dictus
dictus P. of dico.
Latin · n4542 · brief source recordHistorical source · 1890 American Book Company edition; pinned Perseus XML digitization
Charlton T. Lewis · Perseus Digital Library, Tufts University. Read this edition’s full extracted entries and its original proposals. Publication here preserves a source; it does not endorse every claim.
Digital text credited to the Perseus Digital Library, Tufts University. Adapted entry text is shared under CC BY-SA 4.0; offer textual corrections to Perseus ↗.
Perseus digitized text and SET-U's parsed/reformatted source records, shared under CC BY-SA 4.0; no claim over unrelated SET-U material Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary (New York, Cincinnati and Chicago: American Book Company, 1890). Digital text: Perseus Digital Library, Tufts University (http://www.perseus.tufts.edu/), gift in the name of Carol F. Ross. Source: https://github.com/PerseusDL/lexica/blob/1c34cdf756c63cf37db61bd366d733431dbd7aa0/CTS_XML_TEI/perseus/pdllex/lat/viaf2845558/viaf001/viaf2845558.viaf001.xml. SET-U removes XML presentation markup, decodes known character entities, adds paragraph/etymology labels, and preserves source Greek Beta Code and unresolved legacy tokens. These reformatted records are available under CC BY-SA 4.0, without additional restrictions or warranty. No textual corrections have been made; any future corrections must be offered to Perseus. No endorsement is implied. Rights statement ↗
dictus P. of dico.
Latin · n4542 · brief source recorddīductiō ōnis, f Source etymology: diduco , a divergence, opposite conclusion : rationis.
Latin · n4545 · brief source recorddīductus P. of diduco.
Latin · n4546 · brief source recorddiēcula ae, f dim. Source etymology: dies , a little while, respite , T., C.
Latin · n4547 · brief source recorddiēs gen. diēī or diē (rarely diei, disyl., T., or diī, V.), m sometimes in sing f. Source etymology: DIV- , a day, civil day : Quae tot res in unum conclusit diem, T.: eo die, Cs.: in posterum diem, Cs.: paucos dies ibi
Latin · n4548Diēspiter tris, m Source etymology: cf. *di\s path/r , Jupiter , H.
Latin · n4549 · brief source recorddifferentia ae, f Source etymology: differo , a difference, diversity : honesti et decori: in principiis.— A species : (opp. genus).
Latin · n4551differō distulī, dīlātus, ferre Source etymology: dis- + fero , to carry apart, spread abroad, scatter, disperse, separate : venti magnitudine ignem, Cs.: Nubila, V.: rudentis (Eurus), H.: in versum ulmos, i. e. planted
Latin · n4552differtus adj. Source etymology: dis- + farcio , stuffed, crammed, crowded, swarming : provincia differta exactoribus, Cs.: corpus odoribus, Ta.: differtum forum populumque (i. e. forum differtum populo), H.
Latin · n4553difficilis e, adj. with comp. and sup. Source etymology: dis- + facilis , hard, difficult, troublesome, impracticable, laborious, perilous : res, T.: facilia ex difficillimis redigere, Cs.: opus: locus: in locos difficil
Latin · n4554difficiliter adv. with comp. and sup. Source etymology: difficilis , with difficulty : a vero internosci: difficilius, confieri, Cs.: quae difficillime praecaventur.
Latin · n4555difficultās ātis (gen plur. -tātium, L.), f Source etymology: difficilis , difficulty, trouble, distress, poverty, want, embarrassment : discendi: navigandi, Cs.: faciundi pontis, Cs.: loci, S.: vecturae: summa navium: r
Latin · n4556difficulter adv. Source etymology: difficilis , with difficulty, hardly : fiebat, Cs.: haud difficulter persuasum Latinis, L.; see difficiliter.
Latin · n4557diffīdenter Source etymology: diffidens , distrustfully, diffidently : diffidenter attingere aliquid: agere, L.
Latin · n4558 · brief source recorddiffīdentia ae, f Source etymology: diffidens , mistrust, distrust, diffidence : fidentiae contrarium est: rei, S.: non tam diffidentiā, futura quae imperavisset, quam, etc., S.
Latin · n4559diffīdo fīsus sum, ere Source etymology: dis- + fido , to distrust, be diffident, be distrustful, despair : iacet, diffidit: sui, S.: sibi aliquā ratione: eius fidei: suis rebus, Cs.: exercitui, S.: summae rei, Cs.: armi
Latin · n4560diffindō fidī, fissus, ere Source etymology: dis- + findo , to cleave asunder, split, divide . saxo diffisso: diffissā nate, H.: tempora plumbo, V.: portas muneribus, i. e. to open , H.—Fig., to detract : nihil hinc diff
Latin · n4561diffingō —, —, ere Source etymology: dis- + fingo , to transform, remodel, make anew : ferrum incude, H. — Fig.: alqd, alter , H.
Latin · n4562diffissus P. of diffindo.
Latin · n4563 · brief source recorddiffīsus P. of diffido.
Latin · n4564 · brief source recorddiffiteor —, ērī Source etymology: dis + fateor , to disavow, deny : opus, O.
Latin · n4565 · brief source recorddiffluō fluxī, —, ere Source etymology: dis- + fluo , to flow in different directions, flow away : in plurīs partīs (Rhenus), branches , Cs.; cf. nos quasi extra ripas diffluentīs coercere.— To be dissolved : iecur, L.:
Latin · n4566diffugiō fūgī, —, ere Source etymology: dis- + fugio , to fly apart, flee in different directions, disperse, scatter : metu perterriti diffugimus: Diffugimus visu exsangues, V.: diffugiunt stellae, O.: nives, disappear ,
Latin · n4567diffugium ī, n Source etymology: dis + 2 FVG- , a dispersion. —Plur. : proximorum, Ta.
Latin · n4568 · brief source recorddiffundō fūdī, fūsus, ere Source etymology: dis- + fundo , to spread by pouring, pour out, pour forth : sanguis in omne corpus diffunditur: tum freta diffundi iussit, O.: vina iterum (consule) Tauro diffusa, bottled , H.
Latin · n4569diffūsē adv. with comp. Source etymology: diffusus , in a scattered manner : res dictae.— Copiously, fully : dicenda diffusius.
Latin · n4570diffūsus adj. Source etymology: P. of diffundo , spread abroad, extended, wide : platanus diffusa ramis. — Fig.: ius civile, prolix : vocis genus, protracted .
Latin · n4571diffutūtus adj., exhausted by indulgence, Ct.
Latin · n4572 · brief source recorddigamma atis, n , di/gamma, the digamma: tuum, your letter F (for fenus), i. e. your interestbook.
Latin · n4573 · brief source recorddīgestiō ōnis, f Source etymology: digero , an enumeration .
Latin · n4575 · brief source recorddigitulus ī, m dim. Source etymology: digitus , a little finger , T.: aniculae collum digitulis oblidere.
Latin · n4576 · brief source recorddigitus ī, m Source etymology: DIC- , a finger : de digito anulum detraho, T.: digitos impellere, ut Scriberent: Indice monstrare digito, H.: illam digito uno attingere, to touch gently , T.: alqd extremis digitis atting
Latin · n4577dīgnātiō ōnis, f Source etymology: dignor , honor, rank : de dignatione laborat: principum, L.: principis, Ta.
Latin · n4579 · brief source recorddīgnē adv. with comp. Source etymology: dignus , worthily, fitly, becomingly : laudari satis digne: iniuriam persequi: Martem scribere, H.: Peccare cruce dignius, H.
Latin · n4580dīgnitās ātis, f Source etymology: dignus , worth, merit, desert, character : tantum apud me dignitas potest, Cs.: honos dignitate impetratus: consularis, a claim to the consulship : pro dignitate laudare.— Greatness, ma
Latin · n4581dīgnō —, —, āre Source etymology: dignus , to deem worthy : cunctas nomine, C. poët.: laude dignari: coniugio Veneris dignate, V.
Latin · n4582dīgnor ātus, ārī, dep. Source etymology: dignus , to deem worthy, honor, deign, condescend : tali me honore, V.: quaecumque (loca) adventu, Ta.: alio te funere, V.: Bis septem ordinibus quam (summam) lex dignatur Othonis
Latin · n4583dīgnus adj. with comp. and sup. Source etymology: DEC- , worthy, deserving, meritorious, deserved, suitable, fitting, becoming, proper : quod te dignumst facere, T.: vir maioribus suis dignissimus: adsentatio, quae ne li
Latin · n4584dīgredior gressus, ī, dep. Source etymology: dis- + gradior , to go apart, go asunder, separate, part, go away, depart : Hos digrediens adfabar, at parting , V.: dein digrediens, stepping aside , S.: luna tum congrediens
Latin · n4585dīgressiō ōnis, f Source etymology: digredior , a parting, separating : nostra.—Fig., a digression : a propositā oratione.
Latin · n4586dīgressus P. of digredior.
Latin · n4587 · brief source recorddīgressus ūs, m Source etymology: digredior , a parting, separating, departure : meus: amici, Iu.
Latin · n4588 · brief source recorddiī. 1. Nom. plur. of deus.— 2. Gen. of dies.
Latin · n4590 · brief source recorddīiūdicātiō ōnis, f Source etymology: diiudico , a judging, deciding .
Latin · n4591 · brief source recorddīiūnct-, dīiungō see disiun-.
Latin · n4593 · brief source recorddīlapsus P. of dīlābor.
Latin · n4598 · brief source recorddīlātiō ōnis, f Source etymology: dis- + TAL- , a putting off, postponement, delay : vel minime temporis: comitiorum: nulla, L.: per dilationes bellum geri, L.
Latin · n4600dīlātō āvī, ātus, āre, freq. Source etymology: dilatus , to spread out, dilate, broaden, stretch, enlarge, extend : manum: fundum: castra, L.: rictūs, O. — Fig., to spread, amplify, dilate, extend : orationem: haec: glor
Latin · n4601dīlātor ōris, m Source etymology: dis- + TAL- , a delayer, dilatory person , H.
Latin · n4602 · brief source recorddīlātus P. of differo.
Latin · n4603 · brief source recorddīlēctus adj. Source etymology: P. of diligo , loved, beloved, dear : Maecenas, H.: Superis, O.: sorori, V.
Latin · n4605 · brief source recorddīlēctus or dēlēctus ūs, m Source etymology: dis- or dē + 1 LEG- , a choosing, picking out, selecting, selection, choice, distinction : ad quod delectus adhibetur: iudicum: dignitatis: non dilectu aliquo ducitur ad iudic
Latin · n4606dīligēns entis, adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of diligo , industrious, careful, assiduous, attentive, diligent, accurate, scrupulous, faithful : diligentissimi aratores: homo, thrifty : servi: in re hered
Latin · n4607dīligenter adv. with comp. and sup. Source etymology: diligens , industriously, attentively, diligently, assiduously : iter facere, Cs.: omnia agere: percipite quae dicam: diligentius (libelli) sunt reconditi: quos dilig
Latin · n4608dīligentia ae, f Source etymology: diligens , attentiveness, earnestness, diligence, industry, assiduity, care, faithfulness : non mediocrem diligentiam adhibere, Cs.: summa in re p.: erga pecuniam, Ta.: vostra, T.: quā
Latin · n4609dīligō lēxī, lēctus, ere Source etymology: dis- + 2 lego , to single out, value, esteem, prize, love : alqm: se ipse: inter se: civitates eum diligebant, Cs.: magno dilectus amore, V.: Lalage, Dilecta quantum, etc., H.:
Latin · n4610dīlūcēscō lūxī, —, ere, inch. Source etymology: diluceo , to grow light, begin to shine, dawn : Omnem crede diem tibi diluxisse supremum, H.—Impers: cum iam dilucesceret: iam dilucescebat, cum, etc., L.: diluxit.
Latin · n4613dīlūcidē adv. Source etymology: dilucidus , plainly, evidently, distinctly : expedire Iudicibus, T.: explicare: respondeo.
Latin · n4614dīlūcidus adj. with comp. Source etymology: diluceo , clear, distinct, evident : oratio: omnia dilucidiora facientes.
Latin · n4615dīlūculum ī, n Source etymology: diluceo , daybreak, dawn .
Latin · n4616 · brief source recorddīlūdium ī, n Source etymology: dis + ludus , a resting-time, intermission.—Plur ., H.
Latin · n4617 · brief source recorddīlūtus adj. Source etymology: P. of diluo , thin, weak, dilute .— Comp.: dilutius poturi (sc. vinum).
Latin · n4619 · brief source recorddīluviēs —, acc. em, f Source etymology: diluo , an inundation, flood, deluge : fera, H.
Latin · n4620 · brief source recorddīluvium ī, n Source etymology: diluo , an inundation, flood, deluge : Diluvio miscens (tellurem), V., O.—Fig., desolation, destruction : illud, V., Iu.
Latin · n4621dimachae ārum, m , dima/xai, mounted infantry, dragoons, Cu.
Latin · n4622 · brief source recorddīmēnsiō ōnis, f Source etymology: dis- + 1 MA- , a measuring : quadrati.
Latin · n4624 · brief source recorddīmēnsus P. of dīmetior.
Latin · n4625 · brief source recorddīmicātiō ōnis, f Source etymology: dimico , a fight, combat, struggle, encounter : maxima, Cs.: bellum ingenti dimicatione geritur, L.: priorum dimicationum fructus, Cs.: proelii: universae rei, a general engagement , L
Latin · n4628dīmidiātus adj. Source etymology: dimidium , halved, divided in the middle : mensis: partes versiculorum.
Latin · n4630 · brief source recorddīmidium ī, n Source etymology: dimidius , the half : Vix dum dimidium dixeram, was hardly half through , T.: ut ne minus dimidium ad illum perveniret: quos dimidio redderet stultiores, by half : Hibernia dimidio minor q
Latin · n4631dīmidius adj. Source etymology: dis- + medius , half, one half : pro dimidiā parte: rex dimidiae partis Eburonum, Cs.—Fig., of descent: dimidius patrum, dimidius plebis, half patrician and half plebeian , L.— Broken in t
Latin · n4632dīmissiō ōnis, f Source etymology: dimitto , a sending out, sending forth : libertorum ad provincias.— A dismissing, discharge : propugnatorum.
Latin · n4634dīmissus P. of dimitto.
Latin · n4635 · brief source recorddimminuō —, —, ere Source etymology: dis- + minuo , to break to pieces, shatter, break : tibi caput, T.: Dimminuetur tibi cerebrum, T.
Latin · n4638Dindymēnē ēs, f , *dindumh/nh, Cybele, H.
Latin · n4640 · brief source recorddīnumerātiō ōnis, f Source etymology: dinumero , a counting over, reckoning up, enumeration : noctium ac dierum.—As a figure of speech, C.
Latin · n4642dioecēsis is, f , dioi/khsis, a governor's jurisdiction, district.
Latin · n4644 · brief source recorddioecētēs ae, m , dioikhth/s, an overseer of the revenue, royal treasurer.
Latin · n4645 · brief source recordDionȳsia ōrum, n , *dionu/sia, the festival of Bacchus, the Bacchanalia, T.
Latin · n4646 · brief source recorddiōta ae, f, = * diw/th Source etymology: two-eared , a twohandled vessel, wine-jar, H.
Latin · n4647 · brief source recorddiplōma atis, n di/plwma, a letter of recommendation, letter of authority, C., Ta.
Latin · n4648 · brief source recorddīra ōrum, n , see dirus.
Latin · n4651 · brief source recordDīra ae, f Source etymology: dirus , a fury , V. — Plur, the Furies, goddesses of revenge and remorse , V.
Latin · n4649 · brief source recorddīrēctē adv. with comp. Source etymology: dirigo , in a straight line, precisely, exactly : ad perpendiculum, Cs.: directius gubernare: dicere.
Latin · n4652dīrēctō, dīrēctus see derect-.
Latin · n4653 · brief source recorddīrēmptus P. of dirimo.
Latin · n4654 · brief source recorddīrēmptus ūs, m Source etymology: dirimo , a separation .
Latin · n4655 · brief source recorddīreptiō ōnis, f Source etymology: diripio , a plundering, pillaging, sack : sociorum: fanorum: urbis, Cs. — Plur: aratorum.
Latin · n4656dīreptor ōris, m Source etymology: diripio , a plunderer : urbis.
Latin · n4657 · brief source recorddīreptus P. of diripio.
Latin · n4658 · brief source recorddiribeō —, itus, ēre Source etymology: dis- + habeo , to separate, sort, canvass (ballots): dum de te tabellae diribeantur: diribitae tabellae.
Latin · n4659diribitiō ōnis, f Source etymology: diribeo , a separation, sorting, canvass (of ballots).
Latin · n4660 · brief source recorddiribitor ōris, m a sorter, canvasser (of ballots): tabellarum.
Latin · n4661 · brief source recorddīrigō rēxī, rēctus, ere Source etymology: dis- + rego , to distribute, scatter : volnera (i. e. tela), V.— To lay out, arrange in lines : regiones urbis: vicos, i. e. the rows of houses , L.
Latin · n4662dirimō ēmī, ēmptus, ere Source etymology: dis- + emo , to take apart, part, separate, divide, cut off : dirimi (corpus) distrahive: dirimit Suebiam montium iugum, Ta.: urbs flumine dirempta, L.: a continenti urbem, Cu.:
Latin · n4664dīripiō uī, eptus, ere Source etymology: dis- + rapio , to tear asunder, tear in pieces : Cum diripereris equis, O.: membra manibus nefandis, O.: dapes, V.— To lay waste, ravage, spoil, plunder, pillage : bona eorum, Cs.
Latin · n4665dīritās ātis, f Source etymology: dirus , mischief, misfortune, calamity : invecta casu, C. poët.— Fierceness, cruelty : omni diritate taeterrimus: quanta in alquo.
Latin · n4666dīruptus P. of dirumpo.
Latin · n4669 · brief source recorddīrus adj. with comp, ill - omened, ominous, boding, portentous, fearful, awful, dread: cometae, V.: quibus nihil dirius: mortalibus omen, O.: tempus: exsecratio, L. — Plur n. as subst: in dira incurrimus: Dira canere, O
Latin · n4670dīrutus P. of diruo.
Latin · n4671 · brief source recorddīs dītis, neut. dīte, adj. with comp. dītior and sup. dītissimus Source etymology: DIV- , rich, wealthy, opulent, provided, abounding : dis quidem esses, T.: Cratini huius ditis aedes, T.: domus, H.: patre diti, N.: Myc
Latin · n4672dīs see deus.
Latin · n4675 · brief source recordDīs ītis, m Source etymology: DIV- , orig. deity ; hence, Jupiter of the infernal regions , C., V., O., Ta.—Of the Celtic god of night, Cs.: atri ianua Ditis, i. e. of the underworld , V.: domina Ditis, i. e. Proserpina,
Latin · n4673dis - sonus adj., dissonant, discordant, confused: clamores, L.: illis voces, L.: questus, Ta. —Disagreeing, different: gentes sermone, L.: ab Romanā re, L.: exercitūs linguis, Ta.
Latin · n4802dis- or dī- praep., inseparable Source etymology: DVA- , disbefore c, p, q, s, t , dī- before d, g, l, m, n, r , and v (but usu. dimminuō, sometimes disrumpo), dif- before f Before a vowel dis- becomes dir-; before i con
Latin · n4674dis-cēdō cessī, cessus, ere, to go apart, part asunder, divide, separate, disperse, scatter : ex hac fugā auxilia discesserunt, Cs.: lignationis causā in silvas, Cs.: ut sodalitates decuriatique discederent: cum disceder
Latin · n4676dis-cernō crēvī, crētus, ere, to separate, set apart, mark off, bound, part, divide: muro di scerni a nobis: discrimina, quibus ordines discernerentur, L.: mons, qui finīs eorum discerneret, S.— Poet.: (saxum) telas auro
Latin · n4681dis-cingō nxī, nctus, ere, to ungird, deprive of the girdle: centuriones discinctos destitui iussit, i. e. to lose their mantles, L.: discinctā tunicā, H.: Afros, i. e. strip utterly, Iu.: neque ego discingor, i. e. rela
Latin · n4689dis-color ōris, adj., of another color, not of the same color: auri per ramos aura, V.: matrona meretrici, different in dress, H.: vestis fatis discolor alba meis, O.—Party-colored, of different colors: signa: miles, bla
Latin · n4697dis-conveniō —, —, īre, to disagree, be inconsistent: vitae ordine toto, H.—Impers: eo disconvenit inter Meque et te, H.
Latin · n4698dis-cors cordis, adj. Source etymology: dis + cor .—Of persons, discordant, disagreeing, inharmonious, at variance : homines ambitione: ad alia discordes in uno consentire, L.: gens, L.—Poet.: Tanais discors, i. e. the P
Latin · n4702dis-crepō uī, —, āre, to differ in sound, be discordant, fail to harmonize: (fides) paulum.—Fig., to disagree, be inconsistent, be different, vary, differ, be at odds: si quid discrepet: quae inter conlegas discrepare vi
Latin · n4706dis-cruciō —, ātus, āre, to rack to pieces, torture.—Only pass: Brutum, Cassium discruciatos necare: Discrucior animi, am distracted, T.: discrucior, fundum a Curtilio possideri.
Latin · n4712dis-cupiō —, —, ere, to desire greatly, long: se vendere, Ct.
Latin · n4714 · brief source recorddis-currō currī and cucurrī, cursus, ere, to run different ways, run to and fro, run about, wander, roam: in muris armata civitas, Cs.: deus in montibus altis, O.: circa vias, L.: per omnīs silvas, O.: Olli discurrēre pa
Latin · n4715dis-iungō or dīiungō ūnxī, ūnctus, ere, to unyoke: iumenta: bos disiunctus, H.: fessos iuvencos, O. — To disunite, sever, divide, separate, part, remove: (fons) munitione diiunctus a mari: Iugurthae Bocchique regnum (fiu
Latin · n4728dis-pālātus adj., straggling, astray: in agris, N.: multitudo, N.
Latin · n4729 · brief source recorddis-pār aris, adj., unlike, dissimilar, different, unequal, ill-matched: dispares mores disparia studia sequentur: pari gratiā sed genere dispari, Cs.: certabant, ipsi pares, ceterum opibus disparibus, S.: rebus et ordin
Latin · n4730dis-parilis e, adj., dissimilar, different: adspiratio terrarum.
Latin · n4732 · brief source recorddis-parō āvī, ātus, āre, to part, separate, divide: eos disparandos curavit, Cs.: (classīs) ita ut, etc.
Latin · n4733 · brief source recorddis-pellō pulī, pulsus, ere, to drive asunder, scatter, disperse: pecudes dispulsae: per undas nos, V.: alquos aequore turbo, V.—Fig., to drive away, dispel: sole dispulsa nebula, L.: ab animo caliginem: tenebras calumni
Latin · n4735dis-perdō didī, —, ere, to spoil, ruin: possessiones: carmen, V.: me (puella), O.
Latin · n4740 · brief source recorddis-pereō iī, —, īre, to go to ruin, be undone, perish: fundum populi R. disperire pati: tui labores, Ct.—Esp. colloq., in exclamations: disperii, perii misera, it's all over with me, T.: dispeream, ni Summosses omnīs, m
Latin · n4741dis-pōnō posuī, positus, ere, to place here and there, array, distribute, set in order, arrange, dispose: Homeri libros: ordines in quincuncem, Cs.: comas, O.: ensīs per herbam, V. — In military operations, to set in ord
Latin · n4752dis-pudet —, ēre, impers, it shames, is shameful: Sic mihi data esse verba, T.
Latin · n4757 · brief source recorddis-putō āvī, ātus, āre, to weigh, examine, investigate, treat, discuss, explain: de singulis sententiis breviter: ad id: multa de sideribus, Cs.: de omni re in contrarias partes: esse in utramque partem disputatum, Cs.—
Latin · n4761dis-saepiō (not -sēpiō), psī, ptus, ere, to part off, separate, divide: limitibus omnia certis, O.— Fig.: tenui muro alqd.
Latin · n4765dis-sēminō āvī, ātus, āre, to spread abroad, disseminate: omnia in memoriam sempiternam: malum.
Latin · n4766 · brief source recorddis-sentiō sēnsī, sēnsus, īre, to differ, dissent, disagree, be at odds, contradict, quarrel: a te dissentiens senator: ab iudicio omnium: in hoc: a ceterarum gentium more: inter se: qui dissentiunt: nisi quid tu Dissent
Latin · n4771dis-serō —, —, ere, to plant here and there: taleae intermissis spatiis disserebantur, Cs.
Latin · n4773 · brief source recorddis-serō ruī, rtus, ere, to examine, argue, discuss, speak, harangue, discourse, treat: mecum: pluribus verbis sit disserendum: philosophiae pars, quae est disserendi: de omnibus rebus in contrarias partīs: pro legibus,
Latin · n4774dis-sīgnō āvī, ātus, āre, to unseal, disclose: Quid non ebrietas dissignat? H. — Fig., to arrange, dispose, regulate, set in order (only v. l. for designo).
Latin · n4780dis-similis e, adj. with comp. and sup, unlike, dissimilar, different: duo dissimilia genera, lenonum et latronum: dissimilis est militum causa et tua: hac in re unā Multum dissimiles, H.: quod est non dissimile atque ir
Latin · n4782dis-simulō āvī, ātus, āre, to make unlike, disguise: tauro dissimulante deum, concealing the divinity, O.: se, to assume another form, O.: capillos Dissimulant plumae, i. e. take the place of, O.—To dissemble, hide, conc
Latin · n4789dis-sociō āvī, ātus, āre, to put out of union, disjoin, disunite: Dissociata locis concordi pace ligavit, O.: montes ni dissocientur opacā Valle, H.—Fig., to separate in sentiment, disunite, set at variance, estrange: am
Latin · n4796dis-solvō solvī, solūtus, ere, to take apart, disunite, part, destroy: opus suum natura dissolvit: pontem, N.: navem, Ph.: animus, si est harmonia, dissolvetur. — To take to pieces, analyze: Quem (versum), H.—To pay, dis
Latin · n4801dis-sors rtis, adj., of a different fate, not in common: ab omni milite gloria, O.
Latin · n4803 · brief source recorddis-suādeō suāsī, suāsus, ēre, to advise against, dissuade, oppose by argument, resist, object: cum ferret legem, dissuasimus nos: dissuadente Vercingetorige, Cs.: quam (legem): pacem, L.: captivos remittendos: de captiv
Latin · n4804dis-suō —, ūtus, ere, to rip open: dissuto sinu, torn open, O.—Fig.: amicitiae dissuendae, i. e. gently severed.
Latin · n4808 · brief source recorddis-tāedet —, —, ēre, impers, it is wearisome, is disgusting: cum hoc distaedet loqui, T.
Latin · n4811 · brief source recorddis-tendō dī, tus, ere, to stretch asunder, stretch out, extend: bracchia, O.: novem Iugeribus distentus, O.: hostium copias, L. — To swell out, distend, stuff, fill: horrea, Tb.: ubera lacte, V. — To divide, separate: c
Latin · n4814dis-terminō āvī, ātus, āre, to divide, limit, part: (stellas) intervallum binas disterminat, C. poet.: (flumen) Dahas Ariosque, Ta.
Latin · n4817dis-torqueō rsī, rtus, ere, to turn awry, twist, distort: os, T.: oculos, H.
Latin · n4825 · brief source recorddis-trahō āxī, actus, ere, to pull asunder, tear in pieces, part, divide: (corpus) quod distrahi non possit: corpus passim distrahendum, L.: turbatis distractus equis, V.: aciem eius distrahi pati, broken, Cs.—To sell in
Latin · n4830dis-tribuō uī, ūtus, ere, to divide, distribute, apportion, spread: id (dimidium minae), T.: partīs Italiae: copias in trīs partīs, Cs.: (milites) circum familias, quartered, Cs.: Numidis hiberna in proximis urbibus, L.:
Latin · n4831dis-turbō āvī, ātus, āre, to drive asunder, separate by violence, throw into disorder, disturb: vidistis contionem gladiis disturbari: sortīs.—To demolish, destroy: ad disturbandas nuptias, T.: ignis cuncta disturbat: op
Latin · n4839disceptātiō ōnis, f Source etymology: discepto , a dispute, disputation, debate, discussion, disquisition : cum quibus omnis nobis disceptatio est: (causa) in disceptatione versata: privata: illa disceptatio tenebat, quo
Latin · n4677disceptātor ōris, m Source etymology: discepto , an umpire, arbitrator, judge : criminis: populo R. disceptatore uti: de suo iure ad Caesarem disceptatorem venire, Cs.: inter patrem et filium, L.
Latin · n4678disceptātrīx īcis, f Source etymology: disceptator , an arbitrator : dialectica veri et falsi.
Latin · n4679 · brief source recorddisceptō āvī, ātus, āre Source etymology: dis- + capto , to decide, determine, judge, arbitrate, sit as umpire : haec iuste: causam in foro dicere disceptante te: exercitu disceptante, L.: inter populum et regem in re pr
Latin · n4680discerpō psī, ptus, ere Source etymology: dis- + carpo , to tear in pieces, rend, mangle, mutilate : animus nec dividi nec discerpi potest: discerptum regem manibus, L.: membra gruis, H.—Poet.: aurae Omnia discerpunt, sc
Latin · n4682discessiō ōnis, f Source etymology: discedo , a separation, division : Si eveniat discessio, a divorce , T.—Of the senate, a division, formal vote : senatus consultum de supplicatione per discessionem fecit: sine ullā va
Latin · n4683discessus P. of discedo.
Latin · n4684 · brief source recorddiscessus ūs, m Source etymology: dis- + 1 CAD- , a going asunder, parting : non longinquus inter nos: caeli, i. e. lightning.—A going away, departure, removal , withdrawal : tuus:. ab urbe: e vitā: latronis: meus, banis
Latin · n4685dīscidium ī, n Source etymology: dis- + 2 SAC- , a parting, separation, disagreement, dissension, discord : inter nos, T.: nil, quod sit discidio dignum, divorce , T.: cupido Si tibi discidii est, O.: manente memoriā in
Latin · n4686discinctus adj. Source etymology: P. of discingo , ungirt, without the girdle : discincti ludere, in loose dress , i. e. at ease , H.— Voluptuous, effeminate, dissolute : Afri, V.: nepos, H.
Latin · n4687disciplīna ae, f Source etymology: discipulus , instruction, tuition, teaching, training, education : puerilis: adulescentīs in disciplinam ei tradere: te in disciplinam meam tradere: in disciplinam (Druidum) convenire,
Latin · n4690discipula ae, f Source etymology: discipulus , a female scholar, disciple , H.
Latin · n4691 · brief source recorddiscipulus ī, m Source etymology: disco , a learner, scholar, pupil, disciple, student, follower : Num immemores discipuli? Have the pupils forgotten (their lesson)? T.: Platonis: laboris et fori.
Latin · n4692dīscissus P. of discindo.
Latin · n4693 · brief source recorddisclūdō sī, sus, ere Source etymology: dis + claudo , to keep apart, divide, shut off : Nerea ponto, V.: quibus (tignis) disclusis, held asunder , Cs.: iram et cupiditatem locis, to assign : morsūs roboris, relax the pi
Latin · n4694disclūsus P. of discludo.
Latin · n4695 · brief source recorddiscō didicī, —, ere Source etymology: DIC- , to learn, learn to know, acquire, become acquainted with : litteras: ius civile: dialectica ab aliquo: id de me, T.: virtutem ex me, V.: quae illi litteris, ego militando did
Latin · n4696discordia ae, f Source etymology: discors , disunion, disagreement, dissension, variance, discord : confingis causas ad discordiam, T.: civilis, S.: facultas discordiae concitandae: duas ex unā civitate discordia fecerat
Latin · n4699discordiōsus adj. Source etymology: discordia , full of discord, intractable, quarrelsome : volgus, S.
Latin · n4700 · brief source recorddiscordō —, —, āre Source etymology: discors , to be at variance, differ, quarrel : inter se, T.: cupiditates in animis discordant: animus secum discordans: patria, Ta.—Poet., to be unlike, be opposed : quantum discordet
Latin · n4701discrepāns antis, P. of discrepo.
Latin · n4703 · brief source recorddiscrepantia ae, f Source etymology: discrepo , discordance, dissimilarity, discrepancy : rerum, verborum.
Latin · n4704 · brief source recorddiscrepātiō ōnis, f Source etymology: discrepo , a disagreement, dispute : inter consules, L.
Latin · n4705 · brief source recorddiscrētus P. of discerno.
Latin · n4707 · brief source recorddiscrīmen inis, n Source etymology: dis- + 2 CER- , that which parts, an intervening space, interval, distance, division, separation : cum (maria) pertenui discrimine separarentur: discrimina costis spina dabat, parted ,
Latin · n4709discrīminō āvī, ātus, āre Source etymology: discrimen , to divide, part, separate : Etruriam discriminat Cassia: late agros, V.: vigiliarum somnique tempora, apportion , L.
Latin · n4710dīscrīptiō ōnis, f Source etymology: discribo , a division, distribution, apportionment, assignment : civitatis: populi: possessionum: per urbem caedis (cf. descriptio).
Latin · n4711discumbō cubuī, cubitus, ere Source etymology: CVB- , to lie down, recline at table : discubuimus omnes, took our places : toris pictis, V.: discumbere iussus, invited to dinner , Iu.: discumbitur.— To lie down to sleep
Latin · n4713discursus P. of discurro.
Latin · n4716 · brief source recorddiscursus ūs, m Source etymology: discurro , a running to and fro, running about, straggling : continere ab discursu militem, L.: vallem discursibus impleat, O.: subito discursu, a double flank movement , Ta.
Latin · n4717discus ī, m , di/skos, a quoit: pete cedentem aëra disco, H.: Indoctus disci, H.: discum audire quam philosophum malunt.
Latin · n4718discussus P. of discutio.
Latin · n4719 · brief source recorddiscutiō cussī, cussus, ere Source etymology: dis + quatio , to strike asunder, dash to pieces, shatter : columna ad imum fulmine discussa est, L.: arietibus aliquantum muri, L.: latericium, Cs.: tempora ictu, O.: nubīs,
Latin · n4720disertē adv. with sup. Source etymology: disertus , clearly, eloquently, expressly : hoc scribere: disertissime scriptum, L.
Latin · n4721disertus adj. with comp. and sup. Source etymology: for * dissertus; P. of dissero , skilful, clear, clever, wellspoken, fluent : homo, T.: disertos cognosse me nonnullos: adulescens: ad vinum: calices quem non fecere di
Latin · n4722dīsiciō or dissiciō (disiicio), iēcī, iectus, ere Source etymology: dis + iacio , to throw asunder, drive asunder, scatter, disperse, break up, tear to pieces : late disiectis moenibus, L.: disiecta spatio urbs, L.: nubī
Latin · n4723disiectus P. of disicio.
Latin · n4724 · brief source recorddisiūnctiō or dīiūnctiō ōnis, f Source etymology: disiungo , a separation : meorum.— A variation, deviation : animorum: sententiae.— A logical opposition .— In rhet., asyndeton, a succession of clauses without connective
Latin · n4726disiūnctus (dīiūnc-) adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of disiungo , parted, separate, distant, remote : disiunctissimae terrae: Aetolia procul a barbaris disiuncta gentibus.—Fig., apart, different, remote, d
Latin · n4727disparātum ī, n Source etymology: disparo .—In rhet., a direct opposition .
Latin · n4731 · brief source recorddīspectus P. of dispicio.
Latin · n4734 · brief source recorddispendium ī, n Source etymology: dispendo , expense, cost, loss : sine suo dispendio, T.—Plur, Pr.—Fig.: morae, loss of time , V.
Latin · n4736dispēnsātiō ōnis, f Source etymology: dispenso , management, charge, direction, superintendence, provision, stewardship : aerari: annonae, L.: inopiae, Cs.: regia.
Latin · n4737dispēnsātor ōris, m Source etymology: dispenso , a steward, attendant, treasurer , C.: dispensatore Armigero, Iu.
Latin · n4738 · brief source recorddispēnsō āvī, ātus, āre, to disburse, pay out: qui dispensat, the steward, Iu.: alquem eligere ad dispensandam pecuniam, as paymaster, N. — To distribute, dispense, share: oscula suprema natos per omnīs, O.: inventa iudi
Latin · n4739dīspergō or dīspargō sī, sus, ere Source etymology: dis- + spargo , to scatter, spread abroad, disperse : tibi cerebrum, T.: per agros passim corpus: membrorum collectio dispersa: dispersa inmittit silvis incendia, V.: q
Latin · n4742dīspersē adv. Source etymology: dispersus , here and there, occasionally : dictae res: multis in locis dicta.
Latin · n4743 · brief source recorddīspersiō ōnis, f Source etymology: dispergo , a destruction : urbis (dub.).
Latin · n4744 · brief source recorddīspersus P. of dispergo.
Latin · n4745 · brief source recorddispertiō īvī, ītus, īre Source etymology: dis- + partio , to distribute, divide : inter manipulos funditores, S.: pecuniam iudicibus: exercitum per oppida, L.: mensam servis, N.: portas tribunis, assign , S.— Fig., to d
Latin · n4746dispertior —, īrī, dep. Source etymology: dis- + partior , to distribute, apportion : belli administrationem inter se, L.: alqd in infinitum, i. e. refine .
Latin · n4747dispertītiō ōnis, f Source etymology: dispertio , a destruction : urbis (dub.).
Latin · n4748 · brief source recorddīspiciō spēxī, spectus, ere Source etymology: SPEC- , to descry, discern, perceive, make out, distinguish, detect (by the sight): ne scintillam quidem ullam ad dispiciendum reliquerunt: acie mentis: catuli, qui iam disp
Latin · n4749displiceō uī, itus, ēre Source etymology: dis- + placeo , to displease, be unsatisfactory : mihi: si displicebit vita, T.: verbum vehementer displicet, I dislike extremely : mihi non displicet (propulsare, etc.), I am in
Latin · n4750A historical dictionary can preserve useful evidence and superseded analyses at the same time. These records retain their source identity; no parent edge, sound law, first-use date or confidence score is generated from a sentence’s position.
Inspect acquisition and rights →