V.: hoc in aliis minus mirab
Latin · n9953mīrus adj. Source etymology: 2 MI- , wonderful, marvellous, astonishing, extraordinary, amazing : populi R. aequitas: miris modis odisse Sostratam, exceedingly , T.: visenda modis animalis miris, wonderful to the view ,
Latin · n9954miscellānea (miscil-) ōrum, n Source etymology: MIC- , a hash of broken meats, hodge-podge (food for gladiators), Iu.
Latin · n9955misceō miscuī, mīxtus, ēre, to mix, mingle, intermingle, blend: picem sulphure, S.: (sortes) pueri manu miscentur: mella Falerno, H.: nectare aquas, O.: Fulgores operi, V.: fletum cruori, O.: cum undis miscentur aquae, O
Latin · n9956misellus adj. dim. Source etymology: miser , poor, wretched, unfortunate : homo.—As subst m., a wretch , Iu.
Latin · n9957 · brief source recordmiser era, erum, adj. with comp. miserior, and sup. miserrimus Source etymology: MIS- , wretched, unfortunate, miserable, pitiable, lamentable, in distress : me miserior, T.: mortales, V.: multo miserior quam ille, quem
Latin · n9958miserābile adv. Source etymology: miserabilis , pitiably, wretchedly : caesis insultans, V.: longum, Iu.
Latin · n9959 · brief source recordmiserābilis e, adj. with comp. Source etymology: miseror , pitiable, miserable, deplorable, lamentable, wretched, sad : facies, S.: nihil est tam miserabile, quam ex beato miser: exitium, V.: vox, plaintive : elegi, mour
Latin · n9960miserābiliter adv., pitiably, wretchedly, pathetically, mournfully, sadly: emori: scripta epistula: rogitantes, L.
Latin · n9961 · brief source recordmiserandus adj. Source etymology: P. of miseror , lamentable, deplorable, pitiable, touching, affecting : aliis miserandus, aliis inridendus: Heu! miserande puer! V.: haec mihi videntur misera atque miseranda: manus Pria
Latin · n9962miserāns P. of miseror.
Latin · n9963 · brief source recordmiserātiō ōnis, f Source etymology: miseror , pity, compassion, sympathy : miseratione mens iudicum permovenda: miseratio sui animos cepit, L.— A pathetic speech, appeal to compassion : miserationibus uti: partes miserat
Latin · n9964miserātus P. of miseror.
Latin · n9965 · brief source recordmiserē adv. with comp. Source etymology: miser , wretchedly, miserably, pitiably : vivere: ut miserius a vobis recipiatur quam ab illo capta est, L.— Vehemently, desperately : nimis cupio, T.: cupis abire, H.
Latin · n9966misereor itus, ērī, dep. Source etymology: miser , to feel pity, have compassion, pity, compassionate, commiserate : Faune, precor, miserere, V.: misereamini censeo, S.: mei: sociorum: deos miseritos nominis Romani, L.—3
Latin · n9968miserēscō —, —, ere, inch. Source etymology: misereo , to feel pity, have compassion : ultro, V.: regis, V.—Impers: nunc te miserescat mei, T.
Latin · n9969miseret uit, —, ēre, impers. Source etymology: miser , it distresses, excites pity in : nonne te miseret mei? don't you pity me? T.: eorum nos miseret: si te lapsorum miseret, V.
Latin · n9970miseria ae, f Source etymology: miser , wretchedness, unhappiness, misfortune, misery, woe, suffering, affliction, distress : mihi lenire miseriam, T.: eis divitiae oneri miseriaeque fuere, S.: satis diu fuit in miseriis
Latin · n9971misericordia ae, f Source etymology: misericors , tenderheartedness, pity, compassion, sympathy, mercy : animus misericordiā Devinctus, T.: irā aut misericordiā inpulsi, S.: usus misericordiā, exercising , Cs.: vestram m
Latin · n9972misericors cordis, adj. with comp. Source etymology: misereo+ cor , tender-hearted, pitiful, compassionate, merciful : in suos: in re: in furibus aerari, S.: animus: in illā victoriā quis P. Sullā misericordior inventus
Latin · n9973miseriter adv. Source etymology: miser , pitifuly, sadly , Ct.
Latin · n9974 · brief source recordmiseritus P. of misereor.
Latin · n9975 · brief source recordmiseror ātus, ārī, dep. Source etymology: miser , to lament, deplore, commiserate : Galliae fortunam, Cs.: communem condicionem: sortem animi iniquam, V.: eos miserando casum suum confirmat, S.— To feel compassion, pity,
Latin · n9976missilis e, adj. Source etymology: mitto , that may be hurled, thrown, missile : lapides missiles, sling-stones , L.: ferro, quod missile libro, a javelin , V.: sagittae, H. —Plur n . as subst. (sc. tela), missiles, dart
Latin · n9977missiō ōnis, f Source etymology: mitto , a sending, despatching : litterarum: legatorum.— A release, setting at liberty, liberation : munus pro missione dare.— A discharge from service, dismissal : missionem petundi grat
Latin · n9978missitō āvī, —, āre, freq. Source etymology: mitto , to send repeatedly : supplicantīs legatos, S.: auxilia, L.
Latin · n9979 · brief source recordmissor ōris, m Source etymology: mitto , a thrower, archer : missore vacans sagitta, C. poët.
Latin · n9980 · brief source recordmissus P. of mitto.
Latin · n9981 · brief source recordmitella ae, f dim. Source etymology: mitra , a headband, turban .
Latin · n9984 · brief source recordmītēscō (mītīscō) —, —, inch. Source etymology: mitis , to be softened : sunt (herbae) quae mitescere flammā queant, O.— To grow mild, become gentle, be tamed : hiemps, L.: frigora, H.: ferae quaedam numquam mitescunt, a
Latin · n9985mītificō —, ātus, āre Source etymology: mitis + 2 FAC- , to ripen : mitificato cibo, well digested .
Latin · n9986 · brief source recordmītigātiō ōnis, f Source etymology: mitigo , a soothing .
Latin · n9987 · brief source recordmītigō āvī, ātus, āre Source etymology: mitis+1 AG- , to soften, make tender, ripen, mellow, tame : fruges: cibum, soften (by cooking): agros, make fruitful : flammis et ferro agrum, clear , H.—Fig., to make gentle, paci
Latin · n9988mītis e, adj. with comp. and sup, mild, mellow, mature, ripe: sunt nobis mitia poma, V.: Bacchus (i. e. vinum), mellow, V.: suci, O.: solum Tiburis, kindly, H.: (fluvius) in morem stagni, placid, V.— Fig., mild, soft, ge
Latin · n9989mitra ae, f , mi/tra, a headband, coif, turban (an Asiatic head-dress), C., V., Pr., Iu.
Latin · n9990 · brief source recordmitrātus adj. Source etymology: mitra , wearing a turban, turbaned : chori, Pr.
Latin · n9991 · brief source recordmittō mīsī (mīstī, for mīsistī, Ct.), missus, ere Source etymology: MIT- , to cause to go, let go, send, send off, despatch : ad Troiam ob defendendam Graeciam, Enn. ap. C.: alquem ad hoc negotium, S.: illum pro consule
Latin · n9992mītulus ī, m , mi/tulos, an edible mussel, H.
Latin · n9993 · brief source recordmīxtus adj. Source etymology: P. of misceo , hybrid : genus, V.
Latin · n9994 · brief source recordmnēmosynum ī, n , mnhmo/sunon, a memorial, Ct.
Latin · n9995 · brief source recordmōbilis e, adj. with comp. and sup. Source etymology: 1 MV- , easy to move, movable, loose, not firm : turres, Cu.: pinna, O.: mobilissimus ardor.—Fig., pliable, pliant, flexible, susceptible, nimble, quick, fleet : aeta
Latin · n9996mōbilitas ātis, f Source etymology: mobilis , activity, speed, rapidity, quickness, mobility : animal mobilitate celerrimā: linguae, volubility : equitum, agility , Cs.: Mobilitate viget (Fama), V.—Fig., changeableness,
Latin · n9997mōbiliter adv. Source etymology: mobilis , rapidly, quickly : palpitare: ad bellum excitari, promptly , Cs.
Latin · n9998 · brief source recordmoderābilis e, adj. Source etymology: moderor , moderate : nihil moderabile suadere, O.
Latin · n9999 · brief source recordmoderāmen inis, n Source etymology: moderor , a means of managing, rudder, helm : Innixus moderamine navis, O.— Management, control : equorum, O.— Fig.: rerum, the helm of the state , O.
Latin · n10000moderāns P. of moderor.
Latin · n10001 · brief source recordmoderātē adv. with comp. and sup. Source etymology: moderatus , with moderation, moderately : agere: auctoritate uti: ius dicere, Cs.: moderatius fieri: res moderatissime constituta.
Latin · n10002moderātiō ōnis, f Source etymology: moderor , a controlling, guidance, government, regulation : tempestatum: omnia in unius moderatione vertentur: effrenati populi, restraint.—Moderation, temperateness, selfcontrol : (te
Latin · n10003moderātor ōris, m Source etymology: moderor , a manager, ruler, governor, director : tanti operis et muneris: neque legatus moderator adfuit, Ta.: equorum, O.: harundinis, an angler , O.: Nec moderator adest, i. e. one t
Latin · n10004moderātrīx īcis, f Source etymology: moderator , she who rules, a directress, guide, controller : temperantia commotionum: curia offici.
Latin · n10005moderātus adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of moderor , within bounds, observing moderation, moderate : senes: Catone moderatior: consul moderatissimus: cupidine victoriae haud moderatus animus, S.—Plur m .
Latin · n10006moderor ātus, ārī, dep. Source etymology: modus , to set a measure, set bounds, put restraint upon, moderate, mitigate, restrain, allay, temper, qualify : moderari uxoribus: quis illi finem statuet aut quis moderabitur?
Latin · n10007modestē adv. with sup. Source etymology: modestus , with moderation, temperately, discreetly, modestly : alqd ferre, T.: rebus secundis uti, L.: parere: modestissume parendo, S.: munificus, H.
Latin · n10008modestia ae, f Source etymology: modestus , moderation : hiemis, Ta.— Unassuming conduct, modesty : vitae: avaritia sine modestiā, S.: Meā pertinaciā factum, haud tuā modestiā, T.— Discretion, moderation, sobriety : mili
Latin · n10009modestus adj. with comp. and sup. Source etymology: modus , keeping due measure, moderate, modest, gentle, forbearing, temperate, sober, discreet : sermo, S.: adulescentis modestissimi pudor: plebs modestissima: epistula
Latin · n10010modicē adv. Source etymology: modicus , with moderation, modestly, discreetly : disserere, S.: agere: se recipere, in good order , L.: uti re aliquā.— In moderation, slightly, not much : minae Clodi modice me tangunt: vi
Latin · n10011modicus adj. Source etymology: modus , in proper measure, moderate, modest, temperate : potiones: severitas: corpus (historiae), of a tolerable size : strepitus, O.: modici munera Liberi, i. e. moderation in drink , H.:
Latin · n10012modius ī, m Source etymology: modus , a corn-measure, measure, peck (containing sixteen sextarii, or one sixth of a Greek medimnus): tritici: pro singulis modiis octonos HS dare: modium populo dare asse: pleno modio, in
Latin · n10014modo (modō, C. poët.), adv. (sometimes passing into a conj.) Source etymology: abl. of modus . I. In gen., by a measure, with a limit ; hence, only, merely, solely, simply, but, no more than : unum modo: oppido modo poti
Latin · n10015modulātē adv. Source etymology: modulatus , measuredly, in time, melodiously : canentes tibiae.
Latin · n10016 · brief source recordmodulātor ōris, m Source etymology: modulor .—In music, a director, musician : optumus, H.
Latin · n10017 · brief source recordmodulor ātus, ārī, dep. Source etymology: modulus , to measure, measure rhythmically, modulate : hominum orationem: carmina voce, O.— P. pass. : ipso modulata dolore Verba fundebat, O.— To accompany : sonum vocis pulsu p
Latin · n10018modulus ī, m dim. Source etymology: modus , a small measure : (homo) moduli bipedalis, two feet high , H.—Prov.: Metiri se quemque suo modulo ac pede, i. e. content himself with his own limits , H.
Latin · n10019modus ī, m Source etymology: 3 MA- , a measure, extent, quantity : agri: numerum modumque carinis Praecipiant, V.: trunci, girth , O.: longo nullus lateri modus (sit), i. e. be the flank excessively long , V.— A proper m
Latin · n10020moecha ae, f , moixh/, an adulteress, H., Ct., Iu.
Latin · n10021 · brief source recordmoechor ātus, ārī, dep. Source etymology: moechus , to commit adultery , H., Ct.
Latin · n10022 · brief source recordmoechus ī, m , moixo/s, a fornicator, adulterer, T., H., Iu.
Latin · n10023 · brief source recordmoenia ium, n Source etymology: 2 MV- , defensive walls, ramparts, bulwarks, city walls : moenium defensores, S.: (urbs) moenibus portuque ornata: inaedificata in muris ab exercitu nostro moenia, fortifications , Cs.: Di
Latin · n10024moenīmentum, moeniō see muni-.
Latin · n10025 · brief source recordmola ae, f Source etymology: MAL- , a millstone, grindstone : digni molam versare Nepotis, Iu.—Plur, a mill : pumiceae, of lava , O.— Grits, spelt coarsely ground and mixed with salt (strewn on victims at sacrifices): sp
Latin · n10027molāris is, m Source etymology: mola , a millstone, large stone : ramis vastisque molaribus instat, V., O., Ta.— A grinder, molar (sc. dens), Iu.
Latin · n10028mōlēs is, f Source etymology: 1 MAC- , a shapeless mass, huge bulk, weight, pile, load : rudis indigestaque, O.: ingenti mole Chimaera, V.: taurus ipsā mole piger, Iu.: tantas moles tollere, seas , V.: in mole sedens, cl
Latin · n10029molestē adv. with comp. and sup. Source etymology: molestus , with trouble, with difficulty, with vexation : incedere, with a forced gait , Ct.: pati: non moleste fero, si, etc., I am not annoyed : exercitum hiemare in G
Latin · n10030molestia ae, f Source etymology: molestus , trouble, irksomeness, uneasiness, annoyance, molestation, vexation, distress : sine molestiā tuā, without trouble to yourself : molestiam exhibere, cause : fasces habent molest
Latin · n10031molestus adj. with comp. and sup. Source etymology: moles , troublesome, irksome, grievous, annoying, unmanageable : labor: hoc sunt omnes iure molesti, Quo fortes, H.: nisi molestum est, exsurge, if it will not incommod
Latin · n10032mōlīmen inis, n Source etymology: molior , a great exertion, effort, endeavor, attempt, undertaking : divellere pinum magno molimine, O.: quanto molimine circum Spectemus, H.: res, suo ipsa molimine gravis, L.: molimine
Latin · n10033mōlīmentum ī, n Source etymology: molior , a great exertion, trouble, effort : sine magno molimento, Cs.: parvi molimenti adminicula, of little power , L.: eo minoris molimenti ea claustra esse, would cost the less labor
Latin · n10034mōlior ītus, īrī, dep. Source etymology: moles , to make exertion, exert oneself, endeavor, struggle, strive, toil : in demoliendo signo: Dum moliuntur annus est, T.— To labor upon, set in motion, work, ply : nulla opera
Latin · n10035mōlītiō ōnis, f Source etymology: molior , a removing, demolition : valli, L.— A building, making : rerum (of the creation).
Latin · n10036mōlītor ōris, m Source etymology: molior , a framer, contriver : mundi: ratis, O.: caedis, Ta.
Latin · n10037 · brief source recordmolitus P. of molo.
Latin · n10038 · brief source recordmōlītus P. of molior.
Latin · n10039 · brief source recordmollēscō —, —, ēre, inch. Source etymology: mollis , to become soft, soften : ebur, O., Ct.—Fig., to become mild, grow gentle : pectora, O.— To become effeminate, grow unmanly : in undis, O.
Latin · n10040mollicellus adj. dim. Source etymology: mollis , soft, delicate : manūs, Ct.
Latin · n10041 · brief source recordmolliculus adj. dim. Source etymology: mollis , voluptuous : versiculi, Ct.
Latin · n10042 · brief source recordmolliō (mollībat for molliēbat, O.), īvī, ītus, īre Source etymology: mollis , to make soft, make supple, soften : umor mollitur tepefactus: lanam trahendo, by spinning , O.: artūs oleo, L.: dum ferrum molliat ignis, H.:
Latin · n10043mollipēs pedis, adj. Source etymology: mollis+pes , soft-footed : boves, C. poët.
Latin · n10044 · brief source recordmollis e, adj. with comp. and sup. Source etymology: MAL- , yielding, pliant, flexible, supple, soft, tender, delicate, gentle, mild, pleasant : iuncus, V.: comae, V.: aurum, flexible , V.: tiliae, O.: flumen, Ct.: cervi
Latin · n10045molliter adv. with comp. and sup. Source etymology: mollis , softly, gently, agreeably : te curasti, T.: aves nidos mollissime substernunt: membra movere mollius (in the dance), H.: ossa cubent, O.: Excudent spirantia mo
Latin · n10046mollitia or mollitiēs ae, acc. am or em, f Source etymology: mollis , pliability, flexibility, softness : teneritas ac mollitia quaedam.—Fig., softness, tenderness, weakness, irresolution, effeminacy, voluptuousness, wan
Latin · n10047mollitūdō inis, f Source etymology: mollis , suppleness, flexibility, softness : adsimilis spongiis.—Fig., softness, weakness : humanitatis.
Latin · n10048mollītus P. of mollio.
Latin · n10049 · brief source recordmolō uī, itus, ere Source etymology: mola , to grind : ego pro te molam, T.: molita cibaria, meal , Cs.
Latin · n10050 · brief source recordMolorchus ī, m a poor vine-dresser who entertained Hercules: lucos Molorchi, i. e. the Nemean Forest, V.
Latin · n10051 · brief source recordmōly —, n , mw=lu, a magic herb, moly, O.
Latin · n10052 · brief source recordmōmentum ī, n Source etymology: 1 MV- , a movement, motion : astra figurā suā momenta sustentant: momenta parva sequi, O.: animus momenta sumit utroque, i. e. fluctuates , O.— An alteration, change, disturbance, movement
Latin · n10053monēdula ae, f a jackdaw, daw, O.—Prov.: non plus aurum tibi quam monedulae committere.
Latin · n10054 · brief source recordmonēns ntis, m Source etymology: P. of moneo , one who counsels, an adviser : bene monenti oboedire, L.
Latin · n10055 · brief source recordmoneō uī, itus, ēre Source etymology: 1 MAN- , to remind, put in mind of, admonish, advise, warn, instruct, teach : Faciam ut mones, T.: principes monendo movere: monuit (dea) thalamoque recessit, O.: id quod res monebat
Latin · n10056monēris is, f , monh/rhs, a vessel with a single bank of oars, galley, L.
Latin · n10057 · brief source recordMonēta ae, f Source etymology: moneo , the mother of the Muses , C.— A surname of Juno, as the goddess of recollection , C., L., O.—(Because money was coined in the temple of Juno Moneta), a place for coining money, mint
Latin · n10058monētālis e, adj. Source etymology: moneta , of the mint, of money .—As subst m., the money-man, dun .
Latin · n10059 · brief source recordmonīle is, n a necklace, collar: ex auro et gemmis: Bacatum, V.: toto posuere monilia collo, jewels, Iu., O.: aurea (of horses), V.
Latin · n10060monimentum see monumentum.
Latin · n10061 · brief source recordmonitiō ōnis, f Source etymology: 1 MAN- , a warning, admonition : monitio acerbitate careat: amici, L.
Latin · n10062 · brief source recordmonitor ōris, m Source etymology: 1 MAN- , one who reminds, a monitor, suggester : nil opus fuit monitore, T.: te monitore pervenire, at your instance : offici, S.: monitoris egere, H.— An assistant who prepares a brief
Latin · n10063monitum ī, n Source etymology: moneo , an admonition, advice, counsel, suggestion, oracle : deorum monitis duci: Nymphae, V.: monitis parere paternis, O.
Latin · n10064monitus P. of moneo.
Latin · n10065 · brief source recordmonitus ūs, m Source etymology: moneo , a reminding, warning, admonition : finierat monitūs, O.: laevo monitu pueros producit avaros, Iu.— An admonition by the gods, omen, warning : fortunae monitu: venis monitu divōm? V
Latin · n10066monogrammos on, adj. , mono/grammos, of a mere line, outlined, sketched: di, shadowy.
Latin · n10067 · brief source recordmonopodium ī, n , monopo/dion, a stand, table with one foot, L.
Latin · n10068 · brief source recordmōns montis, m Source etymology: 2 MAN- , a mountain, mount, range of mountains : altitudine montium defendi: altissimi, Cs.: praeceps, S.: summus, mountain-top , Cs.: radices montis, foot , Cs.: iniquus, steep , O.—Prov
Latin · n10069mōnstrātiō ōnis, f Source etymology: monstro , a showing, direction, guidance : tua, T.
Latin · n10070 · brief source recordmōnstrātor ōris, m Source etymology: monstro , an introducer, inventor, teacher : aratri, i. e. Triptolemus , V.: sacri iniqui, of human sacrifices , O.: hospiti, Ta.
Latin · n10071mōnstrātus adj. Source etymology: P. of monstro , conspicuous, remarkable : et hostibus simul suisque, Ta.
Latin · n10072 · brief source recordmōnstrō āvī, ātus, āre Source etymology: monstrum , to point out, exhibit, make known, indicate, inform, advise, teach, instruct, tell : (alqd) Indice digito, H.: erranti viam, Enn. ap. C.: via, quā semita monstrat, V.:
Latin · n10073mōnstrum ī, n Source etymology: 1 MAN- , a divine omen, supernatural appearance, wonder, miracle, portent . quoddam novum: obicitur magno futurum Augurio monstrum, V.: ingentibus excita monstris (regina), illusions , V.:
Latin · n10074mōnstruōsē adv. Source etymology: monstruosus , unnaturally, monstrously : cogitare.
Latin · n10075 · brief source recordmontānus adj. Source etymology: mons , of mountains, belonging to mountains : Ligures, mountaineers : cacumina, O.: flumen, V.: homines, Cs.—Plur m . as subst: Dolopes finitimique montani, mountaineers : inter montanos,
Latin · n10077monticola ae, m and f Source etymology: mons+COL- , a mountaineer : monticolae Silvani, O.
Latin · n10078 · brief source recordmontivagus adj. Source etymology: mons+VAG- , wandering over mountains : cursūs.
Latin · n10079 · brief source recordmontōsus adj. Source etymology: mons , mountainous, full of mountains : Nersa, V.
Latin · n10080 · brief source recordmontuōsus adj. Source etymology: mons , mountainous, full of mountains : loca, Cs.: regio.
Latin · n10081 · brief source recordmonumentum (monim-) ī, n Source etymology: 1 MAN- , that which brings to mind, a remembrancer, memorial, monument : monumenti causā: monumento ut esset, L.— A monument, statue : Marcelli et Africani.— A public work, memo
Latin · n10082mopsopius adj. Source etymology: Mopsus, mythical king of Athens , Athenian , O.
Latin · n10083 · brief source recordmora ae, f Source etymology: 1 SMAR- , a delay, procrastination : comitiorum, S.: inter eas moras, S.: rerum: moram praeceptis inferre, defer : moram ad insequendum intulit, Cs.: facere dilectui, L.: facere creditoribus,
Latin · n10084mora ae, f , mo/ra, a division of Spartan infantry (400 or 700 men): Lacedaemoniorum, N.
Latin · n10085 · brief source recordmōrālis e, adj. Source etymology: mores , of morals, moral, ethical : pars philosophiae.
Latin · n10086 · brief source recordmorāns ntis, adj. Source etymology: P. of moror , delaying, reluctant : portae, V.: vincula, O:
Latin · n10087 · brief source recordmorātor ōris, m Source etymology: moror , a delayer, hinderer : publici commodi, L.— A malingerer, loiterer : Persarum moratores mille, Cu.— An advocate who makes pretexts for delay, pettifogger : grex moratorum.
Latin · n10088morātus adj. Source etymology: P. of moror , belated, delayed, lingering.—Plur . as subst: ad sexcentos moratorum cepit, L.: duo milia moratorum, loiterers , L.
Latin · n10089mōrātus adj. Source etymology: mos , mannered, of morals , constituted, conditioned, circumstanced : (mulier) quibus morata moribus! T.: genus hominum optime: in tam bene moratā civitate, L.: male venter, insatiable , O.
Latin · n10090morbōsus adj. Source etymology: morbus , debauched , Ct.
Latin · n10091 · brief source recordmorbus ī, m Source etymology: 1 MAR- , a sickness, disease, disorder, distemper, ailment, illness, malady (of body or mind): Senectus ipsast morbus, T.: Si morbus amplior factus siet, T.: morbo interitura vita, S.: in mo
Latin · n10092mordāx ācis, adj. Source etymology: MORD , biting, given to biting, snappish : Memmius.— Stinging, sharp, biting, pungent : urtica, O.: ferrum, H.: pumex, O.—Fig., biting, disposed to bite : Cynicus, snarling , H.: carme
Latin · n10094mordeō momordī, morsus, ēre Source etymology: MORD- , to bite, bite into : qui (canes) mordere possunt: (serpens) hastile momordit, bit into , O.: Mordeat ante aliquis quidquid, etc., taste , Iu.: humum ore momordit, bit
Latin · n10095mordicus adv. Source etymology: mordeo , by biting, with bites, with the teeth : premere capita: auriculam fortasse abstulisset, would have bitten off : divellere agnam, H.—Fig.: rem tenere, hold fast .
Latin · n10096morētum ī, n a rustic dish made of garlic, rue, vinegar, oil, etc., O.
Latin · n10097 · brief source recordmoribundus adj. Source etymology: morior , dying, at the point of death, moribund : iacentem moribundumque vidistis: moribundus procubuit, L.: vertex, O.: Dextera pependit, in death , V.: membra, mortal , V.: sedes, i. e
Latin · n10098moriēns entis, adj. Source etymology: P. of morior , dying, failing, sinking : voltus, O.—Plur m . as subst: morientum acervi, O.
Latin · n10099mōrigeror ātus, ārī, dep. Source etymology: morigerus , to comply with, gratify, humor, yield : adulescenti, T.: voluptati aurium.
Latin · n10100mōrigerus adj. Source etymology: mos + GES- , compliant, yielding, accommodating, obliging : tibi, T.
Latin · n10101 · brief source recordmorior mortuus (P. fut. moritūrus), ī (morīrī, O.), dep. Source etymology: 1 MAR- , to die, expire : ferme moriens, T.: Mori me malim, would rather die , T.: sine dedecore, S.: fertur moriturus in hostīs, to his death ,
Latin · n10102moritūrus P. of morior.
Latin · n10103 · brief source recordmormyr ȳris, f , mormu/ros, a fish of Pontus, O.
Latin · n10104 · brief source recordmoror ātus, ārī, dep. Source etymology: mora , to delay, tarry, stay, wait, remain, linger, loiter : Eamus . . . Ubi vis; non moror, i. e. I have no objection , T.: Brundisi: amplius morando, S.: apud oppidum, Cs.: in qu
Latin · n10105mōrōsē adv. Source etymology: morosus , peevishly, captiously, morosely : ferre hominum ineptias.
Latin · n10106 · brief source recordmōrōsitās ātis, f Source etymology: morosus , peevishness, fretfulness, moroseness : odiosa.
Latin · n10107 · brief source recordmōrōsus adj. Source etymology: mos , wayward, peevish, fretful, capricious, captious, hypercritical : usque eo, ut, etc.: canities, H.: morbus, stubborn , O.
Latin · n10108mors tis, f Source etymology: 1 MAR- , death : omnium rerum mors est extremum: mortem obire, die : certae occumbere morti, V.: Mille ovium morti dedit, put to death , H.: morte poenas dedit, S.: inlata per scelus, assass
Latin · n10109morsum ī, n Source etymology: P. n. of mordeo , a bit, little piece : lanea morsa, Ct.
Latin · n10110 · brief source recordmorsus P. of mordeo.
Latin · n10111 · brief source recordmorsus ūs, m Source etymology: mordeo , a biting, bite : avium minorum morsūs: saxum Morsibus insequi, O.: Nec tu mensarum morsūs horresce, the eating , V.: vertere morsūs Exiguam in Cererem, their teeth , V.: zonam mors
Latin · n10112mortālis e, adj. Source etymology: mors , subject to death, destined to die, mortal : quid in his mortale et caducum sit.— Temporary, transient : inimicitiae: leges, L.— Of a mortal, human, mortal : mucro, of human workm
Latin · n10113mortālitās ātis, f Source etymology: mortalis , subjection to death, mortality : omne mortalitas consequatur: mortalitatem explere, i. e. die , Ta.— Mortals, mankind : contra fortunam non satis cauta, Cu.
Latin · n10114mortārium ī, n Source etymology: MAL- , a mortar ; hence, something triturated, a drug : quae sanant mortaria caecos, Iu.
Latin · n10115mortifer era, erum, adj. Source etymology: mors + 1 FER- , death-bringing, deadly, fatal, destructive : plaga: morbus: volnus: bellum, V.
Latin · n10116mortuus adj. Source etymology: P. of morior , dead : mortuus concidit.—As subst m., a dead person, dead man : a mortuis excitare, awake from the dead : infra mortuos amandari, even below the dead .—Prov.: verba fiunt mor
Latin · n10117mōrum ī, n , mw=ron, a mulberry: nigra mora, H., V., O.—A blackberry, O.
Latin · n10118 · brief source recordmōrus ī, f , mwro/s, a mulberry-tree, O.
Latin · n10119 · brief source recordmōs mōris, m Source etymology: 1 MA- , a will, way, habit, manner, fashion, caprice, humor : suos quoique mos, T.: mores mulierum, T.: alieno more vivendumst mihi, after another's humor , T.: suo more, Cs.: morem alcui g
Latin · n10120mōtiō ōnis, f Source etymology: 1 MV- , a moving, motion, removing : principium motionis: corporum.—Fig., a sensation : suaves motiones.
Latin · n10121mōtō āvī, —, āre, freq. Source etymology: moveo , to keep moving, stir, agitate : Zephyris motantibus (umbras), V.: quam Stagna credunt motasse, O.
Latin · n10122mōtus adj., P. of moveo.
Latin · n10123 · brief source recordmōtus ūs, m Source etymology: 1 MV- , a moving, motion : caeli signorumque motūs: motūs astrorum ignoro, Iu.: futuri, departure , V.: crebri terrae, i. e. earthquakes , Cu.— Artistic movement, gesticulation, dancing : co
Latin · n10124movendus P. of moveo.
Latin · n10125 · brief source recordmovēns entis, adj. Source etymology: P. of moveo , movable, portable : res, L.: voluptas, of motion.—Plur. n . as subst: quaedam quasi moventia, motives .
Latin · n10126moveō mōvī, mōtus, ēre Source etymology: 1 MV- , to move, stir, set in motion, shake, disturb, remove : tanti oneris turrim, Cs.: matrona moveri iussa, to dance , H.: moveri Cyclopa, represent by action , H.: membra ad m
Latin · n10127mox adv. Source etymology: 1 MAC- , soon, anon, directly, presently, by and by : mox ego huc revertor, T.: quae mox usu forent, S.: mox ut cum sicario disputo: Gn . quam mox inruimus? Thr . mane, T.: exspecto quam mox ut
Latin · n10128mūcidus (mucc-) adj. Source etymology: mucus , mouldy, musty : panis frusta, Iu.
Latin · n10129 · brief source recordmucrō ōnis, m a sharp point, edge, sword's point: Ferreus, V.: cultri, edge, Iu.: hebes, O.— A sword: cruentus: mortalis, V.—Fig., edge, point, sharpness: censorii stili: tribunicius.
Latin · n10130mūcus ī Source etymology: MVC- , snivel, mucus , Ct.
Latin · n10131 · brief source recordmugiēns ntis, P. of mugio.—Plur. as subst, lowers, cattle: mugientium greges, H.
Latin · n10132 · brief source recordmūgilis is, m a sea-fish (perh. the mullet), Ct., O., Iu.
Latin · n10133 · brief source recordmūginor —, ārī, dep. Source etymology: mugio , to ponder, brood, hesitate : dum tu muginaris.
Latin · n10134 · brief source recordmūgiō īvī, —, īre Source etymology: 3 MV- , to low, bellow : cum boves mugissent, L.—Prov.: Hic bove percusso mugire Agamemnona credit, Iu.— To roar, rumble, bray, groan : mugire putes nemus, H.: Tyrrhenusque tubae mugir
Latin · n10135mūgītus ūs, m Source etymology: mugio , a lowing, bellowing : Mugitūsque boum, V.: edere, low , O.— A rumbling, roaring : terrae: lapides visi mugitūs edere, O.: labyrinthi, Iu.
Latin · n10136mūla ae, f Source etymology: mulus , a she-mule, mule : mulae partus, H., Iu.
Latin · n10137 · brief source recordmulceō sī, sus, ēre Source etymology: MARG- , to stroke, graze, touch lightly, fondle : manu barbam, O.: mulcebant Zephyri flores, rustle through , O.: aristas, O.: alternos (pueros), V.: aethera pinnis, to move .— Fig.,
Latin · n10138Mulciber eris (C.) and erī (O.), m Source etymology: MARG- , a surname of Vulcan , C., V., O.— Fire , O.
Latin · n10139 · brief source recordmulcō āvī, ātus, āre Source etymology: MARG- , to beat, cudgel, maltreat, handle roughly, injure : dominum ad mortem, T.: male mulcati clavis ac fustibus: quinqueremis ceteras (navīs) mulcasset, ni, etc., would have disa
Latin · n10140mulcta, mulctātīcius, mulctātiō, mulctō see mult-.
Latin · n10141 · brief source recordmulctra ae, f Source etymology: MARG , a milking-pail, milkpail : Bis venit ad mulctram, V.
Latin · n10142 · brief source recordmulctrārium (-trālium) ī, n Source etymology: mulctra , a milking-pail : implebunt mulctraria vaccae, V.
Latin · n10143 · brief source recordmulctrum ī, n Source etymology: MARG- , a milking-pail : veniunt ad mulctra capellae, H.
Latin · n10144 · brief source recordmulgeō —, —, ēre Source etymology: MARG- , to milk : ovīs, V.—Prov.: mulgere hircos (of what is impossible), V.
Latin · n10145 · brief source recordmuliebris e, adj. Source etymology: mulier , of a woman, womanly, feminine : vox: vestis, N.: venustas: arma, wielded by women , V.: iura, L.— Womanish, effeminate, unmanly : religiones: sententia: luctus, H. —Plur n . a
Latin · n10146muliebriter adv. Source etymology: muliebris , in the manner of a woman, like a woman : Expavit ensem, H.— Womanishly, effeminately : se lamentis dare: al quid facere.
Latin · n10147mulier eris, f Source etymology: MAL- , a woman, female : novi ingenium mulierum, T.: mulieres omnes: nil non permittit mulier sibi, Iu.— A wife : virgo aut mulier: pudica, H.
Latin · n10148mulierārius adj. Source etymology: mulier , of a woman, hired by a woman : manus, the band sent by Clodia .—As subst m., a woman-hunter , Ct.
Latin · n10149muliercula ae, f dim. Source etymology: mulier , a little woman , T.: publicana: mulierculam Vincere mollitie, H.
Latin · n10150 · brief source recordmulierōsitās ātis, f Source etymology: mulierosus , an excessive fondness for women .
Latin · n10151 · brief source recordmulierōsus adj. Source etymology: mulier , devoted to women .
Latin · n10152 · brief source recordmūlīnus adj. Source etymology: mulus , of a mule : cor, Iu.
Latin · n10153 · brief source recordmūliō ōnis, m Source etymology: mulus , a mule-keeper, muledriver, muleteer , Cs., C., Iu.
Latin · n10154 · brief source recordmūliōnius adj. Source etymology: mulio , of a mule-driver : paenula.
Latin · n10155 · brief source recordA historical dictionary can preserve useful evidence and superseded analyses at the same time. These records retain their source identity; no parent edge, sound law, first-use date or confidence score is generated from a sentence’s position.
Inspect acquisition and rights →