dēpacīscor
dēpacīscor see depeciscor.
Latin · n4279 · brief source recordHistorical source · 1890 American Book Company edition; pinned Perseus XML digitization
Charlton T. Lewis · Perseus Digital Library, Tufts University. Read this edition’s full extracted entries and its original proposals. Publication here preserves a source; it does not endorse every claim.
Digital text credited to the Perseus Digital Library, Tufts University. Adapted entry text is shared under CC BY-SA 4.0; offer textual corrections to Perseus ↗.
Perseus digitized text and SET-U's parsed/reformatted source records, shared under CC BY-SA 4.0; no claim over unrelated SET-U material Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary (New York, Cincinnati and Chicago: American Book Company, 1890). Digital text: Perseus Digital Library, Tufts University (http://www.perseus.tufts.edu/), gift in the name of Carol F. Ross. Source: https://github.com/PerseusDL/lexica/blob/1c34cdf756c63cf37db61bd366d733431dbd7aa0/CTS_XML_TEI/perseus/pdllex/lat/viaf2845558/viaf001/viaf2845558.viaf001.xml. SET-U removes XML presentation markup, decodes known character entities, adds paragraph/etymology labels, and preserves source Greek Beta Code and unresolved legacy tokens. These reformatted records are available under CC BY-SA 4.0, without additional restrictions or warranty. No textual corrections have been made; any future corrections must be offered to Perseus. No endorsement is implied. Rights statement ↗
dēpacīscor see depeciscor.
Latin · n4279 · brief source recorddēpectus P. of depeciscor.
Latin · n4283 · brief source recorddēpecūlātor ōris, m Source etymology: depeculor , a plunderer, embezzler : aerari: suus (i. e. eorum).
Latin · n4284 · brief source recorddēpecūlor ātus, ārī Source etymology: cf. peculium , to despoil, plunder, strip : delubra: Apollonium argento.— To embezzle, acquire by fraud : laudem familiae.
Latin · n4285dēpexus P. of depecto.
Latin · n4291 · brief source recorddēpictus P. of depingo.
Latin · n4292 · brief source recorddēpopulātiō ōnis, f Source etymology: depopulor , a laying waste, marauding, pillaging : agrorum: aedium: ad depopulationem profecti, L.: iter Antoniorum quid habuit nisi depopulationes?
Latin · n4298dēpopulātor ōris, m Source etymology: depopulor , a marauder, pillager : fori.
Latin · n4299 · brief source recorddēpositum ī, n Source etymology: depositus , a deposit, trust, bailment : reddere depositum.—Poet.: arva iussit Fallere depositum, i. e. fail of a harvest , O.
Latin · n4303dēpositus P. of depono.
Latin · n4304 · brief source recorddēpraendō see deprehendo.
Latin · n4305 · brief source recorddēprāvāte adv., corruptly, perversely: iudicare.
Latin · n4306 · brief source recorddēprāvātiō ōnis, f Source etymology: depravo , a distortion : quaedam (membrorum): oris.—Fig., a perversion, corruption, vitiation : animi: consuetudinum: nostra, perversity .
Latin · n4307dēprāvō —, ātus, āre Source etymology: de + pravus , to distort, disfigure : quaedam contra naturam depravata. —Fig., to pervert, seduce, corrupt, deprave, spoil : nil est Quin male narrando possit depravarier, T.: ut ea
Latin · n4308dēprecābundus adj. Source etymology: deprecor , earnestly entreating , Ta.
Latin · n4309 · brief source recorddēprecātiō ōnis, f Source etymology: deprecor , an averting by prayer, appeal, intercession, plea, apology : periculi: quae deprecatio est ei reliqua, qui, etc.: aequitatis, on the ground of : pro illis, Cu.: deprecation
Latin · n4310dēprecātor ōris, m Source etymology: deprecor , an averter, intercessor : miseriarum: pro illius periculo.— An advocate, mediator : sui: apud consulem deprecator vobis adero, L.: salutis meae: ut eo deprecatore a Sequani
Latin · n4311dēprehēnsiō ōnis, f Source etymology: deprehendo , a catching, discovery : manifesta veneni.
Latin · n4314 · brief source recorddēprehēnsus (-prēnsus) P. of deprehendo.
Latin · n4315 · brief source recorddēprēndō see deprehendo.
Latin · n4316 · brief source recorddēpressus adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of deprimo , sunken, low : domus: convallis, V.: (libra) depressior orbe, Tb.: locus duodecim pedes humi depressus, S.: vox depressissima, Her.
Latin · n4317dēprimō pressī, pressus, ere Source etymology: de + premo , to press down, weigh down, sink down, depress : terram: ad mentum depresso supercilio: depresso aratro, V.— To sink (in water): partem navium, Cs.: carinam, O.:
Latin · n4318depsō —, —, ere, to knead.
Latin · n4322 · brief source recorddēpudet uit, ēre, impers, to cease to shame: depuduit, shame has departed, O.
Latin · n4323 · brief source recorddēpūgis (depȳgis) is, adj. Source etymology: puga , without buttocks, thin buttocked , H.
Latin · n4324 · brief source recorddēpulsiō ōnis, f Source etymology: de+1 PAL- , a driving off, driving away, repelling, warding off : mali: servitutis.— A defence, answer (to a charge), C.— A lowering, sinking : luminum.
Latin · n4326dēpulsor ōris, m Source etymology: de+1 PAL- , a destroyer : dominatūs.
Latin · n4327 · brief source recorddēpulsus P. of depello.
Latin · n4328 · brief source recorddērēctē adv. with comp. Source etymology: derectus , directly, straight : dicere: derectius gubernare.
Latin · n4330 · brief source recorddērēctō adv. Source etymology: derectus , directly, straight : trabīs inicere, Cs.: deorsus ferri.—Fig., simply, directly, unambiguously : dicere: arma petisse, L.
Latin · n4331dērēctus (dīrēctus) adj. Source etymology: P. of derigo , straight, direct, level, upright, perpendicular : (iter) simplex et derectum: tuba derecti (aeris), O.: fossam derectis lateribus ducere, Cs.: iugum eminens in ma
Latin · n4332dērelictiō ōnis, f Source etymology: derelinquo , an abandoning, disregard, neglect : communis utilitatis.
Latin · n4333 · brief source recorddērelictus adj. Source etymology: P. of derelinquo , solitary, deserted : angulus provinciae: solum.
Latin · n4334 · brief source recorddēreptus P. of deripio.
Latin · n4338 · brief source recorddērigō or dēregō or dīrigō rēxī, rēctus, ere Source etymology: de + rego , to lay straight, set straight, arrange, lay out : haec directä materiā iniecta consternebantur, Cs.: cratīs, Cs.: derexerat finem Philippo vetere
Latin · n4342dēripiō ripuī, reptus, ere Source etymology: de + rapio , to tear off, tear away, snatch away, remove violently, pull down : cothurnos, V.: de manu Cereris Victoriam: vestem a pectore, O.: velamina ex umeris, O.: ei vita
Latin · n4343dērīsor ōris, m Source etymology: derideo , a mocker, scoffer : semper eris, H.: populi, Iu.: imi lecti, H.
Latin · n4344 · brief source recorddērīsus P. of derideo.
Latin · n4345 · brief source recorddērīsus ūs, m Source etymology: derideo , mockery, scorn, derision : facile ad derisum stulta levitas ducitur, Ph.: derisui fuisse triumphum, Ta.
Latin · n4346dērīvātiō ōnis, f Source etymology: derivo , a leading off, turning away : (lacūs). L.—Plur: fluminum.
Latin · n4347 · brief source recorddērīvō āvī, ātus, āre Source etymology: de + rivus , to lead off, turn away : aqua ex flumine derivata, Cs.—Fig., to draw, derive, bring : nihil in suam domum inde: Hoc fonte derivata clades, H.— To divert, turn aside, t
Latin · n4348dērogātiō ōnis, f Source etymology: derogo , a partial abrogation, limitation (of a law).
Latin · n4349 · brief source recorddēscēnsiō ōnis, f Source etymology: descendo , a descending : Tiberina, the sail down the Tiber .
Latin · n4356 · brief source recorddēscēnsus ūs, m Source etymology: descendo , a descent, way down : quā illi descensus erat, S.: facilis descensus Averno, V.: difficilis et artae viae, L.
Latin · n4357dēscrīptē adv. Source etymology: descriptus , in an orderly manner : digerere.
Latin · n4360 · brief source recorddēscrīptiō ōnis (often confounded with discriptio), f Source etymology: describo , a marking out, delineation, copy, transcript, draft : caeli, circuit : tabularum: alqd descriptionibus explicare.—Fig., a representation,
Latin · n4361dēscrīptus adj. with comp. Source etymology: P. of describo , precisely ordered, properly arranged : materies orationis: ordo verborum: naturā nihil est descriptius.
Latin · n4362dēsertor ōris, m Source etymology: desero , one who forsakes, a deserter : amicorum: communis utilitatis aut salutis.—In war, a runaway, deserter , Cs., L., Ta.— Poet.: Amoris, O.: Asiae, V.
Latin · n4365dēsertus adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of desero , deserted, desert, solitary, lonely, waste : angiportus, T.: anus, T.: planities penuriā aquae, S.: loca, Cs.: urbes: via: portūs, V.: vetustas, long disu
Latin · n4366dēsideō sēdī, —, ēre Source etymology: de + sedeo , to sit long, sit idle, remain inactive : totum diem, T.: aquila ramis, Ph.
Latin · n4369dēsīderābilis e, adj. Source etymology: desidero , wanted, desirable : nihil desiderabile concupiscunt: suis vitiis desiderabilem efficere avum, i. e. missed , L.: princeps, Ta.
Latin · n4370dēsīderātiō ōnis, f Source etymology: desidero , a desiring, longing, missing : (voluptatum) dub
Latin · n4371 · brief source recorddēsīderātus P. of desidero.
Latin · n4372 · brief source recorddēsīderium ī, n Source etymology: cf. desidero , a longing, ardent desire, wish, want, grief, regret : Athenarum, T.: urbis, homesickness : coniunctissimi viri: tam cari capitis, H.: pectora diu tenet desiderium, Enn. ap
Latin · n4373dēsīderō āvī, ātus, āre Source etymology: cf. considero , to long for, ask, demand, call for, wish for, desire, require, expect : me, T.: tribuni imperium, Cs.: ea (beneficia), S.: quod satis est, H.: ullam rem ad se inp
Latin · n4374dēsidia ae, f Source etymology: deses , a sitting idle, idleness, inactivity, sloth : ab industriā ad desidiam avocari: pro labore desidia, S.: latrocinia desidiae minuendae causā fieri, Cs.: improba Siren, H.: invisa pr
Latin · n4375dēsidiōsus adj. with sup. Source etymology: desidia , slothful, indolent, lazy, idle : Qui nolet fieri desidiosus, amet, O.— Causing idleness, making lazy : inlecebrae cupiditatum: desidiosissimum otium.
Latin · n4376dēsīgnātiō ōnis, f Source etymology: designo , a marking out, specification (cf. dissignatio): personarum et temporum.— A designation to office : annua, of consuls , Ta.
Latin · n4378dēsīgnātor see dissignator.
Latin · n4379 · brief source recorddēsīgnātus P. of designo.
Latin · n4380 · brief source recorddēsiliō iluī, ultus, īre Source etymology: de + salio , to leap down, dismount : de navibus, Cs.: de raedā: ex equis, Cs.: ab equo, V.: curru ab alto, O.: biiugis, V.: altis turribus, H.: in medias undas, O.: ad pedes, t
Latin · n4382dēsipiēns entis, adj. Source etymology: P. of desipio , foolish, silly : adrogentia: ita desipiens, qui, etc.
Latin · n4384 · brief source recorddēsipiō —, —, ere Source etymology: de + sapio , to be void of understanding, be silly, act foolishly : licet me desipere dicatis: si non desipit augur, H.: Dulce est desipere in loco, to trifle , H.
Latin · n4385dēsitus P. of desino.
Latin · n4387 · brief source recorddēspectō —, —, āre, intens. Source etymology: despicio , to look down upon : terras, V., O.: Palantīs homines procul, O.— To overlook, command : quos despectant moenia, V.— To despise : liberos, Ta.
Latin · n4389dēspectus adj. with sup. Source etymology: P. of despicio , contemptible, scorned : maxime natura eius, Ta.: despectissima pars servientium, Ta.
Latin · n4390dēspectus ūs, m Source etymology: despicio , a looking down upon, view, prospect : ex oppido in campum, Cs.: ex omnibus partibus despectūs habere, points of view , Cs.— An object of contempt : ut (res R.) Treveris despec
Latin · n4391dēspēranter adv. Source etymology: despero , hopelessly, despairingly : loqui secum.
Latin · n4392 · brief source recorddēspērātiō ōnis, f Source etymology: despero , hopelessness, despair : summa, Cs.: ad desperationem adducti, N.: a desperatione iram accendit, L.: desperationes eorum, qui, etc.: vitae: nimis celer rerum, L.: magna pacis
Latin · n4393dēspērātus adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of despero , given up, despaired of, irremediable, desperate : res p.: desperatas pecunias exigere: fuga.—Prov.: desperatis adhibere medicinam: haec nunc multo des
Latin · n4394dēspicātiō ōnis, f Source etymology: 1 despicatus , contempt .— Only plur, sentiments of contempt .
Latin · n4396 · brief source recorddēspicātus adj. with sup. Source etymology: de+SPEC- , in contempt, despised : nos nostramque adulescentiam Habent despicatam, T.— Contemptible, despicable : despicatissimus homo.
Latin · n4397dēspiciendus adj. Source etymology: P. of despicio , contemptible , Ta.
Latin · n4400 · brief source recorddēspiciēns entis, adj. Source etymology: P. of despicio , contemptuous : tam sui, of so little self-esteem .
Latin · n4399 · brief source recorddēspicientia ae, f Source etymology: despiciens , a despising, contempt : rerum humanarum: animi.
Latin · n4401 · brief source recorddēspiciō ēxī, ectus, ere Source etymology: de + specio , to look down upon : de vertice montis in vallīs, O.: colles, quā despici poterat, in the range of view , Cs.— With acc , (some read dispicio in these passages): ge
Latin · n4402dēstinātiō ōnis, f Source etymology: destino , an assignment : partium, L.— A resolve, determination : haud dubia, Ta.: destinationis certus, resolute , Ta.
Latin · n4408dēstinātum ī, n Source etymology: destinatus , a mark, target , L., Cu.—Fig., a plan, purpose : copias ad destinatum eduxit, L.: tuis destinatis adversari, Ta.: destinata dare, the dispositions (of a will), Ph.
Latin · n4409dēstinātus adj. Source etymology: P. of destino , fixed, determined, destined, inevitable : sententiae: hora mortis: Orci finis, H.: destinatus obdura, resolutely , Ct.
Latin · n4410dēstinō āvī, ātus, āre Source etymology: STA- , to make fast, make firm, bind, fix, stay : antemnas ad malos, Cs.: rates ancoris, Cs.—Fig., to fix in mind, determine, resolve, design, assign, devote, appoint, appropriate
Latin · n4411dēstitī perf. of desisto.
Latin · n4412 · brief source recorddēstituō uī, ūtus, ere Source etymology: de + statuo , to set down, set forth, put away, bring forward, leave alone : alios in convivio (in mockery): ante tribunal regis destitutus, L.: ante pedes destitutum causam dicer
Latin · n4413dēstitūtiō ōnis, f Source etymology: destituo , an abandonment, desertion, disappointment : destitutione irati.
Latin · n4414 · brief source recorddēstitūtus P. of destituo.
Latin · n4415 · brief source recorddēstrictus adj. Source etymology: P. of destringo , severe, rigid . —Only comp: destrictior accusator, Ta.
Latin · n4416 · brief source recorddēsuēfactus adj. Source etymology: desuetus + factus , estranged : multitudo a contionibus.
Latin · n4421 · brief source recorddēsuētūdō nis, f Source etymology: desuetus , disuse, want of practice : armorum, L.: desuetudine tardi, O.
Latin · n4422 · brief source recorddēsultor ōris, m Source etymology: de + 2 SAL- , a vaulter, circus-rider : desultorum in modum, L.—Fig.: amoris, i. e. inconstant , O.
Latin · n4424dēsultōrius adj. Source etymology: desultor , of a vaulter : quasi desultorius, like a circus-rider's horse .
Latin · n4425 · brief source recorddētentus P. of detineo.
Latin · n4432 · brief source recorddēterior ius, adj. comp. with sup. dēterrimus Source etymology: de , lower, worse, poorer, meaner : tempus, less favorable : status: vectigalia sibi deteriora facere, Cs.: muraena carne, H.: aetas, V.: quo (peditatu) era
Latin · n4434dēterius adv. Source etymology: deterior , worse, less : scripta: interpretari, unfavorably , Ta.: si placeant spe Deterius, H.: nilo deterius, nevertheless , H.
Latin · n4435dēterminātiō ōnis, f Source etymology: determino , a boundary, conclusion : mundi: orationis.
Latin · n4436 · brief source recorddētersus P. of detergeo.
Latin · n4440 · brief source recorddētestābilis e, adj. with comp. Source etymology: detestor , execrable, abominable, detestable : omen: nihil esse tam detestabile quam voluptatem: exemplum, L.: detestabilior immanitas.
Latin · n4441detestandus adj. Source etymology: P. of detestor , execrable : fraus, Ta.
Latin · n4442 · brief source recorddētestātiō ōnis, f Source etymology: detestor , the invocation of a curse : eā detestatione obstricti, L.: dira, H. — An averting by sacrifice, deprecation : scelerum.
Latin · n4443dētestātus adj. Source etymology: P. of detestor , accursed, hateful, abominable : detestata omnia eius modi repudianda sunt: bella matribus Detestata, H.
Latin · n4444dētineō tinuī, tentus, ēre Source etymology: de + teneo , to hold off, keep back, detain, check : a quo incepto me ambitio detinuerat, S.: me detinuit morbus, T.: civium numerum tam bonis rebus: contionibus detinenda ple
Latin · n4447dētōnsus P. of detondeo.
Latin · n4450 · brief source recorddētrāctātiō, dētrāctātor see dētrectā-.
Latin · n4452 · brief source recorddētrāctiō ōnis, f Source etymology: detraho , a taking away, wresting, withdrawal, removal : (Praxitelia capita) efficiuntur detractione, cutting away : alieni: cibi, a purging .
Latin · n4453dētrāctō see dētrectō.
Latin · n4454 · brief source recorddētrāctor ōris, m Source etymology: de + TRAG- , a disparager : sui, Ta.
Latin · n4455 · brief source recorddētrāctus P. of detraho.
Latin · n4456 · brief source recorddētrectātiō (dētrāct-) ōnis, f Source etymology: detrecto , a declining, refusing : militiae, L.: sine detrectatione, L.
Latin · n4458dētrectātor (detrāct-) ōris, m Source etymology: detrecto , a diminisher, disparager : laudum suarum, L.
Latin · n4459 · brief source recorddētrectō or dē-trāctō avī, ātus, āre, to decline, refuse, reject, shirk: militiam, Cs.: pericula, Ta.: certamen, L.: iuga, V.: vincla pedum, Tb.: alcuius iussa, Ta.: num consulto detrectarent, L. —Fig., to lower in estim
Latin · n4460dētrīmentōsus adj. Source etymology: detrimentum , hurtful, detrimental : discedere detrimentosum esse, Cs.
Latin · n4461 · brief source recorddētrīmentum ī, n Source etymology: de + 1 TER- , that which is worn away : ergastuli detrimenta (of men), wrecks of the work-house , Cu.— Wear and tear, loss, damage, detriment : exercitūs, Cs.: militum, Cs.: existimatio
Latin · n4462dētrītus P. of detero.
Latin · n4463 · brief source recorddētrūsus P. of detrudo.
Latin · n4466 · brief source recorddeus ī (nom plur. dī, diī, rarely deī; gen. deōrum or deūm, poet. also divōm or divūm; dat. dīs, diīs, and later deīs), m Source etymology: DIV- , a god, deity : deorum inmortalium numen: consilio deorum, Cs.— In ejacula
Latin · n4470dēversōriolum ī, n dim. Source etymology: deversorium , a small lodging-place .
Latin · n4480 · brief source recorddēversōrium (dēvors-, dīvers-) ī, n Source etymology: deversor , an inn, lodging-house : commorandi: hospitale, L.: flagitiorum omnium: nota, H.
Latin · n4481dēverticulum (dīvert-, dēvort-) ī, n Source etymology: deverto , a by-road, by-path, side-way : quae deverticula quaesivisti?: Ubi ad ipsum veni devorticulum, T.— An inn, lodging-house, tavern : omnia loca deverticuli pr
Latin · n4482dēvertor or dēvortor sus, tī, dep. Source etymology: collat. form of deverto , to turn away, turn aside, turn in, put up, go to lodge : itineris causā: locus quo deverteretur: quā nulla Castaliam molli devertitur orbita
Latin · n4484dēvexus adj. Source etymology: deveho , inclining, sloping, shelving, steep : lucus a Palati radice in novam viam: mundus in Austros, V.: amnis, V.: haec declivia et devexa, Cs.: arva, O.: Orion, i. e. towards his settin
Latin · n4485dēvīctus P. of devinco.
Latin · n4486 · brief source recorddēvītātiō ōnis, f Source etymology: devito , an avoiding : legionum.
Latin · n4490 · brief source recorddēvius adj. Source etymology: de + via , off the road, out of the way, devious : iter, a by-way : oppidum: calles, L.: rura, O.— Retired, sequestered : Anagnini: gens, L.: mihi devio libet, etc., wandering in byways , H.
Latin · n4492dēvorsor, dēvortō see dēver-.
Latin · n4497 · brief source recorddēvortium ī Source etymology: deverto , a by-way : devortia itinerum, Ta. (al. div-).
Latin · n4498 · brief source recorddēvōtiō ōnis, f Source etymology: devoveo , a self-sacrifice, offering : eius devotionis convictus: vitae: capitis.— A cursing, execration, outlawry : eius devotionis memoria, N.: in quibus (pilis) scripta, N.— A formula
Latin · n4499dēvōtus adj. Source etymology: P. of devoveo , bowed, devoted, accursed : arbos, H.: periuria, Ct.— Devoted, attached, faithful : tibi cliens, Iu.—As subst: cum DC devotis, faithful followers , Cs.—Fig., given, abandoned
Latin · n4500dextella ae, f dim. Source etymology: dextra , a little right hand : Q. filius illius est dextella.
Latin · n4502 · brief source recorddexter tera, terum, and tra, trum, adj. with comp. dexterior and sup. dextimus, to the right, on the right side, right (opp. laevus, sinister): manus: umeri, Cs.: latus, H.: hostium, Cs.: cornum, T.: cornu, Cs.: acies, L
Latin · n4503dextera or dextra ae, f Source etymology: dexter, sc. manus , the right hand : Cedo dextram, T.: eius dextram, prendit, Cs.: per dexteram te istam oro: dexterae, quae fidei testes esse solebant: fidem dextrā dare, N.: si
Latin · n4504dexterē and dextrē adv. with comp. Source etymology: dexter , dexterously, skilfully : obeundo officia, L.: nemo dexterius fortunā est usus, played his cards better , H.
Latin · n4505dexteritās ātis, f Source etymology: dexter , dexterity, aptness : ad omnia ingeni dexteritas, L.
Latin · n4506 · brief source recorddextimus sup. of dexter.
Latin · n4507 · brief source recorddextrā praep. Source etymology: abl. of dextera , on the right of : dextrā viam stratam, L.
Latin · n4508 · brief source recorddextrōrsum or dextrōrsus adv. Source etymology: dexter + vorsus , towards the right side, to the right : dextrorsum abire, H.: dextrorsus pergere, L.
Latin · n4509dī plur. nom. of deus. 2.
Latin · n4510 · brief source recorddī- see 3 dis-.
Latin · n4511 · brief source recorddī-dō dīdidī, dīditus, ere, to give out, spread abroad, disseminate, distribute, scatter (poet.): dide ac dissice, Caecil. ap. C.: dum munia didit (sc. servis), H.: Diditur per agmina rumor, V.: tua terris didita fama, V
Latin · n4543dī-dūcō dūxī, ductus, ere, to draw apart, part, split, separate, sever, sunder, divide, undo, relax: digitos: risu rictum Auditoris, H.: nodos manu, O.: arva et urbīs, V.: fores, Ta.: scopulos (Hannibal), Iu.: vestem, Iu
Latin · n4544dī-gerō gessī, gestus, ere, to force apart, separate, divide, distribute: In canes totidem digestus Cerberus, O.: Nilus septem in cornua, O.—Poet.: novem volucrīs in belli digerit annos, i. e. interprets to mean years, O
Latin · n4574dī-gladior atus, ārī, dep. Source etymology: gladius , to fight for life and death, contend fiercely : cives inter se sicis. —Fig.: de alquā re: digladientur illi per me licet.
Latin · n4578dī-iūdicō āvī, ātus, āre, to distinguish, know apart, discern, perceive the difference: vera et falsa: vera a falsis: inter has sententias. — To judge, discern, decide, determine: dicam, quod mihi in mentemst, tu diiudic
Latin · n4592dī-lābor lapsus, ī, dep., to fall asunder, go to pieces, melt away, dissolve: glacies dilapsa: nix, L.: Volcanus (i. e. ignis), H.: Fibrenus, et divisus aequaliter rapideque dilapsus, flowing apart: ungula in quinos dila
Latin · n4594dī-lacerō āvī, ātus, āre, to tear to pieces, tear apart: dominum, O.: corpus tormentis, Ta.—Fig., to tear to pieces, waste: ad dilacerandam rem p.: opes, O.: acerbitatibus dilaceratus, Ta.
Latin · n4595dī-laniō āvī, ātus, āre, to tear to pieces, mutilate: (cadaver) canibus dilaniandum: alqm tormentis, Ta.: membra, O.
Latin · n4596 · brief source recorddī-lapidō —, —, āre, to throw away, squander, consume: triginta minas, T.
Latin · n4597 · brief source recorddī-largior ītus, īrī, dep., to give liberally, lavish: omnia quibus voluit: foedera sociis, Ta.
Latin · n4599 · brief source recorddī-laudō to distinguish by praise, eulogize: libros.
Latin · n4604 · brief source recorddī-lōrīcō —, ātus, āre, to tear open: tunicam.
Latin · n4611 · brief source recorddī-lūceō —, —, ēre, to be clear, be evident: dilucere id quod erat coepit, L.: res patribus, L.
Latin · n4612 · brief source recorddī-luō uī, ūtus, ere, to wash away, dissolve, dilute, wash, drench: ne aqua lateres diluere posset, Cs.: sata laeta, V.: unguenta lacrimis, O.: diluta labella guttis, moistened, Ct.—To dissolve, temper, dilute, mix, stee
Latin · n4618dī-mānō āvī, —, āre, to spread abroad: ad existimationem hominum latius.
Latin · n4623 · brief source recorddī-mētior mēnsus, īrī, dep. and pass, to measure, measure out, lay out: syllabas: caelum atque terram: campum ad certamen, V.: positūs siderum, Ta.: digitis peccata sua, to count off.—Pass., to be measured, be planned, b
Latin · n4626dī-mētor (dē-) ātus, ārī, dep. and pass. —Dep., to measure out, mark out: eorum cursūs dimetati cognovimus.—Pass, to be measured out, be marked: locum castris dimetari iussit, L.: dimetata signa (al. demetata).
Latin · n4627dī-micō āvī (dīmicuisse, O.), ātus, āre, to fight, struggle, contend: armis, Cs.: armis cum aliquo, N.: pro suā quisque patriā ferro, L.: in acie, in the open field, Cs.: equitatu, N.: pro te: ancipiti proelio dimicatur,
Latin · n4629dī-minuō see dimminuō.
Latin · n4633 · brief source recorddī-mittō mīsī, missus, ere, to send different ways, send out, send forth, send about, scatter, distribute: litteras circum municipia, Cs.: litteras per provincias, Cs.: certos per litora, V.: nuntios totā civitate Aeduor
Latin · n4637dī-moveō ōvī, ōtus, ēre, to move asunder, part, put asunder, separate, divide: terram aratro, V.: glaebas aratro, O.: auras, V.: cinerem foco, O.: rubum, i. e. creep through, H. — To separate, disperse, scatter, dismiss:
Latin · n4639dī-nōscō —, —, ere, to know apart, distinguish, discern: vera bona, Iu.: (geminos) inter se similes, O.: civem hoste, H.: dominum et servum deliciis, Ta.: curvo rectum, H.
Latin · n4641dī-numerō āvī, ātus, are, to count, reckon, enumerate, compute: stellas regis annos: tempora, V.: generis gradūs, O.—To count out, pay: viginti minas, T.
Latin · n4643dī-rumpō or dis-rumpō rūpī, ruptus, ere, to break to pieces, break, shatter: partem (nubis): homo diruptus, that has a rupture: dirupi me paene, nearly bursts my lungs: Disrumpor, T.: disrumparis licet: plausu dirumpi.—F
Latin · n4667dī-ruō ruī, rutus, ere, to tear asunder, overthrow, demolish, destroy: maceriam iube dirui, T.: urbem: muros, N.: nova diruunt, alia aedificant, S.: post diruta Pergama, O.—To scatter, disperse, destroy: agmina vasto imp
Latin · n4668dī-scindō cidī, cissus, ere, to tear asunder, cut apart, cleave, divide, rend, tear: Vestem, T.: tunicam: purpureos amictūs manu, V.: labrum, T.: artūs, V.: novaculā cotem, L.: amicitiae discindendae, rudely broken off.
Latin · n4688dī-scrībō scrīpsī, scrīptus, ere, to distribute, divide, apportion, assign: (argentum) illis, T.: civitatibus pecuniarum summas: urbis partīs ad incendia: duodena in singulos homines iugera: pretio iura: Sedes discriptae
Latin · n4708dī-stinguō nxī, nctus, ere, to separate, divide, part: onus inclusum numero eodem, O.: qui tabulā distinguitur undā, Iu.: qui nos distinxit, established the division (of ranks in the theatre), Iu.—Fig., to distinguish, d
Latin · n4823dī-stō —, —, āre, to stand apart, be separate, be distant: quantum tignorum iunctura distabat, Cs.: Nec longo distant (regna) cursu, V.: inter se, Cs.: non amplius pedum milibus II ab castris castra distabant, Cs.: tanto
Latin · n4824dī-stringō nxī, ctus, ere, to draw asunder, stretch out: radiis rotarum districti pendent, V. —To make a diversion against, distract the attention of: ad distringendos Romanos, L.: copias regias, L.
Latin · n4836dī-vāricō —, ātus, āre, to spread asunder, stretch apart: in eā (statuā) hominem.
Latin · n4855 · brief source recorddī-vellō vellī, volsus or vulsus, ere, to tear apart, rend asunder, tear in pieces, separate violently, tear: res a naturā copulatas errore: corpus, V.: mordicus agnam, H.: nodos manibus, untie, V.: divulsa remis Unda, O
Latin · n4856dī-vēndō —, ditus, ere, to sell out, sell piecemeal, retail: bona, Ta.: vectigalia: divendita praeda, L.
Latin · n4857 · brief source recorddī-verberō —, ātus, āre, to strike asunder, cut, cleave, divide: sagittā auras, V.: fluctūs, Cu.
Latin · n4858 · brief source recorddī-verbium ī, n Source etymology: verbum , a dialogue, colloquy (in a comedy).—Plur., L.
Latin · n4859 · brief source recorddī-vexō —, —, āre, to pull asunder, destroy, violate: reliquias meas divexarier, Pac. ap. C.: agros civium.
Latin · n4868 · brief source recorddī-volgō or dī-vulgō āvī, ātus, āre, to spread among the people, make common, publish, betray, divulge: librum: consilium Domiti, Cs.: res gestas quo modo actae forent, S.: de te iam esse perfectum. — To make common, deg
Latin · n4883diadēma ātis, n , dia/dhma, a royal headdress, diadem: conlegae diadema imponere: tutum, H.
Latin · n4512 · brief source recorddiaeta ae, f , di/aita, a regular mode of living, diet: diaetā curari.
Latin · n4513 · brief source recorddialectica ae, f Source etymology: sc. ars , dialectics, logic .
Latin · n4514 · brief source recorddialectica ōrum, n Source etymology: dialecticus , logical discussion, dialectics .
Latin · n4515 · brief source recorddialecticē adv. Source etymology: dialecticus , logically, dialectically : disputare: dicta multa.
Latin · n4516 · brief source recorddialecticus adj. , dialektiko/s, belonging to disputation, dialectic: captiones.—As subst m., a dialectician, logician.
Latin · n4517Diālis e, adj. Source etymology: divus, for dīvālis , of Jupiter : flamen, the priest of Jove , L.: Flamen ad haec (sacra), O. —As subst: Dialis (sc. flamen), O.— Of the flamen Dialis : coniunx, O.
Latin · n4518dialogus ī, m , dia/logos, a discussion, treatise in conversational form, dialogue.
Latin · n4519 · brief source recordDiāna or (older) Dīāna, ae, f Source etymology: for * Dīvāna , the goddess of light and of the moon (identified with *a)\rtemis): ad Dianae venire (sc. templum), T., C., V., H., O.: quem urguet iracunda Diana (i. e. an e
Latin · n4520dibaphus ī, f , di/bafos (prop. double dyed), a purple robe, magistrate's state-robe.
Latin · n4522 · brief source recorddica ae, f , di/kh, a lawsuit, judicial process, action: omnibus dicis diem distulit, adjourned all actions.—In the phrases: dicam scribere, to bring an action: tibi scribam dicam, against thee, T.: iniuriarum mihi scrip
Latin · n4523dicācitās ātis, f Source etymology: dicax , biting wit, raillery .
Latin · n4524 · brief source recorddicātiō ōnis, f Source etymology: 1 dico , a formal declaration (in changing one's citizenship).
Latin · n4525 · brief source recorddicāx ācis, adj. with comp. Source etymology: DIC- , talking sharply, satirical, sarcastic, acute, witty : Demosthenes: Satyri, wanton , H.: dicacior naturā, L.
Latin · n4526dichorēus ī, m , dixo/reios, a double trochee.
Latin · n4527 · brief source recorddicis gen. Source etymology: DIC- .—Only in the phrase dicis causā, for form's sake, for the sake of appearance : illis aliquid dicis causā dare: quae (provinciae) iis dicis causā datae erant, N.
Latin · n4529dicō āvī, ātus, āre Source etymology: * dicus; DIC- , to dedicate, consecrate, devote : donum (Iovi) dicatum: ara condita atque dicata, L.: tibi aram dicatum iri, L.: templum Iovis, O., L.: templa sibi (patri), V.: vehic
Latin · n4530dīcō dīxī, dictus (imper. dīc; perf. often <*>ync. dīxtī; P. praes. gen. plur. dīcentum for dīcentium, O.), ere Source etymology: DIC- , to say, speak, utter, tell, mention, relate, affirm, declare, state, assert : ille,
Latin · n4531dicrotum ī, n , =di/kroton, a galley with two banks of oars.
Latin · n4532 · brief source recorddictamnus ī, f , =di/ktamnos, dittany (an herb), C., V.
Latin · n4533 · brief source recorddictāta ōrum, n things dictated, lessons, exercises: orationem tamquam dictata perdiscere: haec, H.—Precepts, rules, Iu.
Latin · n4534dictātor ōris, m Source etymology: dicto .—In Rome, a dictator, chief magistrate with unlimited power (in great emergencies, superseding ordinary magistracies): lex de dictatore lata, Cs.: nomen dictatoris sustulisti: cr
Latin · n4535dictātōrius adj. Source etymology: dictator , of a dictator, dictatorial : stilus: maiestas, L.: iuvenis, i. e. the son of the dictator , L.
Latin · n4536dictātūra ae, f Source etymology: dictator , the office of a dictator, dictatorship : perpetua: dictaturā se abdicat, Cs.: abdicata, inita, L.
Latin · n4537dictiō ōnis, f Source etymology: DIC- , a saying, speaking, uttering, delivery : testimoni, i. e. the right of giving testimony , T.: causae, a pleading .—Esp., in the phrase, iuris dictio, the administration of justice
Latin · n4538dictitō āvī, ātus, āre, intens. Source etymology: dicto , to say often, declare, maintain, assert, insist : non es Quem semper te esse dictitasti? T.: qui ita dictitat, iis esse metuendum, etc.: si te populus sanum dicti
Latin · n4539dīctō āvī, ātus, āre, freq. Source etymology: 2 dico , to dictate, suggest, remind : tu idem, qui illis orationem dictavisses, put in their mouths : Mercemur servum qui dictet nomina (i. e. nomenclatorem), H.: Tironi (op
Latin · n4540dictum ī, n Source etymology: DIC- , something said, a saying, word, assertion, remark : mihi Scripta illa dicta sunt in animo, T.: quod dictum graviter ferebant, Cs.: Metelli dicta cum factis conposuit, S.: ferocia, L.:
Latin · n4541A historical dictionary can preserve useful evidence and superseded analyses at the same time. These records retain their source identity; no parent edge, sound law, first-use date or confidence score is generated from a sentence’s position.
Inspect acquisition and rights →