adlevātiō (all-)
adlevātiō (all-) ōnis, f Source etymology: adlevo , an alleviation: doloris diuturnitatem adlevatio consoletur.
Latin · n404 · brief source recordHistorical source · 1890 American Book Company edition; pinned Perseus XML digitization
Charlton T. Lewis · Perseus Digital Library, Tufts University. Read this edition’s full extracted entries and its original proposals. Publication here preserves a source; it does not endorse every claim.
Digital text credited to the Perseus Digital Library, Tufts University. Adapted entry text is shared under CC BY-SA 4.0; offer textual corrections to Perseus ↗.
Perseus digitized text and SET-U's parsed/reformatted source records, shared under CC BY-SA 4.0; no claim over unrelated SET-U material Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary (New York, Cincinnati and Chicago: American Book Company, 1890). Digital text: Perseus Digital Library, Tufts University (http://www.perseus.tufts.edu/), gift in the name of Carol F. Ross. Source: https://github.com/PerseusDL/lexica/blob/1c34cdf756c63cf37db61bd366d733431dbd7aa0/CTS_XML_TEI/perseus/pdllex/lat/viaf2845558/viaf001/viaf2845558.viaf001.xml. SET-U removes XML presentation markup, decodes known character entities, adds paragraph/etymology labels, and preserves source Greek Beta Code and unresolved legacy tokens. These reformatted records are available under CC BY-SA 4.0, without additional restrictions or warranty. No textual corrections have been made; any future corrections must be offered to Perseus. No endorsement is implied. Rights statement ↗
adlevātiō (all-) ōnis, f Source etymology: adlevo , an alleviation: doloris diuturnitatem adlevatio consoletur.
Latin · n404 · brief source recordadlīsus P. of adlido.
Latin · n410 · brief source recordadlocūtiō (all-) ōnis, f Source etymology: adloquor , a consoling, comforting: Quā solatus es adlocutione? Ct.
Latin · n411 · brief source recordadlocūtus P. of adloquor.
Latin · n412 · brief source recordadloquium (all-) ī, n Source etymology: adloquor , an exhortation, encouragement: benignum, L.—Plur, solaces: aegrimoniae, H.
Latin · n413adluviēs (all-) —, abl. ē, f Source etymology: 3 LV- , an inundation, L. dub.
Latin · n417 · brief source recordadluviō (all-) ōnis, f Source etymology: 3 LV- , an inundation.
Latin · n418 · brief source recordadminiculō āre Source etymology: adminiculum , to prop: vitem (once).
Latin · n421 · brief source recordadminiculum ī, n Source etymology: MA-, MAN- .—In vineyards, a stake, prop: vites adminicula adprehendunt: adminiculorum ordines.—In gen., a support, stay: ipsis adminiculis prolapsis, the limbs, L.: corporis, Cu. — Fig.
Latin · n422administrātiō ōnis, f Source etymology: administro , aid, help, co-operation: hominum.—Direction, management, administration: mundi: tormentorum, Cs.: portūs, Cs.
Latin · n425administrātor ōris, m Source etymology: administro , a manager, conductor: belli gerendi.
Latin · n426 · brief source recordadmīrābilis e, adj. with comp. Source etymology: admiror , admirable, wonderful: clementia: in dicendo homines. —Esp., strange, like paradox.
Latin · n428admīrābilitās ātis, f Source etymology: admirabilis , admirableness: magna.
Latin · n429 · brief source recordadmīrābiliter adv. Source etymology: admirabilis , wonderfully, admirably: laudari.—Paradoxically: dicere.
Latin · n430 · brief source recordadmīrandus adj. Source etymology: P. of admiror , to be wondered at, admirable, wonderful: homo: admirandum in modum, N.: spectacula, V.
Latin · n431admīrātiō ōnis, f Source etymology: admiror , admiration, wonder: admiratione adfici: admirationis plus habere quam gloriae. — Plur, expressions of admiration, applause: admirationes in oratoribus efficere: copiose sapie
Latin · n432admīrātor ōris, m Source etymology: admiror , an admirer: Simonidis, Ph.
Latin · n433 · brief source recordadmissārius ī, m Source etymology: admitto , a stallion.
Latin · n436 · brief source recordadmissus P. of admitto.
Latin · n438 · brief source recordadmīstiō, admīstus see admixtio, admixtus.
Latin · n439 · brief source recordadmīxtiō ōnis, f Source etymology: admisceo , a mingling.— Fig., association, union.
Latin · n441 · brief source recordadmīxtus P. of admisceo.
Latin · n442 · brief source recordadmonitiō ōnis, f Source etymology: admoneo , a suggestion, reminding: vis admonitionis. — An exhortation, admonition: in consilio dando.
Latin · n446admonitor ōris, m Source etymology: admoneo , an admonisher, exhorter: admonitore egere: operum, to labor, O.
Latin · n447 · brief source recordadmonitum ī, n Source etymology: admoneo , a reminding, warning, C., O.
Latin · n448 · brief source recordadmōtiō ōnis, f Source etymology: admoveo , an application: digitorum, to the chords.
Latin · n451 · brief source recordadmurmurātiō ōnis, f Source etymology: admurmuro , a murmuring, murmur: vestra: senatūs frequentis: grata contionis.
Latin · n454 · brief source recordadnāscor, adnātus, adnōscō see agn-.
Latin · n456 · brief source recordadnīsus (ann-) P. of adnitor.
Latin · n460 · brief source recordadoleō oluī, —, ēre Source etymology: 2 OD-, OL- , to turn to vapor; hence, to burn in sacrifice: Verbenasque, V.: Iunoni iussos honores, the prescribed burntofferings, V.: altaria taedis, to fire up, V.: flammis Penatīs
Latin · n468adolēscēns, adolēscentia see adules-.
Latin · n469 · brief source recordadolēscō —, —, ere, inch. Source etymology: adoleo , to burn, blaze up, flame: adolescunt ignibus arae, V.
Latin · n471 · brief source recordAdōnis is (dat. Adōnidī, C.; voc. Adōni, O.), m a youth beloved by Venus, V.
Latin · n472 · brief source recordadoptātiō ōnis, f Source etymology: adopto , an adopting, adoption: filiorum: adoptatione in regnum pervenisse, S.
Latin · n474 · brief source recordādoptiō ōnis, f Source etymology: adopto , a taking as a child, adoption: ius adoptionis: dare filium in adoptionem, L.
Latin · n475adoptīvus adj. Source etymology: adopto , of adoption: sacra, obtained by adoption: nobilitas, O. — Of fruits, grafted, O.
Latin · n476ador (nom. and acc.), n a grain, spelt, H.
Latin · n478 · brief source recordadōrea (not -ria), ae, f Source etymology: adoreus , a prize of valor (anciently a gift of grain). — Hence, praise, glory: alma, H.
Latin · n479adōreus adj. Source etymology: ador , of spelt: liba, V.
Latin · n480 · brief source recordadp- see app-.
Latin · n484 · brief source recordadquīrō (acqu-) quīsīvī, quīsītus, ere Source etymology: ad + quaero , to get in addition, obtain besides, accumulate: nihil: novos amicos, S.: armis opes, L.: pauca (verba), i. e. add (to the language), H.: de possessio
Latin · n486adrēctus (arr-) adj. with comp. Source etymology: P. of adrigo , upright, erect, standing: constitit in digitos adrectus, V.: squamae, V.: Tollit se adrectum (equus), rears, V. — Meton., steep, precipitous: pleraque Alpi
Latin · n488Adria etc., see Hadria, etc.
Latin · n490 · brief source recordadrīsiō (arr-) ōnis, f Source etymology: adrideo , a smile of approval, Her.
Latin · n494 · brief source recordadrogāns (arr-) antis, adj. (P. of adrogo), assuming, arrogant, haughty: si essent adrogantes: Chloe, H.: in praeripiendo populi beneficio, Cs.— With dat., minoribus, Ta.
Latin · n496adroganter (arr-) adv. with comp. Source etymology: adrogans , presumptuously, arrogantly, haughtily: scribere: facere, Cs.: consulere, Ta.: nihil dicam adrogantius.
Latin · n497adrogantia (arr-) ae, f Source etymology: adrogans , assumption, presumption, arrogance: sine adrogantiā gravis: ingeni.—Pride, haughtiness: eius: in conloquio, Cs.: in adrogantiam compositus, i. e. with haughty indiffer
Latin · n498adsecla (ass-) ae, m Source etymology: for adsecula , a follower, attendant: praetoris, N.
Latin · n501 · brief source recordadsectātiō (ass-) ōnis, f Source etymology: adsector , a waiting on, attendance: in petitionibus, personal solicitation.
Latin · n502adsectātor (ass-) ōris, m Source etymology: adsector , a client, follower: vetus.
Latin · n503 · brief source recordadsecula (ass-) ae, m Source etymology: adsequor , a follower, sycophant: alcuius: humilis, Iu.
Latin · n505 · brief source recordadsēnsiō (ass-) ōnis, f Source etymology: adsentior , an assent, agreement, approval: popularis; plur: ordinis.—An acceptance as real, C.
Latin · n506adsēnsor (ass-) ōris, m one who agrees.
Latin · n507 · brief source recordadsēnsus (ass-) P. of adsentio.
Latin · n508 · brief source recordadsēnsus (ass-) ūs, m Source etymology: adsentio , an agreement, assent, approval, approbation: omnium adsensu iudicare: partīs adsensibus implent, fulfil their duty by assent, O.—An acceptance as real, C.—Poet., an echo
Latin · n509adsentātiō (ass-) ōnis, f Source etymology: adsentor , flattery, adulation: parasitorum: erga principem, Ta. —Plur., C., L.
Latin · n510adsentātiuncula (ass-) ae, f dim. Source etymology: adsentatio , a bit of flattery.
Latin · n511 · brief source recordadsentātor (ass-) ōris, m Source etymology: adsentor , a flatterer, fawner: peniciosus: mulierum: regii, L.
Latin · n512 · brief source recordadsentātōriē (ass-) adv., fawningly.
Latin · n513 · brief source recordadsentor (ass-) ātus, ārī, freq. Source etymology: adsentior , to assent constantly, flatter, fawn: id adsentandi (sc. causā) facere, T.: (adulator) adversando adsentetur: huic, T.: qui ipse sibi adsentetur: Omnia, in ev
Latin · n516adsertor ōris, m Source etymology: 2 adsero , one who claims (as master): puellae, L.—A defender, advocate, O.
Latin · n520 · brief source recordadsessiō (ass-) ōnis, f Source etymology: adsideo , a sitting near.
Latin · n523 · brief source recordadsessor (ass-) ōris, m Source etymology: adsideo , an assistant, aid.
Latin · n524 · brief source recordadsessus (ass-) ūs, m Source etymology: adsideo , a sitting by: Turpior adsessu meo, from sitting by me, Pr.
Latin · n525 · brief source recordadsevēranter (ass-) adv. with comp. Source etymology: adsevero , earnestly, emphatically: loqui.
Latin · n526 · brief source recordadsevērātiō (ass-) ōnis, f Source etymology: adsevero , a vehement assertion, protestation: omni adseveratione adfirmo, most solemnly: magnā, Ta.
Latin · n527adsevērō (ass-) āvī, ātus, āre Source etymology: ad + severus , to affirm, insist on, maintain, assert, aver: se ab Oppianico destitutum: ullā de re: utrum adseveratur in hoc? Is this seriously maintained?—To show, prove
Latin · n528adsideō (ass-) ēdī, —, ēre Source etymology: ad + sedeo , to sit by, sit near: ibi, L.: nobis: huic: pullis (avis), H.: valetudini, attend, Ta.: habes qui Adsideat, H.: insano, i. e. is to be classed with, H.: in carcere
Latin · n529adsiduē (ass-) adv. with sup. Source etymology: adsiduus , continually, constantly, uninterruptedly: ubi sum adsidue, T.: canere: venire, V.: voces audire: adsiduissime mecum fuit.
Latin · n531adsiduitās (ass-) ātis, f Source etymology: adsiduus , constant attendance: medici: adsiduitatem tibi praebuisse: valuit adsiduitate, had influence by: alicuius in rem p., unremitting service: adsiduitate perficere ut, e
Latin · n532adsiduus (ass-) adj. Source etymology: ad + SED-, SID- , attending, continually present, busied: filius in praediis, occupied: agricolae, diligent: dominus, attentive to his business: in oculis hominum, habitually, L.: h
Latin · n533adsīgnātiō (ass-) ōnis, f Source etymology: adsigno , an assigning, allotting: agrorum: novae adsignationes.
Latin · n534 · brief source recordadsiliō (ass-) —, īre Source etymology: ad + salio , to leap at, spring upon: moenibus, O: tactus Adsilientis aquae, dashing up, O.—To pass suddenly: ad genus illud orationis.—To assault: viam, Ta.
Latin · n536adsimulātiō ōnis, f a feigned assent, Her.
Latin · n538 · brief source recordadsimulātus (ass-) adj. Source etymology: P. of adsimulo , feigned, pretended, fictitious: virtus: consuetudo, N.
Latin · n539 · brief source recordadsitus P. of 1 adsero.
Latin · n542 · brief source recordadsuēfaciō (assuē-) fēcī, factus, ere Source etymology: adsuetus + facio , to accustom, habituate, inure: quorum sermone adsuefacti qui erunt: scelerum exercitatione: a pueris disciplinā, Cs.: pedites operi, L.: ad suppl
Latin · n547adsuētūdō (assuē-) inis, f Source etymology: adsuetus , custom, habit: longa, O.: mali, L.: voluptatum, Ta.
Latin · n549 · brief source recordadsuētus (assuē-) adj. Source etymology: P. of adsuesco , accustomed, customary, familiar: oculis regio, L.: onus, O.: antra, O.: Longius adsueto videre, further than usual, O.; see adsuesco.
Latin · n550adsultō (ass-) āvī, ātus, āre, freq. Source etymology: adsilio , to leap at, attack, assault: latera, Ta.: tergis, Ta.
Latin · n551adsultus (ass-) ūs, m Source etymology: ad + 2 SAL- , an attack, assault.—Only abl plur.: variis adsultibus, V.: adsultibus uti, Ta.
Latin · n552adsūmptiō (ass-) ōnis, f Source etymology: adsumo , acceptance, adoption.—In logic, the minor premise.
Latin · n555 · brief source recordadsūmptīvus (ass-) adj. Source etymology: adsumo . — In rhet., extraneous, extrinsic.
Latin · n556 · brief source recordadūlāns ntis, m , see adūlor.
Latin · n560 · brief source recordadūlātiō ōnis, f Source etymology: adulor , a fawning: canum. —Flattery, cringing courtesy: in amicitiis pestis ... adulatio: potentium, Cs.: in Augustum, Ta.
Latin · n561adūlātor ōris, m a sycophant, Her.
Latin · n562 · brief source recordadūlātōrius adj., flattering: deducus, Ta.
Latin · n563 · brief source recordadulēscēns (not adol-), ntis Source etymology: P. of adolesco , adj. with comp, growing, near maturity, young, youthful: admodum: adulescentior Academia, younger: homines, Cs.: filia. — As subst, m. and f a youth, young
Latin · n564adulēscentia (not adol-), ae, f Source etymology: adulescens , youth: mea: ineunte adulescentiā.—Youth, young men: laetatur.
Latin · n565adulēscentula ae, f dim. Source etymology: adulescens , a young maiden, little girl, T.
Latin · n566 · brief source recordadulēscentulus ī, m dim. Source etymology: adulescens , a very young man: ab adulescentulo, from boyhood, S.—Plur: stulti.
Latin · n567adūlō —, —, āre, to fawn upon: sanguinem, to wipe off fawningly, Acc. ap. C.
Latin · n568 · brief source recordadūlor ātus, ārī, dep., to fawn: ferarum agmen adulantum, O.—To fawn upon, flatter, cringe: omnīs: aperte adulantem videre, to detect an open flatterer: plebi, L.
Latin · n569adulter tera, adj. Source etymology: ad + 2 AL- , adulterous, unchaste: coniunx, O.: crines, seductive, H. — As subst, m. and f an adulterer, adulteress: sororis, adulterous seducer of: Lacaena, i. e. Helen, H.— A paramo
Latin · n570adulterīnus adj. Source etymology: adulter , false, forged, counterfeit: nummus: signa, a false seal.
Latin · n571 · brief source recordadulterium ī, n Source etymology: adulter , adultery, C., V., O.
Latin · n572 · brief source recordadulterō āvī, ātus, āre, to commit adultery, C. —Trans, to mingle: adulteretur et columba miluo, H. — To falsify, corrupt: ius civile pecuniā, for a bribe: iudicium veri.
Latin · n573adultus adj. Source etymology: 1 adolesco , grown up, mature, adult, ripe: virgo: crinis, Ct.: fetus (of bees), V.: vitium propago, mature, H.: aetas: rei p. pestis, inveterate: res nondum adultae, L.
Latin · n574adumbrātiō ōnis, f Source etymology: adumbro , a sketch, outline.
Latin · n575 · brief source recordadumbrātus adj. Source etymology: P. of adumbro , sketched, shadowed, in outline: dii: imago gloriae.—Apparent, feigned, unreal: comitia: Pippae vir, pretended husband: indicium, fictitious information.
Latin · n576adumbrō āvī, ātus, āre Source etymology: ad + umbra , to sketch in shadow, outline, represent vaguely: res expressa, non adumbrata.—To imitate, copy, Cu.
Latin · n577aduncitās ātis, f Source etymology: aduncus , hookedness: rostrorum.
Latin · n578 · brief source recordadūstus adj. Source etymology: P. of aduro with comp, sunburnt, brown: hominum color, L.: alqd adustioris coloris, L.
Latin · n583 · brief source recordadvectīcius (not -tītius), adj. Source etymology: adveho , imported: vinum, S.
Latin · n584 · brief source recordadvectō —, —, āre, freq. Source etymology: adveho , to keep bringing, import continually: copiam, Ta.
Latin · n585 · brief source recordadvectus ūs, m Source etymology: adveho , a bringing hither: deae, Ta.
Latin · n586 · brief source recordadvena ae, m and f Source etymology: ad + BA-, VEN- , a stranger, foreigner, immigrant: advena anus, T.: possessor agelli, V.—Fig.: in nostrā patriā advenae, i. e. unskilled in our own department. — Strange, foreign, ali
Latin · n589adventīcius adj. Source etymology: advenio , foreign, strange, accidental: auxilia.—Foreign, extraordinary: pecunia: fructus, incidental, L.
Latin · n591adventō —, —, āre, intens. Source etymology: advenio , to advance, press forward, march on, approach: Caesar adventare nuntiabatur, Cs.: adventans senectus: ad Italiam: Romam, S.: adventante deā, at her coming, V.: adven
Latin · n592adventus ūs (gen. adventi, T.), m Source etymology: ad + BA-, VEN- , a coming, approach, arrival: meus, S.: legionum, Cs.: nocturnus ad urbem: in urbem sociorum: consulis Romam, L.: nisi eius adventus appropinquasset, N.
Latin · n593adversārius (advor-) adj. Source etymology: adversor , opposite, hostile, contrary: duces: multitudinis temeritati: rebus nox, unfavorable, Cs.: oratori opinio, injurious. — As substt. m. and f an opponent, adversary, en
Latin · n594adversātrīx (advor-) īcis, f Source etymology: adversator , an opponent: in eā re mihi, T.
Latin · n595 · brief source recordadversiō ōnis, f Source etymology: adverto , direction, employment: animi.
Latin · n596 · brief source recordadversor (advor-) sātus, ārī, dep. Source etymology: adversus , to resist, withstand, oppose: adversante naturā: par in adversandum, i. e. able to resist, L.: legi: huius libidini.—With quo minus, C.
Latin · n597adversum ī, n the opposite direction: hic ventus adversum tenet Athenis proficiscentibus, N.: in adversum Romani subiere, directly to the hill, L.—Fig., opposed, contrary, hostile, adverse, unfavorable, unpropitious: for
Latin · n600adversum ī, n misfortune, calamity, disaster: uti Advorsa eius per te tecta sient, T.: nihil adversi exspectare: si quando adversa vocarent, if misfortune should require, V.
Latin · n602adversum (advor-) adv. and praep., see 2 adversus.
Latin · n598 · brief source recordadversus ī, m an enemy, opponent: vir populi partium, an opponent of the democrats, S. — 2.
Latin · n601 · brief source recordadversus (advor-) adj. with sup. Source etymology: P. of adverto , turned towards, fronting, facing, before, in front: intueri solem: adverso sole, in the sunlight, V.: dentes, front-teeth: collis, Cs.: Ibat in adversum
Latin · n599adversus or adversum (advor-) adv. and praep. Source etymology: adverto . I. As adv., opposite, in opposition: advorsum ire, to go to meet (him), T.: adversus resistere, N. — II. As praep. with acc, opposite to, before,
Latin · n603advertō (advortō) tī, sus, ere, to turn to, turn towards, direct: In partem lumina, O.: agmen urbi, V.: terris proram, V.: classem in portum, L.: hue carinam, O.: Scythicas advertitur oras, steers to, O.: proram, to turn
Latin · n604advigilō āvī, —, āre, to watch, be watchful: ad custodiam ignis: nepoti, Tb.: si advigilaveris, T.
Latin · n606 · brief source recordadvocāta ae, f Source etymology: advoco , one called to aid, a supporter: non desiderat fortitudo advocatam iracundiam.
Latin · n607advocātiō ōnis, f Source etymology: advoco , a summoning as counsel: maximarum rerum advocationes, i. e. consultations: in advocationibus, i. e. as an advocate. —The advocates, counsel, bar, body of pleaders: ea: ingens,
Latin · n608advocātus ī, m Source etymology: advoco , one called to aid.— In law, a friend who supports a party in a trial, an attendant, adviser: adesse advocatos nobis, T.: in advocati loco: adesse sine advocatis, i. e. without hi
Latin · n609advolātus ūs, m Source etymology: advolo , an approach by flying: tristi advolatu (once), C. poet.
Latin · n611 · brief source recordadvorsum, advortō etc.; see adver-.
Latin · n614 · brief source recordadytum ī, n , a)/duton. — Usu. plur, the inmost recess, holiest place: adyti incola, H.: penetralia, V.: ima, the inmost part of a tomb, V.
Latin · n615aedēs is, f
Latin · n616 · brief source recordaedēs aedium, f see aedis.
Latin · n617 · brief source recordaedicula ae, f dim. (aedes), a small temple, chapel, niche, C., L.—Plur, a small dwelling, T., C.
Latin · n618 · brief source recordaedificātiō ōnis, f Source etymology: aedifico , the process of building: intermissa.—A building, structure, edifice: omnis.—Plur: privatae, Ta.
Latin · n619aedificātiuncula ae, f dim. Source etymology: aedificatio , a little building.
Latin · n620 · brief source recordaedificātor ōris, m Source etymology: aedifico , a builder: mundi.—One fond of building: nemo minus, N.
Latin · n621 · brief source recordaedificium ī, n Source etymology: aedifico , a building, edifice, structure: aedificiis incensis, Cs.: exstruere.
Latin · n622 · brief source recordaedificō āvī, ātus, āre Source etymology: aedifex; aedes + 2 FAC- , to build, erect a building: ad aestūs vitandos, Cs.: aedificandi descriptio, plan: diruit, aedificat, H.—To build, construct, erect: urbem: naves, Cs.:
Latin · n623aedīlīcius (not -tius), adj. Source etymology: aedilis , of an aedile: munus.—As subst, m., one who has been an aedile.
Latin · n624aedīlis is, m Source etymology: aedes , a commissioner of buildings, aedile, magistrate for public works.
Latin · n625 · brief source recordaedīlitās ātis, f Source etymology: aedīlis , the office of an aedile, aedileship: aedilitatem petere: aedilitate fungi.
Latin · n626aedis or aedēs is (acc plur. usu aedīs), f Source etymology: AID- , a dwelling of the gods, temple, sanctuary (usu. a single edifice without partitions, while templum is a larger structure): Minervae: aedīs sacras incend
Latin · n628aeditimus (-tumus) adj. , old for aedituus.
Latin · n629 · brief source recordaedituus ī, m Source etymology: aedes + 2 TV- , a custodian of a temple, sacristan, C.: qualīs Aedituos habeat virtus, i. e. poets, H.
Latin · n630Aegaeus adj., Aegean: mare, aequor, the Aegean sea, Grecian archipelago, V., O.—As subst n., the Aegean sea.
Latin · n631 · brief source recordaeger gra, grum, adj., unwell, ill, sick, diseased, suffering, feeble: uxor, T.: homines morbo: aegro corpore esse: volneribus, N.: pedibus, S.: anhelitus, shortness of breath, V.: sues, V.: seges, V. —As subst, a sick p
Latin · n632aegis idis, f the shield of Jupiter, with the head of Medusa borne by Minerva, V., H. — A shield, defence, O.
Latin · n633 · brief source recordaegrē adv. with comp. aegrius, and sup. aegerrimē Source etymology: aeger , painfully, distressingly: audire, T.: aegrest, it is annoying, T.: ferre, to feel distress.— With difficulty, hardly, scarcely: divelli: bellum
Latin · n634aegrēscō —, —, ere Source etymology: aeger , to fall sick: sollicitudine, Ta. — To grow worse, be exasperated: violentia medendo, V.
Latin · n635aegrimōnia ae, f Source etymology: aeger , anxiety, trouble, C., H.
Latin · n636 · brief source recordaegritūdō dinis, f Source etymology: aeger , sickness, grief, affliction, melancholy: in animo: ira et aegritudo permixta, S.: acrior: lenior.
Latin · n637aegrōtātiō ōnis, f Source etymology: aegroto , sickness, disease: in corpore: animi, a morbid state.
Latin · n638 · brief source recordaegrōtō āvī, —, āre Source etymology: aegrotus , to be sick, languish, pine: graviter: morbo, H.—Of cattle, H.— To suffer: animus aegrotat: animi vitio, H.
Latin · n639aegrōtus adj. Source etymology: aeger , sick, diseased: corpus, H.: leo, H.—As subst, a sick person, invalid: consilia aegrotis damus, T.: aegroto, dum anima est, spes esse dicitur: animus, T., C.: res p.
Latin · n640Aegyptius adj., Egyptian, C., N.—As subst, an Egyptian, Cs., C.
Latin · n641 · brief source recordaelinos ī, m , ai)/linos, a dirge, O.
Latin · n642 · brief source recordaemulātiō ōnis, f Source etymology: aemulor , rivalry, emulation, competition: inter alquos, N.: gloriae, L.: honoris, Ta.: vitiosa.—Plur, jealousies, C.
Latin · n643aemulātor ōris, m Source etymology: aemulor , a zealous imitator, Catonis.
Latin · n644 · brief source recordaemulātus ūs, m rivalry, jealousy, Ta. — Plur., Ta.
Latin · n645 · brief source recordaemulor ātus, ārī Source etymology: aemulus , to rival, vie with, emulate, strive to excel: eius instituta: Agamemnonem, N.: studia, L.: virtutes, Ta.—To envy, be jealous of: iis qui, etc.: mecum, L.: inter se, Ta.
Latin · n646aemulus adj. Source etymology: 2 IC-, AIC- , striving earnestly after, emulating, rivalling, vying with, emulous: laudis: studiorum: itinerum Herculis, L. — Envious, jealous, grudging, malicious: Triton, V.— As subst, a
Latin · n647Aenēius adj. Source etymology: Aeneas , of Aeneas, V., O.
Latin · n648 · brief source recordaēneüs (ahēn-) adj. Source etymology: aes , of copper, of bronze: galea: aëneus ut stes, i. e. in a statue, H.: proles, the age of brass, O.: hic murus aëneus esto, a bulwark (of character), H.
Latin · n649aenigma atis, n , ai)/nigma, a figure, allegory, C.
Latin · n650 · brief source recordaēnipēs (ahēn-) edis, adj. Source etymology: aēnus + pes , bronze-footed, O.
Latin · n651 · brief source recordaēnus (ahēn-) adj. Source etymology: aes , of copper, of bronze: thorax, V.: lux, lustre, V.—As subst n., a brazen vessel, kettle: Tyrium, a dye-kettle, O. — Plur., for warming water, V.—Strong, firm: manus, H.
Latin · n652Aeolius adj. 1. Of Aeolus, the god of the winds: venti, Tb.: virgo, i. e. Arne or Canace.— 2. Of the Aeolians: puella, i. e. Sappho, H.: lyra, O.: plectrum, Pr.
Latin · n653aequābilis e, adj. with comp. Source etymology: aequo , like, similar, equal, uniform: ius: praedae partitio: satio. — Consistent, equable, constant, unvarying: nihil eā iurisdictione aequabilius: fortuna, without viciss
Latin · n654aequābilitās ātis, f Source etymology: aequabilis , equality, uniformity, evenness: motūs: vitae.—Fig., equity, impartiality: decernendi: iuris. — Of style, uniformity: orationis.
Latin · n655aequābiliter adv. with comp. Source etymology: aequabilis , equally: praedam dispertire: frumentum emere ab civitatibus.—Indiscriminately: in rem p., in privatos ... inruebat.—Uniformly, unvaryingly: mare conglobatur: om
Latin · n656aequaevus adj. Source etymology: aequus + aevum , of equal age: rex, V.
Latin · n657 · brief source recordaequālis e, adj. with comp. Source etymology: aequo , equal, like, even, on a par: virtutes inter se: eis genus, eloquentia, aetas aequalia, S.—Of the same age, equally old: chorus aequalis Dryadum, V. — As subst, a cont
Latin · n658aequālitās ātis, f Source etymology: aequalis , equality, similarity, likeness: fraterna: vestra. — Equality of civil rights, Ta.
Latin · n659aequāliter adv. with comp. Source etymology: aequalis , evenly, equably: declivis, uniformly, Cs.: ingrediens: sternere undam, O.—Equally, equitably: distribuere: aequalius duci parebant, Ta.
Latin · n660aequanimitās ātis, f Source etymology: aequus + animus , good-will, kindness, T.
Latin · n661 · brief source recordaequātiō ōnis, f Source etymology: aequo , an equal distribution, community: bonorum: iuris, L.
Latin · n662 · brief source recordaequātus adj. Source etymology: P. of aequo , level, levelled, even: agri planities: (mensam) tersere, O.: aequatis procedere velis, with even sails, i. e. before the wind, V.: aequatis rostris, side by side, V.
Latin · n663aequē adv. with comp. and sup. Source etymology: aequus , equally, in like manner, just as, in an equal degree, to the same extent: Utin omnes eadem aeque studeant, T.: honore non aeque omnes egent: aeque calidus animis
Latin · n664aequilībritās ātis, f Source etymology: aequus + libra , equipoise.
Latin · n665 · brief source recordaequinoctiālis e, adj. Source etymology: aequinoctium , equinoctial: caeli furor, Ct.
Latin · n666 · brief source recordaequinoctium ī, n Source etymology: aequus + nox , the equinox: dies aequinoctii: vernum, L.
Latin · n667 · brief source recordaequiperō āvī, ātus, āre Source etymology: aequus + par , to compare, liken: cum fratre gloriam: Iovis equis dictatorem, L.—To equal, come up to, rival: alqm labore, N.: urbem dignitate, N.: voce magistrum, V.
Latin · n668aequitās ātis, f Source etymology: aequus , uniformity, evenness; with animi, calmness, repose, equability, equanimity: animi in morte, calmness: novi moderationem animi tui et aequitatem: ut animi aequitate plebem conti
Latin · n669aequō āvī, ātus, āre Source etymology: aequus , to make equal, equalize: suas opes cum potentissimis aequari, Cs.: numerum (corporum) cum navibus, V.: fortunam animis, L.: tecta caelo, raise, V.: illi ... amorem, returns
Latin · n670aequor oris, n Source etymology: aequus , an even surface, level: camporum aequora: campi, V.: Libyci aequoris harenae, V.—In ending a long poem: inmensum spatiis confecimus aequor, V. — Esp., the sea, ocean: Aegaeum, O.
Latin · n671aequoreus adj. Source etymology: aequor , of the sea, marine: rex, Neptune, O.: Britanni, islanders, O.: genus, i. e. fish, V.
Latin · n672aequum ī, n a plain, level: in aequo campi, L.—Fairness, justice: utilitas iusti prope mater et aequi, H.: eas (iniurias) gravius aequo habere, to feel too deeply, S.: potus largius aequo, H.: aequo violentior, O.
Latin · n673aequus adj. with comp. and sup. Source etymology: 2 IC-, AIC- , even, plain, level, flat: locus: aequiore loco constiterat, Cs.: campus, V. — Equal: ex provinciā aequam partem sumere: sequitur non passibus aequis, V.: Ab
Latin · n674āēr āeris, acc. āera, m , a)h/r, the air, atmosphere, sky, esp. the lower air: nudus in aere, in the open air: aera vincere summum arboris, i. e. the summit, V.—A mist, vapor: densus, H.: obscurus, V.—The weather: crassu
Latin · n675aerāria ae, f Source etymology: aerarius , a mine.
Latin · n676 · brief source recordaerārium ī, n Source etymology: aerarius , part of the temple of Saturn at Rome, in which the public treasure was kept, the treasury: referre (pecuniam) in aerarium: pecunia data tibi ex aerario.—Hence, the public treasu
Latin · n677aerārius adj. Source etymology: aes , of copper, of bronze, made of copper; hence, of copper money: fabula, a twopenny story. — Of mines: structurae, Cs.— Of money, pecuniary: ratio, the rate of exchange, current value o
Latin · n678aerārius ī, m a resident who pays a polltax, but cannot vote nor hold office. The censors could degrade citizens to this class; hence, aerarium alqm facere, L.: alqm in aerariis relinquere: qui te ex aerariis exemit.
Latin · n679aerātus adj. Source etymology: aes , of bronze: cuspis, O. — Fitted with bronze: lecti, having bronze feet: navis, with a bronze beak, Cs.: acies, in armor, V. —Supplied with money, rich (once): tribuni.
Latin · n680aereus adj. Source etymology: aes , of copper, of bronze: signa, L.: clipeus, Cu.: vectes, V.: clipeus, V.: puppis, i. e. with bronze beak, V.
Latin · n681aerifer fera, ferum, adj., bearing bronze, i. e. carrying cymbals (once): manus, O.
Latin · n682 · brief source recordaeripēs edīs, adj. Source etymology: aes + pes , with feet of bronze: cerva, V.: tauri, O.
Latin · n683 · brief source recordaerūgō inis, f Source etymology: aes , rust of copper, verdigris, C.—Rusty gold, Iu.—Poet., a corroding passion: mera, envy, H.: animos aerugo Cum imbuerit, avarice, H.
Latin · n684aerumna ae, f Source etymology: cf. īra , toil, hardship, distress, trouble, tribulation: alqm expedire his aerumnis, T.: rem p. servare aerumnā: multae, H.: mors aerumnarum requies, S.
Latin · n685aerumnōsus adj. with sup, full of trouble, miserable, wretched, distressed: salum: pater: felix et aerumnosus: aerumnosissima mulier.
Latin · n686aes aeris, n crude metal, base metal, copper: uti aere pro nummo, Cs.: aeris metalla, V.— Hence, bronze, an alloy of copper and tin: ex aere statua.—As symbol of indomitable courage: aes triplex Circa pectus, H.; of dura
Latin · n687aesculētum ī. n Source etymology: aesculus , a forest of oaks, H.
Latin · n688 · brief source recordA historical dictionary can preserve useful evidence and superseded analyses at the same time. These records retain their source identity; no parent edge, sound law, first-use date or confidence score is generated from a sentence’s position.
Inspect acquisition and rights →