īgneus
īgneus adj. Source etymology: ignis , of fire, fiery, on fire, burning, burning-hot: sidera: arces (i. e. caelum), H.: vis caeli, ether, O.: vis, fire (as an element): Chimaera, with fiery breath, H.: celeritas, motus.—O
Latin · n7272Historical source · 1890 American Book Company edition; pinned Perseus XML digitization
Charlton T. Lewis · Perseus Digital Library, Tufts University. Read this edition’s full extracted entries and its original proposals. Publication here preserves a source; it does not endorse every claim.
Digital text credited to the Perseus Digital Library, Tufts University. Adapted entry text is shared under CC BY-SA 4.0; offer textual corrections to Perseus ↗.
Perseus digitized text and SET-U's parsed/reformatted source records, shared under CC BY-SA 4.0; no claim over unrelated SET-U material Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary (New York, Cincinnati and Chicago: American Book Company, 1890). Digital text: Perseus Digital Library, Tufts University (http://www.perseus.tufts.edu/), gift in the name of Carol F. Ross. Source: https://github.com/PerseusDL/lexica/blob/1c34cdf756c63cf37db61bd366d733431dbd7aa0/CTS_XML_TEI/perseus/pdllex/lat/viaf2845558/viaf001/viaf2845558.viaf001.xml. SET-U removes XML presentation markup, decodes known character entities, adds paragraph/etymology labels, and preserves source Greek Beta Code and unresolved legacy tokens. These reformatted records are available under CC BY-SA 4.0, without additional restrictions or warranty. No textual corrections have been made; any future corrections must be offered to Perseus. No endorsement is implied. Rights statement ↗
īgneus adj. Source etymology: ignis , of fire, fiery, on fire, burning, burning-hot: sidera: arces (i. e. caelum), H.: vis caeli, ether, O.: vis, fire (as an element): Chimaera, with fiery breath, H.: celeritas, motus.—O
Latin · n7272īgniculus ī, m dim. Source etymology: ignis , a little flame, spark: igniculum si poscas, Iu.—Fig., fire, vehemence: desideri tui: virtutum igniculi, sparks: iacit igniculos virilīs.
Latin · n7273īgnifer era, erum, adj. Source etymology: ignis+1 FER- , firebearing, fiery: axis, O.
Latin · n7274 · brief source recordīgnigena ae, m Source etymology: ignis+GEN- , the fire-born, son of fire (of Bacchus), O.
Latin · n7275 · brief source recordīgnipēs pedis, adj. Source etymology: ignis+pes , fiery-footed, O.
Latin · n7276 · brief source recordīgnipotēns entis, adj. Source etymology: ignis+potens , potent in fire, ruler of fire: deus (Vulcan), V.
Latin · n7277 · brief source recordīgnis or (once in H.) īgnīs is (abl. īgnī; rarely īgne), m Source etymology: 1 AG- , fire: ignem ex lignis fieri iussit: ignīs restinguere: templis ignīs inferre: subditis ignibus aquae fervescunt: casurae inimicis ignib
Latin · n7278īgnōbilis e, adj. Source etymology: 2 in+(g)nobilis , unknown, unrenowned, undistinguished, obscure: ad supremum diem perventurus: civitas, obscure, Cs.: otium, inglorious peace, V.—Of low birth, baseborn, ignoble: famil
Latin · n7279īgnōbilitās ātis, f Source etymology: ignobilis , want of fame, obscurity: ignobilitas aut humilitas: virorum, O. —Low birth, mean origin: Iugurthae, S.: generis: paterna, L.
Latin · n7280īgnōminia ae, f Source etymology: 2 in+(g)nomen , disgrace, dishonor, ignominy: nominis Romani: nisi honos ignominia putanda est: admonebat conplurīs ignominiae, S.: ignominiā mortuum adficere: gravior omni volnere, Iu.:
Latin · n7281īgnōminiōsus adj. Source etymology: ignominia , disgraceful, shameful, ignominious: agmen, L.: dominatio: fuga, L.: dicta, H.: (anulum gestare) ignominiosum genti, Ta.—As subst m.: nec concilium inire ignominioso fas, an
Latin · n7282īgnōrābilis e, adj. Source etymology: ignoro , unknown.
Latin · n7283 · brief source recordīgnōrāns antis, adj. Source etymology: P. of ignoro , not knowing, ignorant: Fovit volnus lymphā Ignorans, without knowing its power, V.: eventūs belli, Cs.
Latin · n7284īgnōrantia ae, f Source etymology: ignorans , want of knowledge, unacquaintance, ignorance: ignorantiam a sapientiā removebat: lectorum, N.: sancta, quid sit, etc., Ta.: loci, Cs.: sui: recti, Ta.
Latin · n7285īgnōrātiō ōnis, f Source etymology: ignoro , want of knowledge, unacquaintance, ignorance: locorum: iuris: regis, Cu.: de aliquo.
Latin · n7286īgnōrātus adj. Source etymology: P. of ignoro , undetected, unperceived: Romanos adgreditur, S.—Involuniary (opp. voluntarius).
Latin · n7287īgnōrō āvi, ātus, āre Source etymology: * ignorus; GNA- , not to know, to be unacquainted, be ignorant, mistake, misunderstand: ut vos, qui ignoratis, scire possitis. si me ignoras, mistake me, T.: ignoras te? your own f
Latin · n7288īgnōscō nōvī, nōtus, ere Source etymology: 2 in+(g)nosco , to pardon, forgive, excuse, overlook, allow, indulge, make allowance: Ignosce, T.: ignoscendi ratio: dis ignoscentibus ipsis, i. e. conniving, Iu.: Ignotum est,
Latin · n7290īgnōtus P. of ignosco.
Latin · n7291 · brief source recordīgnōtus adj. with comp. and sup. Source etymology: in+ (g)notus , unknown, strange, unrecognized, unfamiliar: locus, T.: ignotior gens, L.: adversus ignotos inter se, L.: bella, of uncertain result, V.: favos ignotus ade
Latin · n7292īlex icis, f an oak, holm-oak, great scarlet oak: grandis, S.: secta, V., H., O.
Latin · n7294 · brief source recordīlia ōrum, n the abdomen below the ribs, groin, flanks: demisit in ilia ferrum, O.: ducere ilia, be broken-winded, H.: rumpere ilia, V.—Poet., the entrails, H., Iu.—Sing gen.: ili pondera, the privates, Ct. dub.
Latin · n7295Īliacus adj., of Ilium, Ilian, Trojan, V. H., O.
Latin · n7296 · brief source recordīlicet adv. Source etymology: ire+licet , let us go, have done, T. —All is over! all is lost! amen!: actumst, ilicet, Peristi, T.—At once, straightway, immediately, instantly, forthwith: fugit ilicet ocior Euro, V.
Latin · n7297īlicō (not illico), adv. Source etymology: in+loco , in that very place, on the spot, there: consiste, T.—Of time, on the spot, instantly, immediately, directly: a pueris nasci senes, T.: quem ilico mittit, S.: artes ili
Latin · n7298īlīgnus adj. Source etymology: ilex , of holm-oak, oaken: pedes, T.: glans, H.: canales, V.
Latin · n7299 · brief source recordĪlium or Īlion ī, n (C., V., H., O.), *)/ilion, or Ilios, ī, f (H., O.), *)/ilios, Ilium, Troy.
Latin · n7300 · brief source recordillā adv. Source etymology: abl f. of ille, sc. viā , in that way, in that direction, there: Oceanum illā tentavimus, Ta.: revertebar illā, quā, etc., O.
Latin · n7302illa- in compounds with in; see inla-.
Latin · n7303 · brief source recordillāc adv. Source etymology: abl f. of illic, sc. viā , that way, on that side, there: hac atque illac perfluo, T.: omnīs illac facere, belong to that party: nunc hac . . . nunc illac, on one side . . . on the other, O.
Latin · n7304ille illa, illud, gen. illīus or illius (old forms: dat. ollī, C., V.; plur. ollī, ollīs, C., V.; ollōs, olla, C.), pron dem.—In reference to something remote from the speaker, or near or related to a third person, that:
Latin · n7305ille- in words compounded with in; see inle-.
Latin · n7306 · brief source recordillī adv. Source etymology: old locat. of ille , there, therein: Nam illi haud licebat loqui, etc., T.: praeclara illi laudatur hiaspis, Iu.—Fig., in that affair: ego illi maxumam partem feram, T.
Latin · n7307illīberālis, illīberāliter see inlīb-.
Latin · n7308 · brief source recordillic illaec, illuc, pron. Source etymology: ille+ce , he, she, it yonder, that: Illuc est sapere? T.: Ubi illic est, that fellow, T.: Illancine mulierem alere, T.
Latin · n7309illīc adv. Source etymology: illi+ce , in that place, yonder, there: melius, hic quae fiunt, quam illic, scio, T.: plurīs illic offendisse inimicos, quam hic reliquisse: Utque aër, tellus illic, O.: illic, ubi nulla ince
Latin · n7310illicine see 1 illic.
Latin · n7311 · brief source recordilliciō, illīdō, illigō see inl-.
Latin · n7312 · brief source recordillim adv. Source etymology: ille , from that place, thence: me illim abstraxi, T.: amorem abiecisse illim, i. e. from her.—Of time, thenceforth: usque ad nostram memoriam, S.
Latin · n7313illinc adv. Source etymology: illim+ce , from that place, thence, from yonder: Illinc huc transferri, T.: discessi. —From that person, from that quarter, from that side, thence: si illinc beneficium non sit: illinc omnes
Latin · n7314illinō, illitterātus see inl-.
Latin · n7315 · brief source recordillō adv. Source etymology: ille , to that place, thither: advenio, T.: adit, Cs.: accedere.
Latin · n7316 · brief source recordillōc adv. Source etymology: old for illuc , thither, T.
Latin · n7317 · brief source recordillōtus see inlotus.
Latin · n7318 · brief source recordillū- see inlu-.
Latin · n7319 · brief source recordillūc adv. Source etymology: illic , to that place, thither: huc vel illuc inpelli, T.: huc illuc agitare, S.: huc atque illuc intuens: huc et illuc cursitant, H.: illuc ex his vinculis, i. e. into the other world: illuc
Latin · n7320imāginārius adj. Source etymology: imago , seeming, fancied: fasces, pretended authority, L.
Latin · n7321 · brief source recordimāginātio ōnis, f Source etymology: imaginor , a fancy, imagination: secretae, Ta.
Latin · n7322 · brief source recordimāginor ātus, ārī, dep. Source etymology: imago , to picture to oneself, fancy: pavorem eorum, Ta.
Latin · n7323 · brief source recordimāginōsus adj. Source etymology: imago , full of fancies (of a girl): solide, Ct.
Latin · n7324 · brief source recordimāgō inis, f Source etymology: 2 IC- , an imitation, copy, image, representation, likeness, statue, bust, picture: tabularum, exact copy: cereae, H.: macra, Iu.: genetiva, natural figure, O.: sine imagine tellus, shapel
Latin · n7325imbēcillitās (inb-) ātis, f Source etymology: imbecillus , helplessness, imbecility, weakness, feebleness: corporis: sororis: materiae, Cs.: animi, Cs.: magistratuum.
Latin · n7327imbēcillius see imbecille.
Latin · n7328 · brief source recordimbēcillus (inb-) adj. with comp, weak, feeble: homo: senes: aetas, H.: imbecillior est medicina quam morbus: simulacra voltūs, perishable, Ta.: regnum, S.: animus: imbecilliores fortunā. —Plur m. as subst: ignavi et imb
Latin · n7329imbellis (inb-) e, adj. Source etymology: 2 in+bellum , unwarlike, unfit for war, peaceful, fond of peace: videri: turba, non-combatants, L.: columba, H.: Indus, i. e. subdued, V.: rebus iniustis iustos maxime dolere, im
Latin · n7330imber bris, abl. imbrī or imbre, m Source etymology: AMB- , a rain, heavy rain, violent rain, shower, pouring rain: continuatio imbrium, Cs.: maximus: imbri frumentum conrumpi: lactis: sanguinis: imbri lapidavit, L.: tam
Latin · n7331imberbis (inb-) e, adj. Source etymology: 2 in+barba , without a beard, beardless: pater: quae Imberbes didicere, H.
Latin · n7332 · brief source recordimberbus adj. Source etymology: 2 in+barba , without a beard, beardless: adulescentulus: iuvenis, H.
Latin · n7333 · brief source recordimbibō (in-b-) bī, —, ere, to drink in, imbibe, conceive, form.—Only fig.: opinionem animo: certamen animis, spirit of hostility, L.: immemor eius, quod imbiberat, of the purpose he had conceived, L.: spem posse se perdu
Latin · n7334imbrex icis, f Source etymology: AMB- , a hollow tile, guttertile, pantile, leader (for rain), V.
Latin · n7335 · brief source recordimbrifer era, erum, adj. Source etymology: imber+1 FER- , rain-bringing, raing: Austri, O.: ver, V.
Latin · n7336 · brief source recordimbuō (inb-) uī, ūtus, ere Source etymology: see PO- , to wet, moisten, soak, steep, saturate: palmulas in aequore, Ct.: imbuti sanguine gladii: sanguis imbuit arma, V.: imbuta sanguine vestis, O.: munus tabo imbutum, H.
Latin · n7337imitābilis e, adj. Source etymology: imitor , that may be imitated, imitable: orationis subtilitas: exemplar vitiis, H.
Latin · n7338imitāmen inis, n Source etymology: imitor , an imitation, likeness, image: Somnia, quae veras aequent imitamine formas, O.—Plur., O.
Latin · n7339imitātiō ōnis, f Source etymology: imitor , a copying, imitation: virtutis: virtus imitatione digna: nihil ostentationis imitationis adferre, affectation.
Latin · n7341imitātor ōris, m Source etymology: imitor , an imitator, copyist, mimic: imitatores faceti: nec desilies imitator in artum, H.: laborum meorum: stulti sapiens, O.
Latin · n7342imitātrīx īcis, f Source etymology: imitator , she that imitates: boni (voluptas): gloriae.
Latin · n7343 · brief source recordimitātus adj. Source etymology: P. of imitor , fictitious: sim<*> lacra: voluptas, O.
Latin · n7344 · brief source recordimitor ātus, āre, freq. Source etymology: 2 IC- , to imitate, act like, copy after, seek to resemble, counterfeit, mimic: genus ad omnia imitanda aptissimum, Cs.: in gloriā Paulum: aliquem imitando effingere: imitari qua
Latin · n7345immāne (inm-) adv. Source etymology: immanis , frightfully, fiercely, savagely: leo hians, V.: sonat fluctus, V.
Latin · n7347 · brief source recordimmānis (inm-) e, adj. with comp. and sup. Source etymology: 1 MA- , monstrous, enormous, immense, huge, vast: corporum magnitudo, Cs.: praeda: pocula: tegumen leonis, V.: studium loquendi, excessive, O.: avaritia, S.: i
Latin · n7348immānitās (inm-) ātis, f Source etymology: immanis , monstrous size, hugeness, vastness, excess: vitiorum.— Monstrousness, enormity, heinousness, savageness, fierceness, cruelty, barbarism: immanitate bestias vincere: ge
Latin · n7349immānsuētus (in-m-) adj. with sup, untamed, wild, savage: Cyclops, O.: (ventus) immansuetissime, O.
Latin · n7350 · brief source recordimmātūritās (inm-) ātis, f Source etymology: immaturus , untimely haste: tanta.
Latin · n7351 · brief source recordimmātūrus (in-m-) adj., untimely, unripe, immature, premature: mors: tibi inmaturo vita erepta est, S.: filius obiit, H.: amor, unseasonable, L.
Latin · n7352immedicābilis (in-m-) e, adj., incurable: volnus, O.: telum, i. e. fatal, V.
Latin · n7353 · brief source recordimmemor (in-m-) oris, abl. orī, adj., unmindful, not thinking, forgetful, regardless, negligent, heedless: ingenium: mens, Ct.: Instamus tamen inmemores, V.: rerum a me gestarum: benefici, T.: coniugis, H.: in testando n
Latin · n7354immemorātus (in-m-) adj., unmentioned, untold: iuvat immemorata ferentem legi, i. e. novelties, H.
Latin · n7355 · brief source recordimmēnsitās (inm-) ātis, f Source etymology: immensus , immeasurableness, immensity: latitudinum.—Plur: camporum.
Latin · n7356 · brief source recordimmēnsum (inm-) ī, n Source etymology: immensus , a boundless extent, vastness, immensity: per immensum actus, O.: mons in immensum editus, S.: ad immensum multitudinis speciem augere, L.
Latin · n7357immēnsum (inm-) adv. Source etymology: immensus , without end, exceedingly, immensely: creverat, O.
Latin · n7358 · brief source recordimmēnsus (in-m-) adj., immeasurable, boundless, endless, vast, immense: magnitudo regionum: domus, O.: fines ingeni: argenti pondus et auri, H.: agmen aquarum, V.: tempore immenso.— Fig., vast, measureless, boundless, li
Latin · n7359immerēns (in-m-) entis, adj., undeserving, innocent: dominus, H.: offerre iniuriam tibi inmerenti, T.
Latin · n7360 · brief source recordimmergō (in-m-) sī, sus, ere, to dip, plunge, sink, immerse, submerge: immersus in flumen: virum spumosā undā, V.—Fig.: se in Asuvi consuetudinem, to insinuate.
Latin · n7361immeritō (inm-) adv. with sup. Source etymology: immeritus , undeservedly, unjustly, without cause: accusare me inmeritissumo, T.: si immerito, si misera, etc.
Latin · n7362immeritus (in-m-) adj., undeserving, guiltless, innocent, without fault: Delicta maiorum immeritus lues, H.: gens, V.: paries, H.: inmeriti ultor parentis, O.: immeriti mori, who deserve not to die, H.—Undeserved, unmeri
Latin · n7363immersābilis (inm-) e, adj. Source etymology: 2 in+merso , not to be sunk, unconquerable: adversis undis, H.
Latin · n7364 · brief source recordimmersus P. of immergo.
Latin · n7365 · brief source recordimmētātus (in-m-) adj. measureless, vast: iugera, H.
Latin · n7366 · brief source recordimmigrō (in-m-) āvī, ātus, āre, to remove, migrate, change abode: in domum.—Fig., of words: immigrasse in suum (locum) diceres, i. e. have found their appropriate use.
Latin · n7367immineō (in-m-) —, —, ēre, to project over, lean towards, hang down over, overhang, overarch: Quos super silex Imminet, V.: imminente lunā, shining overhead, H.: in ore impuri hominis imminens, bending towards: gestu omn
Latin · n7368imminuō (in-m-) uī, ūtus, ere, to lessen, diminish: copias.—To weaken, impair, enfeeble: mente inminutā, S.—Fig., to lessen, diminish, abate: tempus mora inminuerat, S.: imminuitur aliquid de voluptate: se dolor imminuit
Latin · n7369imminūtiō (inm-) ōnis, f Source etymology: imminuo , a lessening, weakening, impairing, injuring: corporis, i. e. mutilation.—Fig.: dignitatis.—Esp., as a figure of speech, understatement, extenuation.
Latin · n7370imminūtus (inm-) adj. Source etymology: P. of imminuo , weak: mens, narrow, Ta.
Latin · n7371 · brief source recordimmisceō (in-m-) miscuī, mīxtus, ēre, to mix in, intermix, intermingle, blend: nives caelo prope inmixtae, L.: summis ima, O.: se nubi atrae, V. —Of boxers: manūs manibus, entwine, V.—Pass, to be mingled, be associated,
Latin · n7372immiserābilis (in-m-) e, adj., unpitied: captiva pubes, H.
Latin · n7373 · brief source recordimmisericorditer adv. Source etymology: immisericors , unmercifully: factum a vobis, T.
Latin · n7374 · brief source recordimmisericors (in-m-) ordis, adj., pitiless, merciless.
Latin · n7375 · brief source recordimmissiō (inm-) ōnis, f Source etymology: inmitto , a letting grow, letting alone: sarmentorum.
Latin · n7376 · brief source recordimmissus (inm-) P. of immitto.
Latin · n7377 · brief source recordimmītis (in-m-) e, adj. with comp, not mellow, harsh, unripe, sour: uva, H.—Rough, rude, harsh, hard, severe, stern, fierce, savage, inexorable: naturā et moribus, L.: tyrannus (i. e. Pluto), V.: Glycera, H.: oculi, O.:
Latin · n7378immittō (in-m-) īsī, īssus, ere, to send in, let in, throw into, admit, introduce: immissus in urbem: servos ad spoliandum fanum: corpus in undas, O.: in terram (navem), stranded, L.: canalibus aqua inmissa, Cs.: feraces
Latin · n7379immīxtus P. of immisceo.
Latin · n7380 · brief source recordimmō (not īmō), adv. Source etymology: for * ipsimō; ipse . I. In contradiction or denial, no indeed, by no means, on the contrary, nay, in reality: An. ubi? domin? Ch. immo apud libertum, T.: dictum puta, Nempe . . . Si
Latin · n7381immōbilis (in-m-) e, adj. with comp, immovable: terra: His immobilior scopulis, heard-hearted , O.—Fig., unmoved: ardet Ausonia immobilis ante, V.
Latin · n7382immoderātē (inm-) adv. with comp. Source etymology: immoderatus , without measure, by no rule: vox profusa.—Fig., immoderately, extravagantly: vivere: abuti nostrā facilitate: ferre immoderatius casum.
Latin · n7383immoderātiō (inm-) ōnis, f Source etymology: immoderatus , want of moderation, excess: verborum.
Latin · n7384 · brief source recordimmoderātus (in-m-) adj., boundless, immeasurable: aether.—Fig., unrestrained, unbridled, excessive, immoderate: homo: ne inmoderatus abundes, unduly officious, H.: fortitudo, S.: potus et pastus: tempestates.—Plur n. as
Latin · n7385immodestē adv. Source etymology: immodestus , immoderately, shamelessly: gloriari, L.
Latin · n7386 · brief source recordimmodestia (inm-) ae, f Source etymology: immodestus , intemperate conduct, insubordination: publicanorum, extortion, Ta.: militum, N.
Latin · n7387immodestus (in-m-) adj., unrestrained, excessive, shameless: in vino, T.: genus iocandi.
Latin · n7388 · brief source recordimmodicē adv. Source etymology: immodicus , beyond measure, excessively: gloriari, L.: potestate uti, L.
Latin · n7389 · brief source recordimmodicus (in-m-) adj., beyond bounds, enormous, huge: rostrum, O.: tuber, O.—Fig., excessive, unrestrained, extravagant, immoderate: in numero augendo, given to exaggeration, L.: linguā, L.: laetitiae, Ta.: animi, Ta.:
Latin · n7390immodulātus (in-m-) adj., unrhythmical, inharmonious: poëmata, H.
Latin · n7391 · brief source recordimmolātiō (inm-) ōnis, f Source etymology: immolo , a sacrificing, sacrifice: immolationis tempus: immolationes nefandae, Ta.
Latin · n7392immolātor (in-m-) ōris, m Source etymology: immolo , a sacrificer: immolatoris fortuna.
Latin · n7393 · brief source recordimmōlītus (in-m-) P., built up, erected.— Plur. n. as subst: in loca publica inaedificata immolitave habere, buildings or structures, L.
Latin · n7394immolō (in-m-) āvī, ātus, āre, to sprinkle with sacrificial meal; hence, to make a sacrifice, offer, sacrifice, immolate: cum Sulla immolaret: Musis bovem: animalia capta, Cs.: homines, Cs.: cum pluribus dis immolatur: q
Latin · n7395immorior (in-m-) mortuus, ī, to die in, die upon, fall upon in death: sorori, O.: ipsis aquis, O.: immoritur studiis, pines away over, H.
Latin · n7397immorsus P. of immordeo.
Latin · n7398 · brief source recordimmortālis (in-m-) e, adj., undying, immortal: corpus: di, the gods, Cs., C.: pro deūm immortalium! T.—Imperishable, eternal, endless: (imperatorum) memoria: laudes, Ta.: fructus vestri in me amoris: opera, L.: nemo igna
Latin · n7399immortālitās (inm-) ātis, f Source etymology: immortalis , exemption from death, immortality, endless life: animorum: vita immortalitate cedens caelestibus. —Plur: hominum, immortal natures.—Imperishableness, imperishabl
Latin · n7400immortāliter adv. Source etymology: immortalis , infinitely: gaudeo.
Latin · n7401 · brief source recordimmōtus (in-m-) adj., unmoved, immovable, motionless: (arbor) immota manet, V.: Ceres, O.: mare, Ta.: voltus, Ta.—Fig., unmoved, unshaken, undisturbed, steadfast, firm: manent inmota tuorum Fata tibi, V.: animus, Ta.: ad
Latin · n7402immūgiō (in-m-) iī, —, īre, to bellow in, resound inwardly: immugiit Aetna cavernis, V.: regia luctu, V.
Latin · n7403 · brief source recordimmundus (in-m-) adj. with comp, unclean, impure, dirty, fllthy, foul: ancillula inluvie, T.: canis, H.: nilo inmundior, Ct.: fraudatis lucernis, i. e. with lamp-oil, H.—Plur f. as subst, unclean women, C.—Of language: d
Latin · n7405immūniō (inm-) īvī, —, īre, to fortify: praesidium, Ta.
Latin · n7406 · brief source recordimmūnis (inm-) e, adj. Source etymology: 2 MV- , not bound, free from obligation, disengaged, unemployed: non est inhumana virtus neque inmunis, unsocial: sedens ad pabula, idle, V.: tellus, untilled, O.: operum famulae,
Latin · n7407immūnitās (inm-) ātis (gen plur. tātium, C.), f Source etymology: immunis , exemption from burdens, immunity, privilege: omnium rerum, Cs.: provinciae.—Fig.: magni muneris.
Latin · n7408immūnītus (in-m-) adj., unfortified, undefended: oppida, L.: via, unpaved.
Latin · n7409 · brief source recordimmurmurō (in-m-) —, —, āre, to murmur at, murmur against: silvis immurmurat Auster, V.: totum immurmurat agmen, mutter reproachfully, O.
Latin · n7410immūtābilis (in-m-) e, adj. with comp, unchangeable, unalterable, immutable: causae: spatia: ratio, L.: concordi populo nihil immutabilius.
Latin · n7411immūtābilitās (inm-) ātis, f Source etymology: immutabilis , unchangeableness, immutability.
Latin · n7412 · brief source recordimmūtātiō (inm-) ōnis, f Source etymology: immuto , an interchange, substitution: verborum: ordinis.—In rhet., a metonymy, transferred meaning.
Latin · n7413immūtātus P. of immuto.
Latin · n7415 · brief source recordimmūtātus (in-m-) adj., unchanged, unaltered.
Latin · n7414 · brief source recordimmūtō (in-m-) āvī, ātus, āre, to change, alter, transform: inmutarier Ex amore, T.: me inmutatum videt, my mood, T.: inmutata urbis facies erat, S.: isti color immutatus est: me tibi: meam figuram, O.: aliquid de instit
Latin · n7416impācātus (inp-) adj. Source etymology: 2 in+pacatus , not peaceable, warlike: Iberi, V.
Latin · n7418 · brief source recordimpāctus P. of impingo.
Latin · n7419 · brief source recordimpār (in-p-) aris (abl. imparī; twice impare, V.), adj., uneven, unequal, dissimilar: numerus, odd: numero deus impare gaudet, V.: Musae, H.: ludere par impar, odd or even, H.: mensae erat pes tertius impar, O.: toga, a
Latin · n7420imparātus (in-p-) adj. with sup, not ready, unprepared, unprovided, unfurnished: Ut ne inparatus sim, T.: res p., S.: adgredi ad dicendum: inermem atque imparatum adoriuntur, off his guard: breve tempus longum est impara
Latin · n7421impariter adv. Source etymology: impar , unequally: Versibus iunctis, i. e. in hexameters and pentameters, H.
Latin · n7422 · brief source recordimpāstus (in-p-) adj., unfed, hungry: leo, V.
Latin · n7423 · brief source recordimpatiēns (in-p-) entis, adj., that cannot bear, intolerant, impatient, submissive: viae, O.: volneris, V.: impatiens expersque viri, avoiding, O.: irae, ungovernable, O.: corpus laborum, O.: (terra) arborum, Ta.
Latin · n7424impatienter (in-p-) adv. with comp, with impatience: indoluit, Ta.: captivitatem impatientius timere, Ta.
Latin · n7425 · brief source recordimpatientia (inp-) ae, f Source etymology: impatiens , impatience, incapacity: silentii, Ta.: ad impatientiam delabi, i. e. weakness, Ta.
Latin · n7426impavidē adv. Source etymology: impavidus , fearlessly, intrepidly: exhausto poculo, L.
Latin · n7427 · brief source recordimpavidus (in-p-) adj., fearless, undaunted, intrepid, unterrified: pueri, V.: Impavidum (illum) ferient ruinae, H.: pectora, L.: gens ingenio, L.
Latin · n7428impedīmentum (inp-) ī, n Source etymology: impedio , a hinderance, impediment: impedimenta naturae diligentiā superare: esse impedimenti loco, Cs.: mi inpedimento estis, T.: libertati tempora sunt impedimento.—Plur, trav
Latin · n7429impediō (inp-) īvī, ītus, īre Source etymology: PED- , to entangle, ensnare, shackle, hamper, hinder, hold fast: Impediunt vincula nulla pedes, O.: illis Crura, O. —To clasp, bind, encircle, embrace. narrare parantem Imp
Latin · n7430impedītiō (inp-) ōnis, f Source etymology: impedio , a hinderance, obstruction: curarum.
Latin · n7431 · brief source recordimpedītus (inp-) adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of impedio , hindered, embarrassed, obstructed, encumbered, burdened, impeded: impeditis hostibus propter onera, Cs.: comitatus: agmen, L.: magnam partem eor
Latin · n7432impellō (in-p-) pulī, pulsus, ere. I. To strike against, push, drive, smite, strike, reach: montem Impulit in latus, V.: inpulsas tentavit pollice chordas, O.: manu portas, V.: Impellunt animae lintea, swell, H.: auras m
Latin · n7433impendeō (in-p-) —, —, ēre, to hang over, overhang: ut (gladius) impenderet illius cervicibus: saxum Tantalo: iter difficile; mons altissimus inpendebat, commanded (it), Cs.—Fig., to be at hand, be near, be imminent, thr
Latin · n7434impendiō (inp-) adv. Source etymology: abl. of impendium , by a great deal, very much: magis, far more, T., C.
Latin · n7435 · brief source recordimpendium (inp-) ī, n Source etymology: impendo , money laid out, outlay, cost, charge, expense: quaestum sibi instituere sine impendio: tantulo impendio victoria stetit, Cu.—Money paid for a loan, interest, usury: plebe
Latin · n7436impendō (in-p-) pendī, pēnsus, ere, to weigh out, lay out, expend: operam in eas res: certus sumptus impenditur: de vestro, L.: aegram gallinam amico, lay out the value of, Iu.—To expend, devote, employ, apply, use: ad i
Latin · n7437impenetrābilis (in-p-) e, adj., not to be pierced, impenetrable: silex ferro, L.: tegimen adversus ictūs, Ta.—Unconquerable: pudicitia, Ta.
Latin · n7438impēnsa (inp-) ae, f Source etymology: impensus; sc. pecunia , disbursement, expenditure, outlay, cost, charge, expense: impensam fecimus in macrocolā: nullā impensā, without cost: nostra, O.: pecuniae, L.: parcere impen
Latin · n7439impēnsē (inp-) adv. with comp. Source etymology: impensus , exceedingly, greatly, very much, earnestly, eagerly, zealously: invidere, T.: eo facio id impensius, quod, etc.: agere gratias, L.: consulere, V.: venerari numi
Latin · n7440impēnsus (inp-) adj. with comp. Source etymology: P. of impendo , ample, considerate, great: impenso pretio, dear, Cs., L.—As subst n. (sc. pretio): Lusciniae impenso coemptae, H.—Great, strong, vehement: voluntas bonoru
Latin · n7441imperāns (inp-) ntis, m Source etymology: P. of impero , a master, conqueror, ruler.
Latin · n7442 · brief source recordimperātor (inp-) ōris, m Source etymology: impero , a commander-in-chief, general: imperatoris virtus, T.: invictus: partes imperatoris, Cs.: id est dominum, non inperatorem esse, S.—Imperator (a title conferred on a vic
Latin · n7443imperātōrius (inp-) adj. Source etymology: imperator , of a general: labor: partes, Cs.: consilium: ardor oculorum, commanding.—Of the chief of the empire, imperial: virtus, Ta.
Latin · n7444imperātrīx (inp-) īcis, f Source etymology: imperator , she who commands, a mistress.
Latin · n7445 · brief source recordimperātum ī, n Source etymology: P. of impero , a command, order: imperatum facit, obeys, Cs.: imperata facere, Cs.: ad imperatum non venire, according to orders, Cs.
Latin · n7446imperceptus (in-p-) adj., unperceived, undetected: mendacia, O.
Latin · n7447 · brief source recordimpercussus (in-p-) adj., not struck: pedes, i. e. noiseless, O.
Latin · n7448 · brief source recordimperditus (in-p-) adj., not destroyed, not slain: corpora, V.
Latin · n7449 · brief source recordimperfectus (in-p-) adj., unfinished, incomplete, imperfect, immature: reliquum corpus imperfectum reliquerunt: inperfectā re redire, having failed, Cs.: infans adhuc, O.: pars manebat, V.: cibus, i. e. undigested, Iu.
Latin · n7450imperfossus (inp-) adj. Source etymology: 2 in+perfossus , unpierced: ab omni ictu, O.
Latin · n7451 · brief source recordimperiōsus (inp-) adj. with comp. and sup. Source etymology: imperium , possessed of command, far-ruling, mighty, powerful, puissant: urbes: dictatura, L.: virga, i. e. the fasces, O.: sibi qui imperiosus, lord of himsel
Latin · n7452imperītē adv. with comp. and sup. Source etymology: imperitus , unskilfully, ignorantly, awkwardly: facit: quid potuit dici imperitius?: imperitissime dictum.
Latin · n7453imperītia (inp-) ae, f Source etymology: imperitus , inexperience, ignorance, awkwardness: legati, S.: pugnam imperitiā poscere, Ta.
Latin · n7454imperitō (inp-) āvī, ātus, āre, freq. Source etymology: impero , to command, govern, rule, be supreme: decem imperitabant, L.: plerāque Africā, S.: magnis legionibus, H.: nemori, V.: alteri populo cum bonā pace, L.: aequ
Latin · n7455imperītus (in-p-) adj. with comp. and sup, inexperienced, unversed, unfamiliar, not knowing, unacquainted with, unskilled, ignorant: homo, T.: callidum imperitus fraudasse dicitur: ne quis imperitior existimet, me, etc.:
Latin · n7456imperium (inp-) ī, n Source etymology: impero , a command, order, direction, injunction: meum Inperium exequi, T.: imperio parere, Cs.: Iovis, V.: imperiis deūm expositis, L.: Naturae imperio gemimus, cum, etc., Iu.—Comm
Latin · n7457imperiūrātus (in-p-) adj., by which no false oath is taken: aquae (of the Styx), O.
Latin · n7458 · brief source recordimpermissus (in-p-) adj., unlawful, forbidden: gaudia, H.
Latin · n7459 · brief source recordimperō (inp-) āvī, ātus, āre Source etymology: 1 in+paro , to command, order, enjoin, bid, give an order: Pa. Iubesne? Ch. Iubeam? cogo atque impero, T.: sicuti inperabatur, consistunt, S.: velut deo imperante, Ta.: adeo
Latin · n7460imperterritus (in-p-) adj., unterrified, dauntless, V.
Latin · n7461 · brief source recordimpertiō (inp-) īvī, ītus, īre Source etymology: in+partio , to share with, give a part, communicate, bestow, impart: si quid novisti rectius istis, Candidus imperti, H.: oneris mei partem nemini: aliquid tibi sui consil
Latin · n7462impertior —, —, īrī, dep. Source etymology: collat. form of impertio , to take as a partner, make a sharer in: eram hoc malo, T.
Latin · n7463impertīta ōrum, n Source etymology: P. of impertio , favors, concessions: pro his impertitis, L.
Latin · n7464 · brief source recordimperturbātus (in-p-) adj., undisturbed, unruffled, calm: ōs, O.
Latin · n7465 · brief source recordimpervius (in-p-) adj., not to be traversed, impassable: amnis, O.: lapis ignibus, fire-proof, Ta.
Latin · n7466 · brief source recordimpetibilis (inp-, impatib-) e, adj. Source etymology: in+ patibilis , insufferable, intolerable: dolor.
Latin · n7468 · brief source recordimpetrābilis (inp-) e, adj. with comp. Source etymology: impetro , to be obtained, attainable, practicable: venia, L.: Iunoni votum facere impetrabile, Pr.: quo impetrabilior pax esset, L.
Latin · n7469impetrātiō (inp-) ōnis, f Source etymology: impetro , an obtaining by request; hence, an entreaty: nostrae.
Latin · n7470 · brief source recordimpetriō —, —, īre, desid. Source etymology: impetro , to seek through omens, inquire for by auspices: avibus res impetriri solebant: qui impetrire velit.
Latin · n7471impetrō (inp-) āvī, ātus, āre Source etymology: in+patro , to gain one's end, achieve, bring to pass, effect, get, obtain, procure (by request or influence): si contendisset, impetraturum non fuisse, succeed: ab proximis
Latin · n7472impetus (inp-) ūs, m Source etymology: 1 in+PET- , an attack, assault, onset: armatorum: impetum facere in curiam, S.: ad regem, L.: hostes impetu facto nostros perturbaverunt, Cs.: impetum sustinere, Cs.: terrere eum im
Latin · n7473impexus (in-p-) adj., uncombed: barbae, V.: porrigo, H.—Unpolished: antiquitas, Ta.
Latin · n7474 · brief source recordimpiē (inp-) adv. Source etymology: impius , irreligiously, undutifully: in nos facere: deserere regem, Cu.
Latin · n7475 · brief source recordimpietās (inp-) ātis, f Source etymology: impius , irreverence, ungodliness, impiety, disloyalty: impietas et scelus: impietatis duces, treason: in parentem, S.: in deos inpietates.
Latin · n7476impiger (in-p-) gra, grum, adj., not indolent, diligent, active, quick, unwearied, indefatigable, energetic: mercator, H.: ingenium, S.: in scribendo: ad labores: militiā, L.: militiae, Ta.: hostium Vexare turmas, H.: Im
Latin · n7477impigrē adv. Source etymology: impiger , actively, quickly, readily: hostium res attendere, S.: consulem sequi, L.
Latin · n7478 · brief source recordimpigritās (inp-) ātis, f Source etymology: impiger , activity, indefatigableness.
Latin · n7479 · brief source recordimpingō (inp-) pēgī, pāctus, ere Source etymology: 1 in+pango , to dash against, throw on, thrust at, fasten upon: alcui lapidem, Ph.: uncus impactus est fugitivo illi: agmina muris, V.: hostes in vallum, Ta.: clitellas
Latin · n7480impius (in-p-) adj. , of persons, irreverent, ungodly, undutiful, unpatriotic, abandoned, wicked, impious: impium se esse fateri: Danaides, H.: miles, V.—As subst: has esse in impios poenas: numero impiorum haberi, Cs.—O
Latin · n7481A historical dictionary can preserve useful evidence and superseded analyses at the same time. These records retain their source identity; no parent edge, sound law, first-use date or confidence score is generated from a sentence’s position.
Inspect acquisition and rights →