iniūstitia
iniūstitia ae, f Source etymology: iniustus , injustice, unfairness: iniustitiae duo genera sunt.—Severity, harshness: Eum ego hinc eieci iniustitiā meā, T.
Latin · n8100Historical source · 1890 American Book Company edition; pinned Perseus XML digitization
Charlton T. Lewis · Perseus Digital Library, Tufts University. Read this edition’s full extracted entries and its original proposals. Publication here preserves a source; it does not endorse every claim.
Digital text credited to the Perseus Digital Library, Tufts University. Adapted entry text is shared under CC BY-SA 4.0; offer textual corrections to Perseus ↗.
Perseus digitized text and SET-U's parsed/reformatted source records, shared under CC BY-SA 4.0; no claim over unrelated SET-U material Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary (New York, Cincinnati and Chicago: American Book Company, 1890). Digital text: Perseus Digital Library, Tufts University (http://www.perseus.tufts.edu/), gift in the name of Carol F. Ross. Source: https://github.com/PerseusDL/lexica/blob/1c34cdf756c63cf37db61bd366d733431dbd7aa0/CTS_XML_TEI/perseus/pdllex/lat/viaf2845558/viaf001/viaf2845558.viaf001.xml. SET-U removes XML presentation markup, decodes known character entities, adds paragraph/etymology labels, and preserves source Greek Beta Code and unresolved legacy tokens. These reformatted records are available under CC BY-SA 4.0, without additional restrictions or warranty. No textual corrections have been made; any future corrections must be offered to Perseus. No endorsement is implied. Rights statement ↗
iniūstitia ae, f Source etymology: iniustus , injustice, unfairness: iniustitiae duo genera sunt.—Severity, harshness: Eum ego hinc eieci iniustitiā meā, T.
Latin · n8100inlacrimō (ill-) āvī, ātus, āre Source etymology: 1 in+lacrima , dep., to weep over, sorrow for, bewail, lament: qui dicitur inlacrimans dixisse: Sic ait inlacrimans, V.: gaudio, L.: inlacrima patris pestibus: casu, N.:
Latin · n8107inlacrimor ātus, ārī, dep. Source etymology: 1 in+lacrima , to weep over, lament: inlacrimare, H.: cuius morti.
Latin · n8108 · brief source recordinlātus P. of infero.
Latin · n8112 · brief source recordinlecebra (ill-) ae, f Source etymology: 1 in+1 LAC- , an enticement, inducement, attraction, charm, allurement, bait, lure: ad quam inlecebram cum commoveretur nemo, etc., L.: suis te oportet inlecebris virtus trahat: i
Latin · n8115inlectus P. of inlicio.
Latin · n8116 · brief source recordinlepidē (ill-) adv. Source etymology: inlepidus , impolitely, rudely, inelegantly: (poema) Compositum, H.
Latin · n8118 · brief source recordinlīberālitās (ill-) ātis, f Source etymology: inliberalis , meanness, stinginess: inliberalitatis suspicio.
Latin · n8122 · brief source recordinlīberāliter (ill-) adv. Source etymology: inliberalis , ignobly, ungenerously, meanly: factum a vobis, T.: aestimare, i. e. stingily.
Latin · n8123inliciō (ill-) lexī, lectus, ere (inlēxe for inlēxisse, Att. ap. C.) Source etymology: 1 in+lacio , to allure, entice, attract, seduce, inveigle, decoy: coniugem in stuprum: Imperitos rerum in fraudem, T.: inlecti <*>d p
Latin · n8124inlicitātor (ill-) ōris, m Source etymology: * inlicitor , a shambidder, bidder-in, mock-purchaser: non inlicitatorem apponet: ponere.
Latin · n8125inlīdō (ill-) sī, sus, ere Source etymology: 1 in+laedo , to dash against, push against: caestūs effracto in ossa cerebro, V.: ad volnus manūs: pila vadis inlisa, V.: repagula ossibus, O.: dentem fragili (corpori), H.—To
Latin · n8127inlīmis (ill-) e, adj. Source etymology: 2 in+limus , without mud: fons, i. e. clear, O.
Latin · n8129 · brief source recordinlīsus (ill-) P. of inlido.
Latin · n8132 · brief source recordinlitterātus (ill-) adj., unlettered, unlearned, without culture, inelegant: multi: in sermone multa: nervi, H.
Latin · n8133 · brief source recordinlitus (ill-) P. of inlino.
Latin · n8134 · brief source recordinlūminātē (ill-) adv., clearly, luminously: dicere.
Latin · n8138 · brief source recordinlūsiō (ill-) ōnis, f Source etymology: LVD- , a mocking, jeering.
Latin · n8140 · brief source recordinlūstris (ill-) e, adj. with comp. Source etymology: LVC- , lighted, bright, light, lustrous, brilliant: domicilia: caput, O.: solis candor inlustrior est quam ullius ignis.—Fig., clear, plain, distinct, evident, manife
Latin · n8142inlūstrius see inlustre.
Latin · n8143 · brief source recordinlūsus (ill-) P. of inludo.
Latin · n8145 · brief source recordinluviēs (ill-) —, abl. ē, f Source etymology: 1 in+3 LV- , an overflow, inundation: gravesque currūs inluvie haerebant, in the mud, Cu.—A wash, offscouring, dirt, filth, uncleanness: inmunda inluvie, T.: pectus inluvie
Latin · n8146innābilis e, adj. Source etymology: 2 in+NA- , in which one cannot swim: unda, O.
Latin · n8148 · brief source recordinnātus adj. Source etymology: P. of innascor , native, inborn, innate, inherent, natural: cupiditas scientiae: amor, V.: murex, native, O.: vecordia quoiquam, T.: ingeniis semina virtutum: alacritas naturaliter omnibus,
Latin · n8151innocenter adv. with comp. Source etymology: innocens , blamelessly, innocently: opes paratae, Ta.: innocentius agere, Ta.
Latin · n8157innocuē adv., innocently: vivere, O.
Latin · n8159 · brief source recordinnubus adj. Source etymology: NEB- , unmarried, single, virgin: vivere, O.: laurus (into which Daphne was changed), O.
Latin · n8165innumerābilitās ātis, f Source etymology: innumerabilis , countlessness, infinitude: mundorum: atomorum.
Latin · n8167 · brief source recordinnumerābiliter adv. Source etymology: innumerabilis , innumerably.
Latin · n8168 · brief source recordinnuō uī, —, ere Source etymology: 2 NV- , to nod, give a sign, intimate, hint: Ne mora sit, si innuerim, T.: ubi innuerint, L.: coram licet innuat, Iu.: mi, T.
Latin · n8170inopia ae, f Source etymology: inops , want, lack, scarcity: summa omnium rerum, Cs.: loci, L.: argumentorum.—Want, need, indigence, poverty, scarcity, famine: Inopiā Coacta, T.: propter inopiam in egestate esse: amiciti
Latin · n8181inopīnātō adv. Source etymology: inopinatus , unexpectedly: in castra inrumpere, L.
Latin · n8183 · brief source recordinopīnus adj. Source etymology: 2 AP- , unexpected: quies, V.: fors, V.: visus, O.
Latin · n8185 · brief source recordinops opis, adj. Source etymology: 2 in+ops , without resources, helpless, weak: inopes relicti a duce: nihil iuris humani relinquitur inopi, L.: solare inopem, V.: ab amicis: laudis conscendere carmen, unskilled, Pr.—Wi
Latin · n8186inp- see imp-.
Latin · n8190 · brief source recordinquam defect. (only praes: inquam, inquis, inquit, inquimus, inquiunt; imperf. inquiēbat; perf. inquiī, inquīstī; fut. inquiēs, inquiet; imper. inque), to say (after one or more words of a quotation): Sy. eccum me inque
Latin · n8191inquiētō —, —, āre Source etymology: inquietus , to disturb: victoriam, Ta.
Latin · n8193 · brief source recordinquilīnus adj. Source etymology: for * incolīnus, incola , of foreign birth: civis urbis Romae, S.—As subst, a sojourner, lodger, immigrant: te inquilino.
Latin · n8195inquinātē adv. Source etymology: inquinatus , filthily, impurely: loqui.
Latin · n8196 · brief source recordinquinātus adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of inquino , foul, befouled, polluted: aqua cadaveribus.—Fig., defiled, contaminated, impure, filthy, base: versus: nihil hoc homine inquinatius: ratio inquinatiss
Latin · n8197inquinō āvī, ātus, āre, to befoul, stain, pollute, defile: merdis caput inquiner albis Corvorum, H.: inquinet arma situs, O.—Fig., to pollute, defile, corrupt, contaminate, debase: amicitiam nomine criminoso: splendorem
Latin · n8198inquīrō sīvī (-sīsse, -sīssent, L.), sītus, ere Source etymology: <*> in + quaero , to seek after, search for: corpus funeris causā inquisitum, L.—To search into, examine, investigate, scrutinize: honestas, quam natura m
Latin · n8199inquīsītiō ōnis, f Source etymology: QVAES- , a seeking, searching, examination, investigation: veri: adempto per inquisitiones loquendi commercio, espionage, Ta. —In law, an investigation, legal inquisition: accusatoris
Latin · n8200inquīsītor ōris, m Source etymology: inquiro , a searcher, an inspector, examiner: algae, Iu.—In law, an investigator, collector of evidence: Achaicus.
Latin · n8201inquīsītus P. of inquiro.
Latin · n8202 · brief source recordinraucēscō (irr-) rausī, —, ere, inch. Source etymology: 1 in+ raucus , to become hoarse: paulum.
Latin · n8203 · brief source recordinreligiōsē (irr-) adv. Source etymology: inreligiosus , impiously: discere, Ta.
Latin · n8205 · brief source recordinrētiō (irr-) īvī, ītus, īre Source etymology: 1 in+rete , to catch in a net, ensnare, entangle: beluam inretitam tenere.—Fig., to entrap, catch, entangle, ensnare, involve: tacentem te: alquem corruptelarum inlecebris:
Latin · n8215inrigātiō (irr-) ōnis, f Source etymology: inrigo , a watering, irrigation: agrorum.
Latin · n8222 · brief source recordinrīsiō (irr-) ōnis, f Source etymology: RID- , a deriding, mocking, mockery: civitas subiecta inrisioni tuae, scoffs: omnium.
Latin · n8225inrīsor (irr-) ōris, m Source etymology: RID- , a derider, mocker, scoffer: orationis, C., Pr.
Latin · n8226 · brief source recordinrīsus P. of inrideo.
Latin · n8227 · brief source recordinrīsus (irr-) ūs, m Source etymology: RID- , a scoffing, mocking, mockery, derision: inrisui fore, be a laughing-stock, Cs., Ta.: linguam ab inrisu exserens, out of mockery, L.
Latin · n8228inrītābilis (irr-) e, adj. Source etymology: inrito , excitable, irritable: animi: genus vatum, H.
Latin · n8229 · brief source recordinrītāmen (irr-) inis, n Source etymology: inrito , an incitement, incentive, provocation: opes, animi inritamen avari, O.: sua (tauri) inritamina Poeniceae vestes, O.
Latin · n8230inrītāmentum (irr-) ī, n Source etymology: inrito , an incitement, incentive, provocation, inducement, stimulus: inritamentis iras militum acuere, L.: gulae, S.: pacis, Ta.: opes, inritamenta malorum, O.: posita veno inr
Latin · n8231inrītātiō (irr-) ōnis, f Source etymology: inrito , an incitement, stimulus: conviviorum, Ta.—Wrath, anger, irritation: animorum, L.
Latin · n8232inrītō (irr-) āvī, ātus, āre, to incite, excite, stimulate, instigate, provoke, exasperate, irritate: magis inritatus, T.: vi virum: Terra, irā inritata deorum, V.: tribunos ad certamen, L.: pectus inaniter, H.: cum fera
Latin · n8233inritus (irr-) adj. Source etymology: 2 in+ratus , undecided, unsettled, invalid, void, of no effect: quod modo erat ratum, inritum est, T.: testamentum: quaeque augur dira defixerit, inrita infectaque sunto.— Vain, usel
Latin · n8234inrogātiō (irr-) ōnis, f Source etymology: inrogo , an imposing, adjudicating: multae.
Latin · n8235 · brief source recordinrumātiō (irr-) ōnis, f beastly obscenity, Ct.
Latin · n8238 · brief source recordinrumō (irr-) āvī, ātus, āre Source etymology: 1 in+ruma (breast) , to give suck, abuse obscenely, Ct.
Latin · n8239 · brief source recordinruptiō (irr-) ōnis, f Source etymology: RVP- , a breaking in, invasion, incursion: armatorum in domum: etiamsi inruptio facta nulla sit.
Latin · n8242inruptus (irr-) P. of inrumpo.
Latin · n8243 · brief source recordīnsānē adv. with comp. Source etymology: insanus , madly, insanely: in silvam non ligna feras insanius, H.
Latin · n8248 · brief source recordīnsānia ae, f Source etymology: insanus , unsoundness of mind, madness, frenzy, folly, senselessness: haec ad insaniam concupiverat, madly: adigis me ad insaniam, T.: quae tanta insania, cives? V.: summa, H.: nudus agas,
Latin · n8249īnsāniēns ntis, adj. Source etymology: P. of insanio , foolish, unreasonable: sapientia, the foolishness of wisdom, H.
Latin · n8250īnsāniō (imperf: īnsānībat, T.), īvī, ītus, īre Source etymology: insanus , to be of unsound mind, be senseless, be without reason, be mad, rave: homo insanibat, T.: insanire omnibus videri: ex iniuriā insaniens exercitu
Latin · n8251īnsānitās ātis, f Source etymology: insanus , unsoundness, disease: mentis: animi.
Latin · n8252 · brief source recordinsatiābiliter adv., insatiably, Ta.
Latin · n8255 · brief source recordīnsaturābiliter adv. Source etymology: insaturabilis , insatiably.
Latin · n8257 · brief source recordīnscendō —, —, ere Source etymology: 1 in+scando , to climb up, mount, ascend: in rogum.
Latin · n8258 · brief source recordīnscienter adv. Source etymology: insciens , ignorantly, inadvertently: facere: tuba inflata, L.
Latin · n8260 · brief source recordīnscītē adv. Source etymology: inscitus , unskilfully, clumsily, awkwardly: comparari: facta navis, L.: turpem putat lituram, H.
Latin · n8262īnscītia ae, f Source etymology: inscitus , ignorance, inexperience, unskilfulness, awkwardness: vos non facere inscitiast, T.: id inscitia est: inscitiā exercitum perducere, etc., L.: temporis: veri, H.: aedificandi, Ta
Latin · n8263inscrīptiō ōnis, f Source etymology: SCARP- , an inscribing: nominis.—An inscription, legend, title: statua cum inscriptione: plenior.
Latin · n8267inscrīptus P. of inscribo.
Latin · n8268 · brief source recordīnsectātiō ōnis, f Source etymology: insector , a pursuing, pursuit: hostīs, L.—Fig., a railing at, deriding, abuse: principum, L.: insectationibus petitus, Ta.
Latin · n8271īnsectātor ōris, m Source etymology: insector , a persecutor: plebis, L.
Latin · n8272 · brief source recordīnsector ātus, arī, dep. freq. Source etymology: insequor , to pursue, follow up: exercitum: herbam rastris, i. e. extirpate, V.—Fig., of speech, to pursue, attack, rail at, inveigh against: ultro Insectere velut melior?
Latin · n8273īnsectus P. of inseco.
Latin · n8274 · brief source recordīnsequēns entis, adj. Source etymology: P. of insequor , following, next: annus, Cs.: dies, L.
Latin · n8277 · brief source recordīnsertō —, —, āre, freq. Source etymology: 2 insero , to put in, insert: clipeo sinistram Insertabam aptans, V.
Latin · n8281 · brief source recordīnsertus P. of 2 insero.
Latin · n8282 · brief source recordīnsessus P. of insideo.
Latin · n8284 · brief source recordīnsideō sēdī, —, ēre Source etymology: 1 in+sedeo , to sit upon, settle on: equo, L.: ubi Gens iugis insedit Etruscis, V.—Fig., to take place, settle, be fixed, adhere: cum in locis semen insedit: ut in animo crimen insi
Latin · n8286īnsidiae ārum, f Source etymology: SED- , a snare, trap: non lupus insidias explorat, V.: caprum Excipere insidiis, V.—In war, an ambush, ambuscade: signa aenea in insidiis ponere: insidias intravisse, Cs.: eius vitae a
Latin · n8287īnsidiātor ōris, m Source etymology: insidior , one who lies in wait, a lurker, waylayer: in foro conlocatur: eius (imperi), N.: insidiatores Massivae parare, S.
Latin · n8289īnsidior ātus, ārī, dep. Source etymology: insidiae , to lie in ambush, lie in wait for: ex occulto, Cs.: mihi: dolis vitae suae, S.: lupus insidiatus ovili, V.: in legatis insidiandis.—Fig., to watch for, plot against,
Latin · n8290īnsidiōsē adv. with sup. Source etymology: insidiosus , cunningly deceitfully, insidiously: redire: me insidiosissime tractavit.
Latin · n8291īnsidiōsus adj. with comp. Source etymology: insidiae , cunning, deceitful, treacherous, dangerous: leno, H.: quis insidiosior (est)?: sermo.
Latin · n8292īnsīgne is, n Source etymology: insignis , a mark, indication, proof, sign, token, signal: quod erat insigne, eum facere, etc.: Minerva singulare est insigne eius gymnasi: clipei insigne decorum, i. e. conspicuous shield
Latin · n8294īnsīgniō (imperf. īnsīgnībat, V.), īvī, ītus, īre Source etymology: insignis , to mark, make conspicuous, distinguish: clipeum Auro, V.: tropaeis agros, V.: cum annus funeribus insigniretur, was remarkable for, Ta.
Latin · n8295īnsīgnis e, adj. with comp. Source etymology: 1 in+signum , distinguished by a mark, remarkable, noted, eminent, distinguished, prominent, extraordinary: alae, V.: vestis, L.: insigniora monumenta, L.: virtus: vis: studi
Latin · n8296īnsīgnītē adv. with comp. Source etymology: insignitus , remarkably, extraordinarily, notably: improbus: insignitius probari, L.
Latin · n8297īnsīgniter adv. with comp. Source etymology: insignis , remarkably, extraordinarily, notably: amicos diligere: in signius ornari, N.
Latin · n8298īnsīgnītus adj. with comp. Source etymology: P. of insignis , marked, clear, plain: utendum imaginibus insignitis: notae veritatis.—Distinguished, striking, remarkable, notable: ignominia insignitior, L.: lacūs nomen ins
Latin · n8299īnsiliō uī (īnsilīvī, L.), —, īre Source etymology: 1 in+salio , to leap in, spring up, throw oneself upon, bound, mount: huc, O.: in equum, L.: in phalangas, Cs.: undas, O.: Aetnam, H.: prorae, O.: tergo centauri, O.
Latin · n8300īnsimulātiō (insimil-) ōnis, f Source etymology: insimulo , a charge, accusation: probrorum: criminis.
Latin · n8301 · brief source recordīnsinuātiō ōnis, f Source etymology: insinuo .—In rhet., a conciliation of favor, insinuating style.
Latin · n8304 · brief source recordīnsipiēns entis, adj. with comp. Source etymology: 2 in + sapiens , unwise, foolish: fortunatus: ego insipientior quam illi ipsi.
Latin · n8306īnsipienter adv. Source etymology: insipiens , unwisely, foolishly: sperare.
Latin · n8307 · brief source recordīnsipientia ae, f Source etymology: insipiens , unwisdom, folly: animi.
Latin · n8308 · brief source recordīnsitiō ōnis, f Source etymology: 1 in+1 SA- , an ingrafting, grafting: delectant insitiones.—The time of grafting, O.
Latin · n8310īnsitīvus adj. Source etymology: insitus , ingrafted, grafted: pira, H.—Fig.: Gracchus, pretended: disciplinae, imported: liberi, spurious, Ph.
Latin · n8311insitor ōris, m Source etymology: 1 SA- , an ingrafter, Pr.
Latin · n8312 · brief source recordīnsitus adj. Source etymology: P. of 1 insero , ingrafted, grafted: mala, V.—Fig., implanted, inborn, innate, fixed: deorum cognitiones: penitus opinio: vis, H.: menti cognitionis amor: feritas, L.
Latin · n8313īnsōlābiliter adv. Source etymology: solor , inconsolably: dolens, H.
Latin · n8315 · brief source recordīnsolenter adv. with comp. Source etymology: insolens , unusually, contrary to custom: evenire.—Immoderately, haughtily, insolently: laete atque insolenter ferre, with insolent exultation: hostis nostros insequens, Cs.:
Latin · n8317īnsolentia ae, f Source etymology: insolens , unusualness, strangeness, novelty: fori iudiciorumque: itineris, S.: voluptatum.—Of language, novelty, strangeness, affectedness: orationis: verborum.—Want of moderation, hau
Latin · n8318īnsomnia ae, f Source etymology: insomnis , sleeplessness, want of sleep, watching: te adiget horsum insomnia, T.: insomniis fatigari, S.: insomniis carere.
Latin · n8322īnsomnis e, adj. Source etymology: 2 in + somnus , sleepless, wakeful: ille noctes insomnis agit, H.: draco, O.: nox, V.
Latin · n8323īnsomnium ī, n Source etymology: 1 in+somnus , a dream. —Sing., Ta.—Plur., T., V., Tb.
Latin · n8324 · brief source recordīnsomnium ī, n Source etymology: 2 in+somnus , sleeplessness.—Only plur: insomnia portare ocellis, Pr.
Latin · n8325 · brief source recordīnspectus P. of inspicio.
Latin · n8330 · brief source recordīnspergō spersī, spersus, ere Source etymology: 1 in+spargo , to sprinkle over, scatter: molam ac vinum: inspersos reprehendas corpore naevos, H.
Latin · n8333īnspiciō spēxī, spectus, ere Source etymology: 1 in+specio , to look into, look upon, inspect, consider, contemplate, examine, survey: in vitas omnium, T.: cupiditas inspiciendi: cum Romam inspexerit Eos, O.: urbīs, H.:
Latin · n8334īnspīcō —, —, ere Source etymology: spica , to cut in the form of an ear of corn, sharpen: ferro faces, V.
Latin · n8335 · brief source recordīnstāns antis, adj. with comp. Source etymology: P. of insto , present, immediate: quae venientia metuuntur, eadem efficiunt aegritudinem instantia: bellum. —Pressing, urgent: periculum, N.: species instantior, Ta.
Latin · n8339īnstantia ae, f Source etymology: insto , an impendence, approach: futura quorum vera erit instantia.
Latin · n8341 · brief source recordīnstar n indecl, an image, likeness, resemblance, appearance: terra quasi puncti instar obtinet, looks almost like: parvum instar eorum, quae concepisset, a small specimen, L.: omnia vix minimi momenti instar habent, the
Latin · n8342īnstaurātiō ōnis, f Source etymology: instauro , a renewing, repetition: ludorum: ludi ex instauratione paran tur, L.
Latin · n8343 · brief source recordīnstaurātīvus adj. Source etymology: instauro , instituted anew, begun afresh: ludi.
Latin · n8344 · brief source recordīnstaurō āvī, ātus, āre, to establish, ordain: choros, V.—To renew, repeat, resume: instaurandae caedis potestas: novum de integro bellum, L.: infestis pugnam sagittis, Iu.: diem donis, celebrates with repeated offerings
Latin · n8345īnstīgātor ōris, m Source etymology: instigo , a stimulator, instigator: sibi quisque, Ta.
Latin · n8347 · brief source recordīnstīgātrīx īcis, f Source etymology: instigo , she that instigates: adversum alqm, Ta.
Latin · n8348 · brief source recordīnstīgō āvī, ātus, āre Source etymology: STIG- , to goad on, urge, stimulate, stir, set on, incite, instigate: si hic non insanit satis suā sponte, instiga, T.: instigante te, at your instigation: sequentem studiis, V.:
Latin · n8349īnstimulātor ōris, m Source etymology: instimulo , a stimulator: seditionis.
Latin · n8351 · brief source recordīnstinctor ōris, m Source etymology: STIG- , an instigator: sceleris, Ta.
Latin · n8353 · brief source recordīnstinctus P. of instinguo.
Latin · n8354 · brief source recordīnstita ae, f a border, flounce of a lady's tunic: Quarum subsutā talos tegit instita veste, H.: longa, O.: nulla, i. e. no lady, O.
Latin · n8357īnstitī. I. Perf. of insisto.— II. Perf. of insto.
Latin · n8358 · brief source recordīnstitiō ōnis, f Source etymology: STA- , a standing still: stellarum.
Latin · n8359 · brief source recordīnstitor ōris, m Source etymology: STA- , a factor, broker, huckster, hawker, peddler: chirographorum: amata multum institoribus, H.: ipse mercis, peddler of his own wares, L.: hibernae tegetis, Iu.
Latin · n8360īnstituō uī, ūtus, ere Source etymology: 1 in+statuo , to put in place, plant, fix, set: vestigia nuda sinistri pedis, V.: hominem in animum, i. e. to set one's heart on, T.—Of troops, to draw up, arrange: duplici acie i
Latin · n8361īnstitūtiō ōnis, f Source etymology: instituo , disposition, arrangement: rerum: institutionem suam conservare, custom.—Instruction, education: doctoris: de aliquā re: Graecis institutionibus eruditi, learning.
Latin · n8362īnstitūtum ī, n Source etymology: P. of instituo , a purpose, intention, design: consulatūs tui: pauca de instituto meo dicere: huius libri.—A practice, custom, usage, habit: hi linguā, institutis differunt, Cs.: meretri
Latin · n8363īnstitūtus P. of instituo.
Latin · n8364 · brief source recordīnstrātus P. of insterno.
Latin · n8366 · brief source recordīnstrāvī perf. of insterno.
Latin · n8368 · brief source recordīnstrūctiō ōnis, f Source etymology: STRV- , an array: instructione aspectuque signorum pulsus.
Latin · n8373 · brief source recordīnstrūctor ōris, m Source etymology: instruo , a preparer: convivi.
Latin · n8374 · brief source recordīnstrūctus adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of instruo , furnished, provided, supplied: domicilia rebus iis, etc.: instructae ornataeque naves: decem vitiis instructior, H.—Fig., arranged, prepared, ready: i
Latin · n8375īnstrūmentum ī, n Source etymology: STRV- , an implement, utensil, tool, instrument: tela et cetera instrumenta militiae, S.: crudelia instrumenta necis, O.—Collect. in sing, instruments, apparatus, material, stock, furn
Latin · n8377īnsuēfactus adj. Source etymology: insuesco + facio , accustomed, habituated (adsuetus): equi, Cs.
Latin · n8381 · brief source recordīnsula ae, f Source etymology: 1 SAL- , an island, isle: Delos: Rheni amnis, Ta.—A part of Rome encircled by the Tiber, O.—A part of Syracuse cut off by an arm of the sea, L., C.—An enclosed court, tenement for poor fami
Latin · n8384īnsulānus ī, m Source etymology: insula , an islander.
Latin · n8385 · brief source recordīnsulsē adv. Source etymology: insulsus , tastelessly, insipidly, foolishly, absurdly: omnia fieri: non insulse interpretari, not without wit.
Latin · n8386īnsulsitās ātis, f Source etymology: insulsus , tastelessness, insipidity, silliness, want of wit: eorum: harum rerum: orationis.
Latin · n8387īnsulsus adj. with sup. Source etymology: 2 in+salsus , unsalted, without taste, coarse: gula.—Fig., bungling, awkward: bipennis, Iu.—Tasteless, insipid, silly, absurd: Fatuos est, insulsus, T.: in verbo non insulsum gen
Latin · n8388īnsultō āvī, ātus, āre, freq. Source etymology: insilio , to spring at, leap upon, leap, bound, jump, spring: fremit aequore toto Insultans sonipes, V.: busto, H.: Fluctibus insultavere carinae, O.: istas (forīs) calcibu
Latin · n8389īnsūtus P. of insuo.
Latin · n8397 · brief source recordintāminātus adj. Source etymology: TAG- , unsullied, undefiled: honores, H.
Latin · n8400 · brief source recordintēctus P. of intego.
Latin · n8401 · brief source recordintegellus adj. dim. Source etymology: integer , pretty safe, in fair condition: alqm praestare: alqd, Ct.
Latin · n8403 · brief source recordinteger tegra, tegrum, adj. with comp. integrior and sup. integerrimus Source etymology: 2 in-+TAG- , untouched, unhurt, entire, whole, complete: annus: integro die, i. e. with the day before us, H.: quarum (sublicarum)
Latin · n8404integrāscō —, —, ere, inch. Source etymology: integro , to begin anew, break out afresh: hoc malum integrascit, T.
Latin · n8406 · brief source recordintegrātiō ōnis, f Source etymology: integro , a renewing, restoring: Amantium irae amoris integratio, T.
Latin · n8407 · brief source recordintegrē adv. Source etymology: integer , purely, correctly: dicere.—Fig., irreproachably, honestly, without prejudice: iudicare: avaritiam alcuis mutare, Ta.: ubi integre egit, disinterestedly, Ta.
Latin · n8408integritās ātis, f Source etymology: integer , completeness, soundness: corporis: valetudinis.—Fig., purity, correctness: Latini sermonis.—Blamelessness, innocence, integrity: vitae, S.: integritas atque innocentia: vita
Latin · n8409integrō āvī, ātus, āre Source etymology: integer , to make whole: artūs in pravum elapsos, i. e. set, Ta.—To renew, begin again: lacrimas, L.: carmen, V.—Fig., to recreate, refresh: animus admiratione integratur.
Latin · n8410integumentum ī, n Source etymology: intego , a covering: lanx cum integumentis, lids, L.—That which conceals, a covering: frontis: flagitiorum: nequitia frontis involuta integumentis.
Latin · n8411intellēctus P. of intellego.
Latin · n8412 · brief source recordintellēctus ūs, m Source etymology: 1 LEG- , a perception, discernment: hiems et ver intellectum ac vocabula habent, i. e. are recognized, Ta.
Latin · n8413intellegēns entis, adj. Source etymology: P. of intellego , intelligent, discerning, appreciative: vir: iudicium: dicendi existimator: cuiusvis generis: in hisce rebus, versed.
Latin · n8414intellegenter adv. Source etymology: intellegens , intelligently, appreciatively: audiri.
Latin · n8415 · brief source recordintellegentia (intellig-) ae, f Source etymology: intellegens , discernment, understanding, intelligence: pars animi, intellegentiae particeps: in quibus (gustu et odoratu) est intellegentia.—Understanding, knowledge: iu
Latin · n8416intellegō (not intelligō), ēxī (intellēxtī, T., C.; intellēgit, S.), ēctus Source etymology: inter+lego , to come to know, see into, perceive, understand, discern, comprehend, gather: quod ubi intellexi: id quod omnes in
Latin · n8417intemperanter adv. with comp. Source etymology: intemperans , immoderately, extravagantly, intemperately: abuti otio: intemperantius opibus suis uti: aviditate caedis intemperantius secuti, too rashly, Cs.
Latin · n8421intemperantia ae, f Source etymology: intemperans , want of moderation, excess, extravagance, intemperance: menti inimica: vini, immoderate use, L.—Arrogance, insolence, insubordination: Pausaniae, N.: suā intemperantiā,
Latin · n8422intemperātē adv. Source etymology: intemperatus , intemperately: vivere.
Latin · n8423 · brief source recordintempestus adj. Source etymology: 2 in+tempus , unseasonable, unpropitious, dark: nox, the dead of night.— Person.: intempesta silet Nox, dismal Night (mother of the Furies), V.—Unwholesome, unhealthy: Graviscae, V.
Latin · n8428intemptātus (intent-) P. of intempto.
Latin · n8429 · brief source recordintentātus see intemptatus.
Latin · n8432 · brief source recordintentiō ōnis, f Source etymology: 2 TA- , a stretching, straining, tension: corporis.—Fig., an exertion, effort, application, attention: animi: lusūs, to play, L.— A purpose, intention: adversariorum.
Latin · n8434intentō āvī, ātus, āre, intens. Source etymology: intendo , to aim, direct, wield in hostility, stretch threateningly: dolor ardentīs faces intentat: pauci Romanum imperium intentantes, i. e. holding up as a threat, L.:
Latin · n8435intentus adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of intendo , attentive, intent, waiting, eager: Romani intenti festinare, S.: milites pugnae proventum exspectabant, Cs.: intenti ora tenebant, V.: intentis oculis c
Latin · n8436intentus ūs, m Source etymology: 2 TA- , a stretching out: palmarum intentūs.
Latin · n8437 · brief source recordinter praep. with acc. Source etymology: ANA- , between, betwixt: (mons) inter Sequanos et Helvetios, Cs.: inter me et Brundisium esse.—With more than two objects, among, amid, in the midst of, surrounded by: inter hosti
Latin · n8440inter-ārēscō —, —, ere, inch, to become dry, dry up, decay: nihil interarescere debet.
Latin · n8442 · brief source recordinter-calō āvī, ātus, āre, to proclaim an insertion in the calendar, insert, intercalate (a prerogative of the pontifices): ut pugnes, ne intercaletur. —To put off, postpone: intercalata poena, L.
Latin · n8445inter-cēdō cessī, cessus, ere, to come between, intervene, be between: palus, quae intercedebat, Cs.: inter singulas legiones impedimentorum numerum intercedere, Cs.—To occur, happen, come to pass: neque ullam rem interc
Latin · n8447inter-currō currī, cursus, ere, to run between, intervene, mediate: qui intercurrerent, misimus trīs principes civitatis.—Of time, to hasten meanwhile: ipse interim Veios intercurrit, L.—Fig., t<*> mingle, be associated:
Latin · n8462inter-cursō —, —, āre, freq. Source etymology: intercurro , to run in, intervene: intercursantibus barbaris, L.
Latin · n8463 · brief source recordinter-dīcō dīxī, dictus, ere, to interpose by speaking, forbid, prohibit, interdict: praetor interdixit: non tulit ut interdicatur: quae interdicta sunt: interdicta voluptas, H.: Cassivellauno ne noceat, Cs.: praecipit a
Latin · n8466inter-dum adv., sometimes, occasionally, now and then: Pecuniam neglegere est interdum lucrum, T.: saepe gratiā interdum iurgiis trahendo tempus, S.: lacrimas tenere, Cs.: dicere: interdum . . . interdum, now . . . now,
Latin · n8471inter-eā adv., meanwhile, in the meantime, in the interim: saepe interea mihi senex Narrabat, T.: dies advenit: quietus erat, S.: interea loci, in the meantime, T.—Meanwhile, nevertheless, however: tu interea non cessabi
Latin · n8472inter-emō see interimo.
Latin · n8473 · brief source recordinter-eō iī, itūrus, īre (perf. interīsse, C.), to go among, be lost: ut interit magnitudine maris stilla muriae.—Fig., to perish, go to ruin, decay, die: pauci interiere, S.: statuae intereunt tempestate: tormentorum us
Latin · n8475inter-equitō —, —, āre, to ride between: ipse interequitans, L.: ordines, L.: agmina, Cu.
Latin · n8476 · brief source recordinter-fluō —, —, ere, to flow between: quantum interfluit fretum, L.: media moenia, Cu.: Romanos Cheruscosque, Ta.
Latin · n8483 · brief source recordinter-for ātus, ārī, dep., to interrupt in speaking: Venus sic interfata est, V.: priusquam postulatum perageret Appius interfatur, L.: Phaeneas interfatus, interrupting, L.
Latin · n8484inter-fulgēns P., gleaming amidst.—With dat: cumulo rerum, L. dub.
Latin · n8485 · brief source recordinter-fūsus adj., poured between, interposed: Dido maculis trementīs interfusa genas, stained, V.: Styx coërcet (animas), V.: interfusa nitentīs aequora Cycladas, H.
Latin · n8486inter-iaceō uī, —, ēre, to lie between: spatio quod vacui interiacebat campi, L.: castra Punica ac Romana interiacebat campus, L.: campus interiacens Tiberi ac moenibus Romanis, L.
Latin · n8488inter-iungō —, ūnctus, ere, to join together, clasp: dextrae interiunctae, L.
Latin · n8496 · brief source recordinter-lābor —, ī, dep., to flow between.—In tmesis: inter enim labentur aquae, percolate, V.
Latin · n8499 · brief source recordinter-legō —, —, ere, to pluck here and there, cull.—In tmesis: Carpendae frondes, interque legendae, V.
Latin · n8500 · brief source recordinter-linō lēvī, litus, ere, to smear between, spread between, join with: caementa luto, L.: murus bitumine interlitus, Cu.—To make erasures in, alter by erasing: testamentum.
Latin · n8501inter-loquor locūtus, ī, dep., to interrupt in speaking: mihi, T.
Latin · n8502 · brief source recordA historical dictionary can preserve useful evidence and superseded analyses at the same time. These records retain their source identity; no parent edge, sound law, first-use date or confidence score is generated from a sentence’s position.
Inspect acquisition and rights →