inculcō
inculcō āvī, ātus, āre Source etymology: in+calco , to tread in, tread down; hence, in discourse, to force in, drag in: Graeca verba: inculcata invenias inania verba, i. e. superfluous.—To force upon, impress on, inculca
Latin · n7740Historical source · 1890 American Book Company edition; pinned Perseus XML digitization
Charlton T. Lewis · Perseus Digital Library, Tufts University. Read this edition’s full extracted entries and its original proposals. Publication here preserves a source; it does not endorse every claim.
Digital text credited to the Perseus Digital Library, Tufts University. Adapted entry text is shared under CC BY-SA 4.0; offer textual corrections to Perseus ↗.
Perseus digitized text and SET-U's parsed/reformatted source records, shared under CC BY-SA 4.0; no claim over unrelated SET-U material Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary (New York, Cincinnati and Chicago: American Book Company, 1890). Digital text: Perseus Digital Library, Tufts University (http://www.perseus.tufts.edu/), gift in the name of Carol F. Ross. Source: https://github.com/PerseusDL/lexica/blob/1c34cdf756c63cf37db61bd366d733431dbd7aa0/CTS_XML_TEI/perseus/pdllex/lat/viaf2845558/viaf001/viaf2845558.viaf001.xml. SET-U removes XML presentation markup, decodes known character entities, adds paragraph/etymology labels, and preserves source Greek Beta Code and unresolved legacy tokens. These reformatted records are available under CC BY-SA 4.0, without additional restrictions or warranty. No textual corrections have been made; any future corrections must be offered to Perseus. No endorsement is implied. Rights statement ↗
inculcō āvī, ātus, āre Source etymology: in+calco , to tread in, tread down; hence, in discourse, to force in, drag in: Graeca verba: inculcata invenias inania verba, i. e. superfluous.—To force upon, impress on, inculca
Latin · n7740incultē adv. with comp, without refinement, coarsely: vivere: incultius agitare, S.—Of speech, roughly, rudely: dicere.
Latin · n7742incumbō cubuī, cubitus, ere Source etymology: CVB- , to lay oneself, lean, press, support oneself: in scuta, L.: in gladium, fall on: toro, V.: validis incumbere remis, bend to, V.: tecto incubuit bubo, perched on, O.: f
Latin · n7745incūria ae, f Source etymology: 2 in+cura , want of care, negligence, neglect: milites populi R. incuriā fame consumpti: vel tolerantia, Ta.: maculae quas incuria fudit, H.: rei maxime necessariae.
Latin · n7748incūriōsē adv. with comp. Source etymology: incuriosus , carelessly, negligently: castra posita, L.: incuriosius agere, Ta.
Latin · n7749incursiō ōnis, f Source etymology: in+1 CEL- , a running against, onset, assault, attack: atomorum: seditionis, outbreak: armatorum.—A hostile inroad, incursion: in finīs Romanos incursionem facit, L.: Suebos ab Cherusci
Latin · n7752incursō āvī, ātus, āre, freq. Source etymology: incurro , to run into, run against, strike against, assault, attack: agros, L.: in agmen Romanum, L.: agmen incursatum ab equitibus hostium, L.: delphines altis Incursant r
Latin · n7753incursus ūs, m Source etymology: in+1 CEL- , a running to, hurried approach, rush, dash: ad defendendum, Cs.: aquarum, O.: Ventorum, O.—An assault, attack, onset: equitum incursūs sustinere, Cs.: primo statim incursu, at
Latin · n7754incurvātus adj. Source etymology: P. of incurvo , bent, crooked, bowed: bacillum: membra dolore, O.
Latin · n7755 · brief source recordincurvēscō (-vīscō) —, —, ere Source etymology: incurvus , to begin to bend: bacarum ubertate, Enn. ap. C.
Latin · n7756 · brief source recordincurvō āvī, ātus, āre Source etymology: incurvus , to bend, bow, curve: flexos arcūs, V.: remos, Ct.
Latin · n7757 · brief source recordincūs ūdis, f Source etymology: in+CVD- , an anvil: sine follibus et incudibus: Impositos incudibus ensīs, V.: positis incudibus, i. e. having established smithies, V.: novā Incude diffingere ferrum, H.—Prov.: eandem inc
Latin · n7759incūsātiō ōnis, f Source etymology: incuso , a blaming, denunciation: vitiorum.
Latin · n7760 · brief source recordincūsō āvī, ātus, āre Source etymology: 1 in+causa , to accuse, complain of, find fault with, blame: te absentem, T.: Belgas, qui se dedidissent, Cs.: alqm graviter, L.: alqm luxūs, Ta.: Multa se, qui non acceperit, etc.
Latin · n7761incussus P. of incutio.
Latin · n7762 · brief source recordincūsus P. of incudo.
Latin · n7765 · brief source recordincutiō cussī, cussus, ere Source etymology: in+quatio , to wield against, cause to strike: imber grandinem incu<*> tiens, Cu.: colaphum servo, box the ear, Iu.: Gallo scipione in caput incusso, L.—Fig., to strike into,
Latin · n7766indāgātiō ōnis, f Source etymology: 1 indago , a tracking out, investigation: initiorum: veri.
Latin · n7767 · brief source recordindāgātrīx īcis, f Source etymology: 1 indago , she who investigates, a searcher: philosophia virtutis.
Latin · n7768 · brief source recordindāgō āvī, ātus, āre Source etymology: indu+1 AG- , to trace out, track: canis natus ad indagandum.— Fig., to investigate, explore, hunt for, trail: quod in causā quaerendum est: indicia exiti: de re p.
Latin · n7769indāgō inis, f Source etymology: indu+1 AG- , an encircling with toils, surrounding: saltūs indagine cingunt, V.: indaginis modo silvas persultare, Ta.: velut indagine Samnites agere, hunt like game, L.
Latin · n7770inde adv. —Of place, from that place, thence: si te inde exemerim (i. e. ex pistrino), T.: mansi Calibus, inde has litteras dedi: in provinciam exire, atque inde contendere, Cs.: haud procul inde ubi est, etc., L.: sese
Latin · n7771indecōrē adv. Source etymology: indecorus , unbecomingly, indecently: facere: haud indecore, Ta.
Latin · n7774 · brief source recordindecoris e, adj. Source etymology: 2 in+decus , unseemly, inglorious, ignoble, dishonorable, cowardly: non indecorem te reliquit, V.: Non erimus regno indecores, no dishonor, V.: aliae Nec genus indecores, V.
Latin · n7775indecorō —, —, āre Source etymology: 2 in+decus , to disgrace, disfigure: Indecorant bene nata culpae, H.
Latin · n7776 · brief source recordindemnātus adj. Source etymology: 2 in+damnatus , uncondemned, unsentenced: indemnatum necare, S.: cives: hoc indemnato indictā causā, L.: mathematicus, Iu.
Latin · n7784indeptus P. of indipiscor.
Latin · n7787 · brief source recordindex dicis, m and f Source etymology: in+DIC- , one who points out, a discloser, discoverer, informer, witness: falsus, S.: haec omnia indices detulerunt.— An informer, betrayer, spy: vallatus indicibus: saeptus armatis
Latin · n7792indicium ī, n Source etymology: 1 in+DIC- , a notice, information, discovery, disclosure, charge, evidence: id anus mihi indicium fecit, T.: falsum, S.: crimen indicio Avilli comprobabatur: res per indicium enuntiata, Cs
Latin · n7794indicō āvī, ātus, āre Source etymology: index , to point out, indicate, inform, show, declare, disclose, make known, reveal, betray: de coniuratione, S.: causam pestis, L.: indicatis deprehensisque internuntiis, Cs.: ali
Latin · n7795indictus P. of 2 indico.
Latin · n7797 · brief source recordIndicus adj., of India, Indian, T., H., O., Iu.
Latin · n7799 · brief source recordindidem adv. Source etymology: inde , from the same place. quos homines? indidemne Ameriā an ex urbe?: Thebis, likewise from Thebes, N.: additi erant Bruttiorum indidem perfugae, also from Sicily, L. —From the same thing
Latin · n7800indigena ae, adj. Source etymology: indu+GEN- , sprung from the land, native, indigenous: miles, L.: Fauni Nymphaeque, V.: apri, O.—As subst m., a native, son of the soil: maiores eorum, L.: hoc indigenae vivebant more,
Latin · n7802indigēns ntis, adj. Source etymology: P. of indigeo , in want of, needing: mei: alienarum opum, N.—Plur. as subst: indigentibus benigne facere, the poor.
Latin · n7803indigentia ae, f Source etymology: indigens , need, want, indigence: ab indigentiā orta amicitia.—Insatiableness, insatiable desire: est libido inexplebilis.
Latin · n7804indigeō uī,—, ēre Source etymology: indu+egeo , to need, want, stand in need of, demand, require: bonā existimatione: pecuniā, N.: rebus, quae ad oppugnationem sunt usui, Cs.: huius patris, T.: bellum indiget celeritatis
Latin · n7805Indiges etis, m Source etymology: indu+GEN- , a deified hero, patron deity (of a country): Indigetem Aeneam . . . Deberi caelo, V.: Indigetes di (old prayer), L.
Latin · n7806indigēs is, adj. Source etymology: indu+EG- , needy, indigent, Pac. ap. C.
Latin · n7807 · brief source recordindīgnābundus adj. Source etymology: indignor , full of indignation, enraged: muliebriter, L.
Latin · n7809 · brief source recordindīgnandus adj. Source etymology: P. of indignor , to be despised, deserving contempt: (vestis) lecto, O.
Latin · n7810 · brief source recordindīgnāns antis, adj. Source etymology: P. of indignor , impatient, reluctant, indignant: venti, V.: ursi, O.
Latin · n7811 · brief source recordindīgnātiō ōnis, f Source etymology: indignor , displeasure, indignation, disdain: liberrima, H.: indignationem movere, L.: publicae, expressions of indignation, L.—In rhet., an appeal exciting indignation.— A provocatio
Latin · n7812indīgnātus adj. Source etymology: P. of indignor , angered, reluctant: Vita fugit sub umbras, V.
Latin · n7813 · brief source recordindīgnē adv. with comp. and sup. Source etymology: indignus , unworthily, undeservedly, dishonorably, shamefully: Facis iniuriam illi, T.: indignius obtrectatum esse, ne, etc.: indignissime interire, Cs.—Angrily, indigna
Latin · n7814indīgnitās ātis, f Source etymology: indignus , unworthiness, vileness, shamefulness: propter indignitatem repudiatus: rei, Cs.—Unworthy conduct, insult, indignity, outrage, baseness: Omnīs indignitates perferre, Cs.: in
Latin · n7815indigus adj. Source etymology: 1 in+EG- , needing, in want: nullius, S.: nostrae opis, V.
Latin · n7818 · brief source recordindīligenter adv. with comp. Source etymology: indiligens , carelessly, heedlessly, negligently: nihil ab eo (factum): praesidia indiligentius servare, Cs.
Latin · n7820indīligentia ae, f Source etymology: indiligens , carelessness, heedlessness, negligence: litterarum missarum: Aeduorum, Cs.
Latin · n7821indipīscor eptus, ī, dep. Source etymology: indu+apiscor , to obtain, attain, reach, seize: navem, L.
Latin · n7822 · brief source recordindisertē not eloquently: conlaudare.
Latin · n7825 · brief source recordinditus adj. Source etymology: P. of indo , put on, laid on, imposed. vincula, Ta.: custodes, Ta.
Latin · n7830 · brief source recordindīviduum ī, n Source etymology: individuus , an atom, indivisible particle.
Latin · n7831 · brief source recordindō didī, ditus, ere Source etymology: 1 in+do , to put into, insert: digitos (in the thongs of the javelin), O.: venenum potioni, Cu.: novos ritūs, to introduce, Ta. —Fig., of a name, to give, apply, confer: artificibu
Latin · n7833indolentia ae, f Source etymology: in-dolens (2 in-) , freedom from pain, insensibility.
Latin · n7837 · brief source recordindolēs is, f Source etymology: indu+1 OL- , an inborn quality, natural quality, nature: in frugibus pecudibusque, L.—Native quality, nature, character, genius, disposition: adulescentes bonā indole praediti: virtutum at
Latin · n7838indolēscō luī, —, ere Source etymology: * in-doleo , to feel pain, smart, ache, be grieved, be distressed: indolui, O.: qui non indoluerit: successurumque Minervae indoluit, O.: malis, O.: id ipsum indoluit Iuno, O.
Latin · n7839indu old for 1 in; see indipiscor, indoles, induperator, industrius, indutiae.
Latin · n7843 · brief source recordinductiō ōnis, f Source etymology: 1 in+DVC- , a bringing in, introducing, production, admission: aquarum inductiones: horum (iuvenum in circum), for exhibition, L.—Fig., a purpose, resolution, determination: animi.—An i
Latin · n7848inductus P. of induco.
Latin · n7849 · brief source recordindulgēns entis, adj. with comp. Source etymology: P. of indulgeo , indulgent, kind, tender, fond: nomen indulgentius maternum: ministri irarum, L.: obsequium peccatis indulgens: sibi hydrops, H.: civitas in captivos, L.
Latin · n7850indulgenter adv. Source etymology: indulgens , indulgently, kindly, tenderly: loqui: bestiae multa faciunt.
Latin · n7851 · brief source recordindulgentia ae, f Source etymology: indulgens , a yielding, indulgence, forbearance: Caesaris in se, Cs.: mea in illum (conlegam): corporis.—Tenderness, fondness, affection, favor: patria: in huius (matris) indulgentiā e
Latin · n7852indulgeō ulsī, ultus, ēre, to be complaisant, be kind, be tender, exercise forbearance, incline, yield, indulge, concede, grant, allow: Hactenus indulsisse vacat, thus far then I can yield, V.: Aeduorum civitati, Cs.: si
Latin · n7853induō uī, ūtus, ere Source etymology: indu+4 AV- , to put on, assume, dress in: Meam (vestem), T.: vestes Indutae, V.: lugubria, O.: Herculi tunicam: galeas, Cs.: albos crinīs, V.: scalas, shouldered, O.: raptae insignia
Latin · n7854induperātor ōris, m Source etymology: indupero, old for impero , a commander-in-chief, emperor: barbarus, Iu.
Latin · n7855 · brief source recordindūrātus adj. Source etymology: P. of induro , hardened.— Fig.: induratus resistendo hostium timor, L.
Latin · n7856 · brief source recordindustria ae, f Source etymology: industrius , diligence, activity, assiduity, industry, zeal: poëtae ad scribendum, T.: ingenium industriā alitur: naturam industriā vincere, S.: in scribendo tantum industriae ponam, pai
Latin · n7859industriē adv. Source etymology: īndustrius , diligently, Cs.
Latin · n7860 · brief source recordindustrius adj. Source etymology: indu+STRV- , active, diligent, assiduous, industrious: primo industrios esse, deinde, etc., S.: homo: in rebus gerundis: armis, Iu.
Latin · n7861indūtiae (not -ūciae), ārum, f Source etymology: indu+1 I- , a suspension of hostitities, truce, armistice: dies indutiis petitus, Cs.: triginta dierum cum hoste pactae: indutias facere: tollere, put an end to, L.: agita
Latin · n7862indūtus P. of induo.
Latin · n7863 · brief source recordinedia ae, f Source etymology: 2 in+ED- , an abstaining from food, fasting: inediae patiens, S.: fessus inediā.
Latin · n7866 · brief source recordinēleganter adv. Source etymology: inelegans , not choicely, inelegantly: scribere: dividere, illogically.
Latin · n7869 · brief source recordineptē adv. Source etymology: ineptus , improperly, impertinently, absurdly: disserere: dicere: nil molitur inepte, H.: fautor (i. e. favens), H.
Latin · n7876ineptia ae, f Source etymology: ineptus , silliness, folly, absurdity: tua, T.—Plur, silliness, fooleries, trifles, absurdities: omnium ineptiarum an ulla sit maior, quam, etc.: paene aniles: mearum ineptiarum lectores,
Latin · n7877ineptiō —, —, īre Source etymology: ineptia , to be absurd, trifle, play the fool: ineptis, T.: desinas ineptire, Ct.
Latin · n7878 · brief source recordineptus adj. with comp. Source etymology: 2 in+aptus .—Of persons, absurd, awkward, silly, inept, impertinent: Quid est, inepta, quid vis? T.: ineptus Et iactantior hic paulo est, without tact, H.—Of things, absurd, unsu
Latin · n7879inermis e, adj. Source etymology: 2 in+arma , unarmed, without weapons, defenceless: tribunus: milites, Cs.: latrones, S.: inermis Constitit, V.: ex agro inermi ac nudo praesidiis, L.: me lupus Fugit inermem, H.: bracchi
Latin · n7881inermus adj. Source etymology: 2 in+arma , unarmed, without weapons: alquos inermos timere, Cs.: pectus, V.: cum paucis inermis.
Latin · n7882iners ertis, adj. with comp. and sup. Source etymology: 2 in+ars , without skill, unskilful, incompetent: artes, quibus qui carebant, inertes nominabantur: scriptor, H.: superando inertīs, O.: homo non inertissimus.— Hel
Latin · n7885inertia ae, f Source etymology: iners , want of art, unskilfulness, ignorance, rudeness: adfecti artibus, inertiis. —Inactivity, idleness, laziness: animi, S.: turpis: hominum: laboris, aversion to: operis, L.: strenua,
Latin · n7886inēscō āvī, ātus, āre Source etymology: 1 in+esca , to allure with bait, entice: velut inescatam temeritatem consulis, L.—Fig., to entice, deceive: homines, T.: specie benefici inescamur, L.
Latin · n7888inexpectātus see inexspectatus.
Latin · n7895 · brief source recordinexplōrātō adv. Source etymology: abl. of inexploratus , without previous examination: profectus, L.: angustiis superatis, L.
Latin · n7903īnfacētiae (infic-) ārum, f coarse jokes, tasteless attempts at wit, Ct.
Latin · n7912 · brief source recordīnfamātus adj. Source etymology: P. of infamo , of ill repute: dea, O.
Latin · n7915 · brief source recordīnfāmia ae, f Source etymology: infamis , ill fame, ill report, bad repute, dishonor, disgrace, infamy: rei, Cs.: ne infamiae Ea res sibi esset, T.: indicia operta infamiā: mendax, calumny, H.: infamiam ferre: infamiā as
Latin · n7916īnfāmis e, adj. Source etymology: 2 in + fama , of ill repute, disreputable, notorious, infamous: mulier: auctor deserendae Italiae, L.: scopuli, H.: flagitiis infamem fieri, T.: homines omni dedecore: captarum pecuniaru
Latin · n7917īnfāmō āvī, ātus, āre Source etymology: infamis , to bring into ill repute, disgrace, dishonor, defame: aliorum iniuriam: hunc infamatum, branded, N.: infamandae rei causā, of making notorious, L.
Latin · n7918īnfāns fantis, adj. with comp. and sup. Source etymology: 2 in + for , that cannot speak, without speech, mute, speechless: statuae, H.: filium, cum infans esset, locutum.—Poor of speech, not eloquent: homines: pudor, i.
Latin · n7920īnfantia ae, f Source etymology: infans , inability to speak, want of eloquence: incredibilis.—Childhood: nostra, Iu. —Second childhood, childishness: madidi nasi, Iu.
Latin · n7921īnfatuō —, —, āre Source etymology: * in-fatuus , to make a fool of, infatuate: hominem mercede: neminem.
Latin · n7922 · brief source recordīnfector ōris, m Source etymology: 2 FAC- , a dyer.
Latin · n7924 · brief source recordīnfectus adj. Source etymology: 2 in+factus , not done, unwrought, unmade, undone, unaccomplished, unfinished: pro infecto haberi: omnia pro infecto sint, be regarded, L.: infectum reddet quod, etc., undo, H.: infectā pa
Latin · n7925īnfectus P. of inficio.
Latin · n7926 · brief source recordīnfēcunditās ātis, f Source etymology: infecundus , unfruitfulness: terrarum, Ta.
Latin · n7927 · brief source recordīnfēlīcitās ātis, f Source etymology: infelix , ill-luck, misfortune: quid hoc infelicitatis? T.: tua: gravior, L.
Latin · n7929 · brief source recordīnfēlīciter adv. Source etymology: infelix , unhappily, unfortunately: fit mihi obviam, T.: tentata res, L.
Latin · n7930 · brief source recordīnfēnsō —, —, āre Source etymology: infensus , to treat in a hostile manner, ravage: bello Armeniam, Ta.—To be hostile: quasi infensantibus Dis, Ta.
Latin · n7933īnfēnsus adj. with comp. Source etymology: FEN- , hostile, inimical, enraged: Me infensus servat, T.: infenso animo venire: ignis, V.: mentes mihi: Drances Turno, V.: infensioribus in se quam in illum iudicibus, L.: ad i
Latin · n7934īnferciō —, —, īre Source etymology: 1 in+farcio , to stuff in, force in: inferciens verba.
Latin · n7935 · brief source recordīnferī ōrum, see inferus.
Latin · n7936 · brief source recordīnferiae ārum, f plur. Source etymology: inferus , sacrifices in honor of the dead: Inferiae cadunt cineri, O.: cui inferias adferunt: Absenti ferat inferias, V.: nepotes Rettulit inferias Iugurthae, H.: mānibus dare, O.
Latin · n7937īnferior ius, adj. Source etymology: comp. of inferus , lower, further down: spatium, Cs.: locus (opp. superior): in inferius ferri, downwards, O.: Africae pars, i. e. nearer the sea, S.: caelum sidet inferius mari, H.:
Latin · n7938īnferius adj. Source etymology: neut. of inferior , lower, further down: Inferius terras (cremabis), too low, O.: inferius suis fraternos currere equos, O.—With quam, O.
Latin · n7939īnfernus adj. Source etymology: inferus , lower, under: sese infernis de partibus erigit Hydra: stagna, L.—Underground, of the lower regions, infernal: superi infernique di, L.: rex, Pluto, V.: gurges, O.: aspectus, revo
Latin · n7940īnferus adj. with comp. (see īnferior) and sup. (see īnfimus and īmus) Source etymology: cf. infra , below, beneath, underneath, lower: ut omnia supera, infera, videremus: mare, the Tuscan Sea.—As subst n.: navigatio inf
Latin · n7942īnfēstē adv. with comp. and sup. Source etymology: infestus , inimically, violently, outrageously: quae in nos fecerint, L.: infestius circumscindere, L.: infestissime contendere.
Latin · n7944īnfēstō —, —, āre Source etymology: infestus , to annoy, disturb, infest: latus dextrum, O.
Latin · n7945 · brief source recordīnfēstus adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of * infendo , made unsafe, disturbed, molested, infested, unquiet, unsafe: via excursionibus barbarorum: omnia serpentibus, S.: sua tuta omnia, infesta hostium, L.:
Latin · n7946īnficiō fēcī, fectus, ere Source etymology: 1 in+facio , to stain, tinge, dye, color: (vestīs) quarum graminis ipsum Infecit natura pecus, i. e. whose wool has taken color from the pasture, Iu.: diem, darken, O.: ora pal
Latin · n7947īnfidēlitās ātis, f Source etymology: infidelis , unfaithfulness, faithlessness, infidelity: infidelitatis suspicio, Cs.: quantae infidelitates in amicis.
Latin · n7949īnfidēliter adv., faithlessly, perfidiously: nec aliquid senatui suadere.
Latin · n7950 · brief source recordīnfimus or īnfumus adj. sup. Source etymology: cf. inferus , lowest, last (cf. īmus, but of the lowest of several objects, infimus is used): radices montis, Cs.: cum scripsissem haec infima: arā, lowest part: sub infimo
Latin · n7953īnfīnitās ātis, f Source etymology: 2 in+finis , boundlessness, endlessness, infinity: in infinitatem omnem peregrinari (sc. animo): locorum: naturae.
Latin · n7955īnfīnītē adv. Source etymology: infinitus , without bounds, without end, infinitely: ne infinite feratur ut flumen oratio: quod faciendum est in perorando, without restraint.—Without exception, universally: res infinite
Latin · n7956īnfīnītiō ōnis, f Source etymology: infinitus , boundlessness, infinity: ipsa.
Latin · n7957 · brief source recordīnfīrmātiō ōnis, f Source etymology: infirmo , a weakening, invalidating: Rerum iudicatarum: rationis, refutation.
Latin · n7960 · brief source recordīnfīrmē adv. Source etymology: infirmus , faintly, slightly: animatus.
Latin · n7961 · brief source recordīnfīrmitās ātis, f Source etymology: infirmus , want of strength, weakness, feebleness: valetudinis: corporis.—The weaker sex: patiendum huic infirmitati est, quodcumque, etc., L.—Fig., feebleness, infirmity: Quid habent
Latin · n7962īnfīrmō āvī, ātus, āre Source etymology: infirmus , to weaken, invalidate, disprove, refute, impair, annul: legiones, Ta.: res tam levīs: ad iudicem fidem testis: ceteras (leges), L.
Latin · n7963īnfitiālis e, adj. Source etymology: infitiae , negative, consisting in denial: quaestio.
Latin · n7967 · brief source recordīnfitiātiō ōnis, f Source etymology: infitior , a denial.
Latin · n7968 · brief source recordīnfitiātor ōris, m Source etymology: infitior , a denier, repudiator, shuffler: ille: lentus, a bad debtor.
Latin · n7969 · brief source recordīnfitior ātus, ārī, dep. Source etymology: infitiae , not to confess, to contradict, deny, disown: non infitiando confiteri videbantur: cum id posset infitiari, repente confessus est: in quā me non infitior esse versatum
Latin · n7970īnfīxus P. of infigo.
Latin · n7971 · brief source recordīnflammātiō ōnis, f Source etymology: inflammo , a kindling, firing: inflammationem agris inferre.—Fig.: animorum.
Latin · n7972 · brief source recordīnflātiō ōnis, f Source etymology: inflo , a puffing up, flatulence: habet inflationem (faba), produces flatulence.
Latin · n7975 · brief source recordīnflātus adj. with comp. Source etymology: P. of inflo , swelled up, swollen, puffed up: serpens inflato collo: amnes, L.—Fig., puffed up, inflated, haughty, proud: animus: regis pollicitationibus, Cs.: promissis: iactat
Latin · n7976īnflātus ūs, m Source etymology: inflo , a blowing in, blast: (tibiae) si inflatum non recipiunt: primo inflatu tibicinis.—Fig., a breathing into, inspiration: divinus.
Latin · n7977īnflexiō ōnis, f Source etymology: 1 in+FALC- , a bending: helicis: laterum fortis, vigorous attitude.
Latin · n7980 · brief source recordīnflexus P. of inflecto.
Latin · n7981 · brief source recordīnflexus ūs, m Source etymology: 1 in+FALC- , a bending, curving: vicorum, Iu.
Latin · n7982 · brief source recordīnflīctus P. of infligo.
Latin · n7983 · brief source recordīnflīgō īxī, īctus, ere Source etymology: 1 in + * fligo; 1 FLAG- , to dash upon, strike against: rei p. securim: cratera viro, O.: puppis inflicta vadis. V.—Fig.: cum ex eo (verbo) in ipsum aliquid infligitur, is hurled
Latin · n7984īnfōrmātus P. of informo.
Latin · n7989 · brief source recordīnfōrmis e, adj. Source etymology: 2 in+forma , without form, unformed, shapeless: alveus, L.: materia, Ta.— Unshapely, misshapen, deformed, distorted, hideous, horrible: monstrum, V.: hiemes, H.: letum, disfiguring, V.:
Latin · n7990īnfortūnium ī, n Source etymology: 2 in+fortuna , a misfortune, calamity: ferres infortunium, wouldst come badly off, T.: habiturus infortunium, L.—Plur: tua me laedent, H.
Latin · n7993īnfossus P. of infodio.
Latin · n7994 · brief source recordīnfrā adv. Source etymology: for inferā, sc. parte , on the under side, below, underneath: infra nihil est nisi mortale: partes eae, quae sunt infra quam id quod devoratur: infra Quam solet esse, O.: exemplum infra scrip
Latin · n7995īnfrā praep. with acc. Source etymology: 1 infra , below, under, beneath: infra oppidum: infra caelum nox cadit, Ta.—Of time, later than: Homerus non infra superiorem Lycurgum fuit.—Of size, smaller than: magnitudine pau
Latin · n7996īnfrāctiō ōnis, f Source etymology: 1 in+FRAC- , a breaking, weakening: animi, despondency.
Latin · n7997 · brief source recordīnfrāctus adj. Source etymology: P. of infringo , broken, exhausted, weakened, subdued: infractos animos gerere, L.: oratio, L.: fama, injured, V.: Latini, broken, V.—Of speech: infracta et amputata loqui, disconnectedly
Latin · n7998īnfrēnātus P. of infreno.
Latin · n8002 · brief source recordīnfrēnis —, adj. Source etymology: 2 in+frenum , without a bridle, unbridled: equus, V.
Latin · n8004 · brief source recordīnfrēnus adj. Source etymology: 2 in+frenum , unbridled: Numidae, riding without bridles, V.
Latin · n8006 · brief source recordīnfringō frēgī, frāctus, ere Source etymology: in+frango , to break off, break, bruise: infractis omnibus hastis, L.: infracta tela, V.: violas Liliaque, O.: quibus (liminibus) latus, bruise on the threshold, H.: infract
Latin · n8009īnfrōns ondis, adj. Source etymology: 2 in+frons , without foliage, destitute of trees: agri, O.
Latin · n8010 · brief source recordīnfula ae, f Source etymology: 2 FAL- , a band, bandage: in infulis rem depingere.—A sacred fillet (a woolen band, white and red, worn upon the forehead by priests, victims, and suppliants, as a badge of consecration): s
Latin · n8013ingemīscō —, —, ere, inch. Source etymology: ingemo , to utter a groan, heave a sigh, groan over: pueri non ingemiscunt: quantum ingemiscant patres nostri, si, etc., L.: in quo tu ingemiscis: ulli malo: (luce) repertā, V
Latin · n8018ingeniōsē adv. Source etymology: ingeniosus , acutely, wittily, ingeniously: nihil (excogitat): electas res conlocare, Iu.
Latin · n8021ingeniōsus (ingenu-) adj. with comp. and sup. Source etymology: ingenium , full of intellect, superior in mind, able, intellectual, clever, ingenious: adulescens: quo quisque est ingeniosior: homo ingeniosissimus: in poe
Latin · n8022ingenitus adj. Source etymology: P. of ingigno , innate, inborn.
Latin · n8023 · brief source recordingenium ī, n Source etymology: 1 in+GEN- , innate quality, nature, temperament, constitution: locorum hominumque ingenia, L.: arvorum, V.: ferae bestiae, praecipitia ingenia sortitae, Cu.—Natural disposition, temper, ch
Latin · n8024ingēns tis, adj. with comp. Source etymology: 2 in+GEN- , not natural, immoderate, vast, huge, prodigious, enormous, great, remarkable: agere gratias mihi Ingentīs, T.: magnitudo corporum, Cs.: praeda: pecunia, exorbitan
Latin · n8025ingenuē adv. Source etymology: ingenuus , as becomes his birth, liberally, frankly: educatus: confiteri.
Latin · n8026 · brief source recordingenuitās ātis, f Source etymology: ingenuus , free birth: ius ingenuitatis.—Fig., generosity, ingenuousness, frankness: prae se probitatem quandam et ingenuitatem ferre: praestare ingenuitatem.
Latin · n8027ingenuus adj. Source etymology: 1 in + GEN- , native, indigenous: tophus, Iu.—Natural: color, Pr.—Free-born, of free parents: mulieres: duobus ingenuis ortus, L.: parentes, H.—Subst: quid est turpius ingenuo, quam, etc.:
Latin · n8028inglōrius adj. Source etymology: 2 in+gloria , without fame, unhonored, inglorious: qui sunt inglorii: vita: parmā albā, inconspicuous, V.: militiae, Ta.: remeabo inglorius, without trophies, V.: inglorium arbitrabatur (
Latin · n8031ingluviēs —, acc. em, abl. ē, f Source etymology: GVOR- , the crop, maw: hic piscibus atram ingluviem explet, V.: parentis stringere ingluvie rem, gluttony, H.
Latin · n8032ingrātē adv. Source etymology: ingratus , unpleasantly: Sunt quibus ingrate indulgentia servit, O.—Unthankfully, ungratefully: necessitudinis nomen repudiare.
Latin · n8033ingrātificus adj. Source etymology: ingratus + 2 FAC- , unthankful, ungrateful: Argivi.
Latin · n8034 · brief source recordingredior essus, ī, dep. Source etymology: 1 in+gradior , to advance, go forward, march, proceed: si stas, ingredere; si ingrederis, curre: Ingredere, o ductor, V.: pedes per nives et glaciem ingredi coepit, Cu.: tardius
Latin · n8039ingressiō ōnis, f Source etymology: 1 in+GRAD- , a going into, entering: fori, entrance.—Of speech, a beginning, exordium: in oratione moderata.
Latin · n8040ingressus P. of ingredior.
Latin · n8041 · brief source recordingressus ūs, m Source etymology: 1 in+GRAD- , an advancing, walking, gait: ingressus, cursus, accubitio: prohiberi ingressu, could not stir, Cs.: instabilis, L.—Fig.: ingressūs capere, begins, V.—A going in, entering: i
Latin · n8042ingruō uī, —, ere Source etymology: GAL- , to break in, come violently, assault in force, fall upon: fert Ingruere hostīs, V.: Italis, V.: si bellum ingrueret, V.: ferreus ingruit imber, V.: ingruere morbi in remiges coe
Latin · n8043inguen inis, n Source etymology: ANG- , the groin: destillat ab inguine virus, V.: candida succincta inguina (Scylla), V.: ventrem atque inguina hausit, L.—A swelling, tumor.—The privy parts, H., O., Iu.
Latin · n8044ingurgitō āvī, ātus, āre Source etymology: 1 in + gurges , to gorge, stuff: se.—Fig., with se, to be absorbed in, addict oneself to: se in flagitia.
Latin · n8045inhaerēscō —, —, ere inch. Source etymology: inhaereo , to stick fast, cleave, adhere: in sordibus: eminere ubi ignis hostium inhaeresceret, Cs.—Fig.: poëtae inhaerescunt penitus in mentibus.
Latin · n8050inhibeō uī, ītus, ēre Source etymology: 1 in+habeo , to hold in, hold back, keep back, restrain, curb, check: tela, V.: frenos, L.: cruorem, O.—To row backwards: cum inhiberent Rhodii, L.: remis, Cu.: retro navem, L.—To
Latin · n8052inhibitiō ōnīs, f Source etymology: inhibeo , a reversing: remigum, rowing backwards.
Latin · n8053 · brief source recordinhibitus P. of inhibeo.
Latin · n8054 · brief source recordinhonestē adv. Source etymology: inhonestus , dishonorably, disgracefully: parere divitias, T.: accusare.
Latin · n8056 · brief source recordinhonestō —, —, āre Source etymology: inhonestus , to dishonor, disgrace: palmas adeptas, O.
Latin · n8057 · brief source recordinhospitālitās ātis, f Source etymology: inhospitalis , inhospitality.
Latin · n8064 · brief source recordinhūmānē adv. with comp. Source etymology: inhumanus , cruelly, inhumanly: cruciat adulescentulum, T.: inhumanius dicere.
Latin · n8066inhūmānitās ātis, f Source etymology: inhumanus , inhuman conduct, barbarity: immoderata.—Incivility, rudeness, brutality: quod ego non superbiā neque inhumanitate faciebam: omni aetati molesta.— Unkindness, disobligingn
Latin · n8067inhūmāniter adv. Source etymology: inhumanus , uncivilly, discourteously: fecisse: respondit.
Latin · n8068 · brief source recordiniciō (iniiciō), iēcī, iectus, ere Source etymology: 1 in+iacio , to throw in, put in, hurl upon, put on, cast on, set into: domus ardebat ignibus iniectis: eo militibus iniectis (i. e. in navīs), Cs.: dextram accenso f
Latin · n8072inīcus see inīquus.
Latin · n8073 · brief source recordiniectus P. of inicio.
Latin · n8074 · brief source recordinimīcē adv. with comp. and sup. Source etymology: inimicus , as an enemy, inimically: tecum agere: insectari: inimicius consulere, L.: inimicissime contendere.
Latin · n8077inimīcitia ae, f Source etymology: inimicus , enmity, hostility: inimicitia (est) ira ulciscendi, etc.—Usu. plur: inimicitias capere in familiam, T.: erant ei veteres inimicitiae cum Rosciis: inimicitias mihi denuntiare:
Latin · n8078inimīcō —, —, āre Source etymology: inimicus , to make hostile, set at variance: miseras urbīs, H.
Latin · n8079 · brief source recordinimīcus adj. with comp. and sup. Source etymology: 2 in+amicus , unfriendly, hostile, inimical: capere inimicos homines, incur the enmity of, T.: inimicior eram huic quam Caesari: animo inimico venisse: Pompeio, S.: sib
Latin · n8080inīquē adv. with comp. and sup. Source etymology: iniquus , unequally: Quam inique comparatum est, T.: iniquius Certatio comparata, more unequally matched, T.: iniquissime comparatum est.—Fig., unfairly, unjustly: damnat
Latin · n8081inīquitās ātis, f Source etymology: iniquus , inequality, unevenness: loci, Cs.: in talibus iniquitatibus locorum, L.—Fig., unfavorableness, difficulty, hardness: loci, L.: rerum, Cs.: temporum.—Unfairness, injustice, un
Latin · n8082inīquus adj. with comp. and sup. Source etymology: 2 in+ aequus , uneven, slanting, steep: puppis dorso dum pendet iniquo, V.: subire iniquo ascensu, L.: locus iniquor, Cs.: mons, O.—Unequal, ill-matched: pugna, V.—Exces
Latin · n8083initiō āvī, ātus, āre Source etymology: initium , to begin, initiate, consecrate, admit: Ubi initiabunt (puerum), T.: initiari eo ritu Cereri: initiari Bacchis, L.—Fig.: quae (sica) abs te initiata sacris.
Latin · n8084initium ī, n Source etymology: 1 in + 1 I- , a going in, entrance: Remorum, i. e. of the country, Cs.—Fig., a beginning, commencement: Narrationis, T.: annorum, Cs.: bonis initiis orsus tribunatus, tristīs exitus habuit
Latin · n8085initus P. of ineo.
Latin · n8086 · brief source recordinitus ūs, m Source etymology: 1 in+1 I- , an entrance, O.
Latin · n8087 · brief source recordiniūcunditās ātis, f Source etymology: iniucundus , unpleasantness: ne quid habeat iniucunditatis oratio.
Latin · n8089 · brief source recordiniūria ae, f Source etymology: iniurius , an injustice, wrong, outrage, injury, insult: (filius) carens patriā ob meas iniurias, harsh treatment, T.: paterna, T.: iniuriam sibi imponere: privatas iniurias ultus est, Cs.
Latin · n8093iniūriōsē adv. with comp. Source etymology: iniuriosus , unjustly, unlawfully: in alqo decernere: tractati.
Latin · n8094 · brief source recordiniūriōsus adj. Source etymology: iniuria , unjust, wrongful, harmful: in proximos: ab invito emere iniuriosum esse: pes, H.
Latin · n8095iniūrius adj. Source etymology: 2 in+ius , unlawful, injurious, wrongful, unjust: sibi esse iniurius videri, T.: Id possum ferre quamquam iniuriumst, T.: quia sit iniurium: indictā causā damnari absentem iniurium esse, L
Latin · n8096iniūstē adv. with sup. Source etymology: iniustus , without right, unjustly: facere: totum ducit poema, H.: iniustissime, S.
Latin · n8099A historical dictionary can preserve useful evidence and superseded analyses at the same time. These records retain their source identity; no parent edge, sound law, first-use date or confidence score is generated from a sentence’s position.
Inspect acquisition and rights →