conquaerō
conquaerō see conquīrō.
Latin · n3262 · brief source recordHistorical source · 1890 American Book Company edition; pinned Perseus XML digitization
Charlton T. Lewis · Perseus Digital Library, Tufts University. Read this edition’s full extracted entries and its original proposals. Publication here preserves a source; it does not endorse every claim.
Digital text credited to the Perseus Digital Library, Tufts University. Adapted entry text is shared under CC BY-SA 4.0; offer textual corrections to Perseus ↗.
Perseus digitized text and SET-U's parsed/reformatted source records, shared under CC BY-SA 4.0; no claim over unrelated SET-U material Charlton T. Lewis, An Elementary Latin Dictionary (New York, Cincinnati and Chicago: American Book Company, 1890). Digital text: Perseus Digital Library, Tufts University (http://www.perseus.tufts.edu/), gift in the name of Carol F. Ross. Source: https://github.com/PerseusDL/lexica/blob/1c34cdf756c63cf37db61bd366d733431dbd7aa0/CTS_XML_TEI/perseus/pdllex/lat/viaf2845558/viaf001/viaf2845558.viaf001.xml. SET-U removes XML presentation markup, decodes known character entities, adds paragraph/etymology labels, and preserves source Greek Beta Code and unresolved legacy tokens. These reformatted records are available under CC BY-SA 4.0, without additional restrictions or warranty. No textual corrections have been made; any future corrections must be offered to Perseus. No endorsement is implied. Rights statement ↗
conquaerō see conquīrō.
Latin · n3262 · brief source recordconquassātiō ōnis, f Source etymology: conquasso , a shattering, disturbance: valetudinis corporis.
Latin · n3263 · brief source recordconquestiō ōnis, f Source etymology: conqueror , a complaining, bewailing, complaint: Sulpicii: in senatu habitae.—In rhet., an appeal to sympathy.
Latin · n3266conquestus P. of conqueror.
Latin · n3267 · brief source recordconquīrō quīsīvī (sierit, C.), quīsītus, ere Source etymology: com- + quaero , to seek for, hunt up, search out, procure, bring together, collect: toto flumine navīs, Cs.: iubet omnia conquiri: quam plurimum pecoris ex a
Latin · n3270conquīsītiō ōnis, f Source etymology: conquiro , a seeking out, search for, bringing together, procuring, collecting: diligentissima, Ta.: piaculorum, L.: pecuniarum, Ta.—A levying, levy, conscription: durissima: ingenuo
Latin · n3271conquīsītor ōris, m Source etymology: conquiro , a recruiting officer, press-captain, C.: retentis conquisitoribus, L.
Latin · n3272conquīsītus adj. with sup. Source etymology: P. of conquiro , sought out, chosen, select: coloni: conquisitissimis epulis.
Latin · n3273cōnsalūtātiō ōnis, f Source etymology: consaluto , a greeting, mutual salutation: forensis: inter exercitūs, Ta.
Latin · n3276 · brief source recordcōnsanguinitās ātis, f Source etymology: consanguineus , kindred, relationship: misericordia consanguinitatis, L.: consanguinitate propinquus, V.
Latin · n3280cōnscelerātus adj. with sup. Source etymology: P. of conscelero , wicked, depraved <*> pirata: mens: mentes, L.: impetus: exsectio linguae: consceleratissimi filii. —Plur m. as subst, wretches, villains: in consceleratos
Latin · n3281cōnscendō endī, ēnsus, ere Source etymology: com-+scando , to mount, ascend, climb: vallum, Cs.: equos, L.: aethera, O.: rogum, V.: in equos, O. — To go on board, embark: navem: puppim, O.: aequor navibus, to go to sea,
Latin · n3283cōnscēnsiō ōnis, f Source etymology: conscendo , an embarking: in navīs.
Latin · n3284 · brief source recordcōnscēnsus P. of conscendo.
Latin · n3285 · brief source recordcōnscientia ae, f Source etymology: conscio , joint knowledge, consciousness, common knowledge, privity, cognizance: conscientiae contagio: alqm in conscientiam adsumere, Ta.: a conscientiae suspitione abesse: perfugit,
Latin · n3286cōnscissus P. of conscindo.
Latin · n3290 · brief source recordcōnscītus P. of conscisco.
Latin · n3291 · brief source recordcōnscius adj. Source etymology: com- + scio , knowing in common, conscious with, privy, participant, accessory, witnessing: tam multis consciis, when so many knew it, N.: tam audacis facinoris, T.: alius alii tanti facin
Latin · n3292conscrībillō —, —, āre, dim. Source etymology: conscribo , to mark by beating, mark with welts: manūs, Ct.
Latin · n3293 · brief source recordcōnscrīptiō ōnis, f Source etymology: conscribo , a record, report: falsae quaestionum, forged depositions.
Latin · n3295 · brief source recordcōnscrīptus ī, m Source etymology: P. of conscribo , one enrolled: patres conscripti (i. e. patres et conscripti), fathers and elect, i. e. the senate: conscriptos in novum senatum appellabant lectos, L.: ‘Patres conscri
Latin · n3296cōnsecrātiō ōnis, f Source etymology: consecro , a religious dedication, consecration: domūs.—An apotheosis, Ta.—An execration, denunciation: capitis: legis, by law.
Latin · n3298cōnsecrātus adj. Source etymology: P. of consecro , hallowed, holy, sacred: locus, Cs.
Latin · n3299 · brief source recordcōnsecrō āvī, ātus, āre Source etymology: com- + sacro , to dedicate, devote, offer as sacred, consecrate: agros: locum certis circa terminis, L.: lucos ac nemora, Ta.: Caesaris statuam, Cs.: candelabrum Iovi: Siciliam C
Latin · n3300cōnsectārius adj. Source etymology: consector , that follows logically, consequent: illud minime. — Plur n. as subst, conclusions, inferences.
Latin · n3301cōnsectātiō ōnis, f Source etymology: consector , an eager pursuit, striving after: concinnitatis.
Latin · n3302 · brief source recordcōnsectātrīx īcis, f Source etymology: consectator , an eager pursuer, adherent: voluptatis.
Latin · n3303 · brief source recordcōnsectiō ōnis, f Source etymology: conseco , a cutting up, cleaving to pieces: arborum: eius (materiae), i. e. the art of fashioning.
Latin · n3304cōnsecūtiō ōnis, f Source etymology: consequor , an effect, consequence: consecutionem adfert voluptatis, has pleasure as a consequence: causas rerum et consecutiones videre.—In rhet., order, connection: verborum.
Latin · n3306cōnsēdī perf. of consido.
Latin · n3307 · brief source recordcōnsēnsiō ōnis, f Source etymology: consentio , an agreeing together, agreement, unanimity, common accord: numquam maior populi R.: ratio, plena consensionis omnium: omnium omni in re: tanta Galliae consensio fuit libert
Latin · n3309cōnsēnsus P. of consentio.
Latin · n3310 · brief source recordcōnsēnsus ūs, m Source etymology: consentio , agreement, accordance, unanimity, concord: vester in causā: civitatium de meis meritis: si omnium consensus naturae vox est: consensu omnium locum delegerunt, Cs.: optimatum,
Latin · n3311cōnsentāneus adj. Source etymology: consentio , agreeing, according, suited, becoming, meet, fit, proper: cum iis litteris: mors eius vitae: actiones virtuti: consentaneum est in iis sensum inesse, is reasonable: quid co
Latin · n3312cōnsentiēns entis, abl. tī or te, adj. Source etymology: P. of consentio , agreeing, accordant, unanimous: senatus: rerum cognatio: hominum consentiente auctoritate contenti: clamore consentienti pugnam poscunt, L.
Latin · n3313cōnsequēns entis, adj. Source etymology: P. of consequor , according to reason, correspondent, suitable, fit: in verbis quod non est consequens: consequens esse videtur, ut scribas, etc., fitting.—Following logically, co
Latin · n3315cōnsequentia ae, f Source etymology: consequor , a consequence, natural succession: eventorum.
Latin · n3316 · brief source recordcōnsertē adv. Source etymology: consertus , in close connection: omnia fieri.
Latin · n3320 · brief source recordcōnsertus P. of 2 consero.
Latin · n3321 · brief source recordcōnserva ae, f Source etymology: conservus , a (female) fellow slave, T.—Poet.: conservae fores, O.
Latin · n3322 · brief source recordcōnservāns antis, adj. Source etymology: P. of conservo , preservative: eius statūs.
Latin · n3323 · brief source recordcōnservātiō ōnis, f Source etymology: conservo , a keeping, preserving: civium: decoris: frugum.
Latin · n3324 · brief source recordcōnservātor ōris, m Source etymology: conservo , a keeper, preserver, defender: patriae: urbis.
Latin · n3325 · brief source recordcōnsessor ōris, m Source etymology: consido , one who sits by, an assessor, associate.—In court: accusatoris.—At a feast, C.—In public shows: pauperem consessorem fastidire, L., C.
Latin · n3328cōnsessus ūs, m Source etymology: consido , a collection (of persons), assembly: meorum iudicum: consessu maximo agere causam: consessum clamoribus implere, V.: a consessu plausus datus: se heros Consessu medium tulit (d
Latin · n3329cōnsīderātē adv. with comp. and sup. Source etymology: considero , considerately, deliberately: agere: id facere: alqd consideratius facere, Cs.: quid feci non consideratissime?
Latin · n3330cōnsīdērātiō ōnis, f Source etymology: considero , contemplation, consideration: naturae: accurata.
Latin · n3331 · brief source recordcōnsīderātus adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of considero , maturely reflected upon, deliberate, considerate: excogitatio faciendi aliquid: consideratius consilium: verbum consideratissimum.—Circumspect, ca
Latin · n3332cōnsīderō āvī, ātus, āre, to look at closely, regard attentively, inspect, examine, survey: candelabrum: spatium victi hostis, O.: alquem, S.: Num exciderit ferrum, O.—Fig., to consider maturely, reflect upon, contemplat
Latin · n3333cōnsiliārius ī, m Source etymology: consilium , a counsellor, adviser: fidelis: ad bellum, L. — An interpreter, minister: (augur) Iovi datus.
Latin · n3336cōnsilīātor ōris, m Source etymology: consilior , a counsellor: maleficus, Ph.
Latin · n3337 · brief source recordcōnsiliō adv. Source etymology: abl. of consilium , intentionally, designedly, purposely: seu forte, seu consilio, L.: urbem Adferimur, V.
Latin · n3338consilior ātus, ārī Source etymology: consilium , to take counsel, consult: consiliandi causā conloqui, Cs.: rursus, Ta.: consiliantibus divis, H.: haec consiliantibus eis, considering, Cs. — To counsel, advise: bonis am
Latin · n3339cōnsilium ī, n Source etymology: com- + 2 SAL- , a council, body of counsellors, deliberative assembly: senatum, orbis terrae consilium: senatūs: Iovis, H.: consilium viribus parat, L.: publicum, i. e. a court of justice
Latin · n3340cōnsipiō —, —, ere Source etymology: com- + sapio , to be sane, be of sound mind: mentibus, L. dub.
Latin · n3342 · brief source recordcōnsitiō ōnis, f Source etymology: 1 consero , a sowing, planting.
Latin · n3344 · brief source recordcōnsitor ōris, m Source etymology: 1 consero , a sower, planter: uvae (i. e. Bacchus), O., Tb.
Latin · n3345 · brief source recordcōnsitūra ae, f Source etymology: 1 consero , a sowing, planting: agri.
Latin · n3346 · brief source recordcōnsitus P. of 1 consero.
Latin · n3347 · brief source recordcōnsōbrīna ae, f Source etymology: consobrinus , a (female) cousin (german, first cousin), C., N.
Latin · n3348 · brief source recordcōnsōbrīnus ī, m Source etymology: com- + soror , a mother's sister's son, cousin-german, first cousin: noster, T.: avunculi filius.
Latin · n3349cōnsociātiō ōnis, f Source etymology: consocio , a union, association: hominum: gentis, L.
Latin · n3350 · brief source recordcōnsociātus adj. with sup. Source etymology: P. of consocio , united, harmonious: di, L.: consociatissima voluntas.
Latin · n3351 · brief source recordcōnsōlābilis e, adj. Source etymology: consolor , that may be consoled, to be comforted: dolor.
Latin · n3353 · brief source recordcōnsōlātiō ōnis, f Source etymology: consolor , a consoling, consolation, comfort: uti consolatione: non egere consolatione: senectutem nullā consolatione permulcere: litterarum tuarum: malorum: consolationibus levari.—A
Latin · n3354cōnsōlātor ōris, m Source etymology: consolor , a comforter.
Latin · n3355 · brief source recordcōnsōlātōrius adj. Source etymology: consolator , comforting: litterae, of condolence.
Latin · n3356 · brief source recordcōnsonus adj. Source etymology: com- + SON- , sounding together, harmonious: clangor, O.—Fig., accordant, fil, suitable: putare satis consonum fore, si, etc.
Latin · n3359cōnsortiō ōnis, f Source etymology: consors , fellowship, community, partnership, association: humana: sociabilis inter reges, L.
Latin · n3362cōnsortium ī, n Source etymology: consors , fellowship, partio ipation, society: in consortio esse, L.: regni, Ta.
Latin · n3363 · brief source recordcōnspectus adj. with comp. Source etymology: P. of conspicio , visible, in full view: tumulus hosti, L.—Striking, distinguished, eminent, noteworthy, remarkable: Pallas in armis, V.: heros in auro, H.: supra modum homini
Latin · n3365cōnspectus ūs, m Source etymology: com- + SPEC- , a seeing, look, sight, view, range of sight, power of vision: casurusne in conspectum animus: quo longissime conspectum oculi ferebant, L.: conspectu urbis frui: Dari mi
Latin · n3366cōnspergō sī, sus (sparsus, Ph.), ere Source etymology: com- + spargo , to sprinkle, moisten, besprinkle, bespatter, strew: humum aestuantem, Ph.: me lacrimis.— Fig.: (oratio) conspersa quasi verborum floribus.
Latin · n3367cōnspersus P. of conspergo.
Latin · n3368 · brief source recordcōnspiciendus adj. Source etymology: P. of conspicio , worth seeing, worthy of attention, distinguished: Hyas formā, O.: celeri equo, Tb.: opus, L.
Latin · n3369cōnspiciō spēxī, spectus, ere Source etymology: SPEC- , to look at attentively, get sight of, descry, perceive, observe, fix eyes upon: te in iure: procul vehiculum e monte: milites ab hostibus conspiciebantur, Cs.: lucu
Latin · n3370cōnspicor ātus, ārī, dep. Source etymology: com- + SPEC- , to get sight of, descry, see, perceive: his te regionibus, T.: id conspicati sese receperant, Cs.: ignīs, N.: hunc conspicatae naves, Cs.: perterritos hostīs, Cs
Latin · n3371cōnspicuus adj. Source etymology: com- + SPEC- , in view, visible, apparent, obvious: res, O.: late vertex, H.: signum in proeliis, Ph.—Striking, conspicuous, distinguished, illustrious, remarkable, eminent: ambo, O.: du
Latin · n3372cōnspīrāns ntis, adj. Source etymology: P. of conspiro , accordant, harmonious: horum consensus: consilium.
Latin · n3373 · brief source recordcōnspīrātiō ōnis, f Source etymology: conspiro , an agreement, union, unanimity, concord, harmony: hominum: bonorum omnium: civitatum, Ta.: amoris: in r<*> p. bene gerendā.—A plot, combination, conspiracy hominum contra
Latin · n3374cōnspīrātus adj. Source etymology: P. of conspiro , conspiring, agreeing, in conspiracy: his conspiratis factionum partibus, Ph.: pila coniecerunt, in concert, Cs.
Latin · n3375cōnspūtō —, ātus, āre, freq. Source etymology: conspuo , to spit upon, insult grossly: nostros.
Latin · n3379 · brief source recordcōnstāns antis, adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of consto , firm, unchangeable, constant, immovable, uniform, steady, fixed, stable, invariable, regular, persistent: cursūs: constanti voltu, L.: aetas, matu
Latin · n3381cōnstanter adv. with comp. and sup. Source etymology: constans , firmly, immovably, steadily, constantly, resolutely. in susceptā causā permanere: vitiis gaudere, H.: ab hostibus pugnari, Cs.: manere in perspicuis consta
Latin · n3382cōnstantia ae, f Source etymology: constans , steadiness, firmness, constancy, perseverance: dictorum: vocis atque voltūs, N.: quantum haberet in se boni constantia, discipline, Cs.: Nec semel offensae cedet constantia f
Latin · n3383cōnstantius see constanter.
Latin · n3384 · brief source recordcōnstat see consto.
Latin · n3385 · brief source recordcōnsternātiō ōnis, f Source etymology: 2 consterno , dismay, consternation, alarm, disturbance: subita, L.: muliebris, L.—Mutiny, sedition: volgi, Ta.: sua, Cu.
Latin · n3386cōnsternō āvī, ātus, āre, to confound, perplex, terrify, alarm, affright, dismay: animo consternati, Cs.: hostīs, etc., L.: consternati Timores, O.: metu servitutis ad arma consternati, driven in terror, L.: consternatae
Latin · n3388cōnstitī perf. of consisto and of consto.
Latin · n3390 · brief source recordcōnstituō uī, ūtus, ere Source etymology: com-+statuo , to put, place, set, station: eo (Helvetios), fix their abode, Cs.: impedimenta, put away, L.: hominem ante pedes: vobis taurum ante aras, V.—To place, station, post
Latin · n3391cōnstitūtiō ōnis, f Source etymology: constituo , a disposition, constitution, nature: firma corporis. — A definition: summi boni.—Fig., in rhet., the issue, point in dispute, C.—A regulation, order, arrangement: rei p.:
Latin · n3392cōnstitūtum ī, n Source etymology: constitutus , an agreement, appointment, compact: ne congressu quidem et constituto experiri, by arbitration: factum cum servis, ut venirent: ad constitutum venire: alcuius constitutis
Latin · n3393cōnstitūtus adj. Source etymology: P. of constituo , constituted, arranged, disposed: bene corpus: viri bene naturā.
Latin · n3394 · brief source recordcōnstrātus P. of 1 consterno. — Plur n. as subst, coverings: pontium, the board roofs, L.
Latin · n3396 · brief source recordcōnstrūctiō ōnis, f Source etymology: construo , a putting together, building, construction: hominis.—Fig., in discourse, arrangement: verborum.
Latin · n3398cōnstūprātor ōris, m Source etymology: constupro , a debaucher, L.
Latin · n3400 · brief source recordCōnsuālia ium, n the festival of Consus, L.
Latin · n3402 · brief source recordcōnsuēfaciō fēcī, factus, ere Source etymology: consuetus + facio , to accustom, inure, habituate: Ea ne me celet, filium, T.: filium recte facere, T.: Gaetulos ordines habere, S.: nil praetermitto, consuefacio, I keep (
Latin · n3404cōnsuētūdō inis, f Source etymology: consuetus , a custom, habit, use, usage, way, practice, familiarity, experience, tradition, precedent: exercitatio ex quā consuetudo gignitur: consuetudine quasi alteram naturam effic
Latin · n3406cōnsuētus adj. with sup. Source etymology: P. of consuesco , used, accustomed, usual, ordinary, wonted, customary, familiar: amor, T.: membra, V.: aurae, O.: lubido, S.: pericula consueta habere, S.: tibi finis, O.: cons
Latin · n3407cōnsul ulis, m Source etymology: com-+2 SAL- , a consul; the highest magistracy of the Roman republic was vested in two consuls, chosen annually: ordinarius, for the full term (opp. suffectus, to fill a vacancy), L.: des
Latin · n3408cōnsulāris e, adj. Source etymology: consul , of a consul, consular: aetas, of eligibility (the 43d year): comitia, for the choice of consul: officium: fasces, L.: lictor, H.: legatus, Ta.: res, worthy of a consul, L.: p
Latin · n3409cōnsūlāriter adv. Source etymology: consularis , as becomes a consul: acta vita, L.
Latin · n3410 · brief source recordcōnsulātus ūs, m Source etymology: consul , the office of consul, consulate, consulship: honorum populi finis est consulatus: quo pluris est universa res p. quam consulatus, S.: consulatum petere: ipsi consulatūm petenti
Latin · n3411cōnsulō luī, ltum, ere Source etymology: com-+2 SAL- , to meet and consider, reflect, deliberate, take counsel, consult, take care, have regard, look out, be mindful: tempus consulendi, T.: ad consulendum potestas, L.: u
Latin · n3412cōnsultātiō ōnis, f Source etymology: 2 consulto , a mature deliberation, consideration, consultation: Nulla tibi hic est, T.: de eius consultatione quaerimus: per aliquot dies tenuit ea consultatio, ne, etc., L.: quā ir
Latin · n3413cōnsultē adv. with comp. Source etymology: 1 consultus , deliberately, considerately: gesta, L.: avidius quam consultius properare, Ta.
Latin · n3414cōnsultō adv. Source etymology: abl. of consultum , deliberately, purposely, designedly: nihil consulto fuisse: multa praetereo: bellum trahere, S.: longior instituitur oratio, Cs.: vires extenuare, H.
Latin · n3415cōnsultō āvī, ātus, āre, freq. Source etymology: consulo , to reflect, consider maturely, consult, take counsel, deliberate: de officio: inter paucos de summā rerum, L.: de bello in conviviis, Ta.: cum aliquibus, Cu.: su
Latin · n3416cōnsultor ōris, m Source etymology: consulo , one who gives counsel, a counsellor, adviser: in proelio, S.: cupidine atque irā, pessumis consultoribus, grassari, S. — He who asks counsel, a consulter, client: sui: consul
Latin · n3417cōnsultrīx īcis, f Source etymology: 1 consultor , she who has a care for, a provider: utilitatum (natura).
Latin · n3418 · brief source recordcōnsultum ī, n Source etymology: consultus , deliberation, consideration: consulto opus est, S. — A decree, decision, resolution, plan: consulta sapientium: consulta cum illo integra habere, plans, S.: occulta, L.: dum c
Latin · n3419cōnsultus adj. with sup. Source etymology: P. of consulo , well considered, weighed, deliberated upon, maturely pondered: ipsi omnia: consulta ad nos deferunt.— Knowing, skilful, experienced, practised, learned (esp. in
Latin · n3420cōnsūmptiō ōnis, f Source etymology: consumo , a wasting, consumption: sui.
Latin · n3424 · brief source recordcōnsūmptor ōris, m Source etymology: consumo , a consumer, destroyer: omnium ignis.
Latin · n3425 · brief source recordcōnsurrēctiō ōnis, f Source etymology: consurgo , a standing up (to express assent): iudicum: omnium.
Latin · n3427 · brief source recordCōnsus ī, m Source etymology: perh. from condo , an ancient deity, god of secret plans, L., O.
Latin · n3428 · brief source recordcontabulātiō ōnis, f Source etymology: contabulo , a structure of planks, flooring, floor, story, Cs.
Latin · n3431 · brief source recordcontāctus P. of contingo.
Latin · n3433 · brief source recordcontāctus ūs, m Source etymology: com-+TAG- , a touching, touch, contact: contactu omnia foedant, V.: sanguinis, O.: potens, effectual, O.: viriles, O.—A contagion, infection: volgati contactu in homines morbi, L.: aegro
Latin · n3434contāgiō ōnis, f Source etymology: com-+TAG- , a touching, contact, touch: pulmonum: contagione Romanorum, L.: contagio naturae valet, connection.—A contact, contagion, infection: pestifera, L.—Fig., an infection, pollut
Latin · n3435contāminātus adj. with sup. Source etymology: P. of contamino , polluted, contaminated, impure, vile, defiled, stained, degraded: se ut contaminatos abactos esse, L.: pars civitatis, L.: superstitio: grex virorum, H.: fl
Latin · n3437contāminō āvī, ātus, āre Source etymology: contamen, collat. form of contagio , to bring into contact, mingle, blend, unite: Graecas (fabulas), T.—To corrupt, defile: spiritum.—Fig., to corrupt, defile, pollute, stain, s
Latin · n3438contēctus P. of contego.
Latin · n3439 · brief source recordcontemnendus adj. Source etymology: P. of contemno , despicable, contemptible, trifling, unworthy of notice: nos: principes minime: (orationes) non contemnendae, respectable: in dicendo: copiae numero, Cs.
Latin · n3442contemplātiō ōnis, f Source etymology: contemplor , a viewing, surveying, contemplation: caeli.—Fig., a reflection, contemplation, survey, review: naturae: virtutum, Ta.: vis contemplatione dignissima.
Latin · n3444contemplātor ōris, m Source etymology: contemplor , an observer, one who reflects upon: caeli.
Latin · n3445 · brief source recordcontemplātus P. of contemplor.
Latin · n3446 · brief source recordcontemplor ātus, ārī, dep., to gaze at, view attentively, survey, behold, observe, contemplate: satis ut contemplata modo sis, T.: Contemplator item, cum, etc., V.: unumquemque vestrum: oculis pulchritudinem rerum: voltu
Latin · n3448contemptim (-temt-) adv. Source etymology: contemno , contemptuously, slightingly, scornfully: de Romanis loquentes, L.: audire minas, L.: succedentes ad castra Romana, L.: vagari, Ta.
Latin · n3449contemptiō (-temt-) ōnis, f Source etymology: com- + 1 TEM- , a despising, disregard, contempt, scorn, disdain: rerum humanarum: laborum: deorum, L.: mortis, Cu.: hostibus in contemptionem venire, to be despised by, Cs.:
Latin · n3450contemptor (-temt-) ōris, m Source etymology: 1 contemptus , he who disregards, a contemner, despiser: divōm, V.: superūm, O.: famae, L.: sui, regardless (with prodigus alieni), Ta.: ferri, O.: nostri, O.: lucis animus,
Latin · n3451contemptrīx (-temt-) īcis, f Source etymology: contemptor , she who disregards, a despiser: superūm, O.
Latin · n3452 · brief source recordcontemptus (-temt-) adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of contemno , despised, despicable, contemptible, vile, abject: homo: vita: iure viderer, S.: res, H.: vox contemptior: contemptissimorum consulum levitas
Latin · n3453contemptus (-temt-) ūs, m Source etymology: com-+1 TEM- , a despising, contempt, scorn: alumnae, the slight done to, O.: hunc apparatum sequebantur contemptūs omnium, L.—A being despised, slight received, disagrace: cont
Latin · n3454contentē adv. with comp. Source etymology: 1 contentus , earnestly, with exertion, vehemently: pro se dicere: ambulare contentius.
Latin · n3456contentiō ōnis, f Source etymology: com-+2 TA- , a stretching, straining, exertion, tension, effort, struggle: vocis: studiorum: ferre tantam contentionem: dicendi: honorum, for honors: libertatis, L.—A contest, contenti
Latin · n3457contentus adj. Source etymology: P. of contendo , stretched, strained, tense, tight, on the stretch: contento fune, H.: corpora (opp. remissa): contentā cervice (boves), V.: contento poplite, i. e. kneeling, H.— Fig., ea
Latin · n3458contentus adj. Source etymology: P. of contineo , content, satisfied, pleased: domo suā: vestrā fortunā: his ad beate vivendum virtus: peditatu, Cs.: paucis, H.: Viverem uti contentus eo quod, etc., H.: solā Dianā, V.: q
Latin · n3459conterritus P. of conterreo.
Latin · n3463 · brief source recordcontextē adv. Source etymology: contexo , in close connection.
Latin · n3466 · brief source recordcontextus adj. Source etymology: P. of contexo , woven together, closely connected, continuous: voluptates: historia eorum temporum, N.
Latin · n3467contextus ūs, m Source etymology: com-+TEC- , connection, coherence: rerum: orationis. — The context, sequel: (alia) in contextu operis dicemus, Ta.
Latin · n3468conticēscō (-cīscō) ticuī, —, ere, inch. Source etymology: com+taceo , to become still, cease speaking, fall silent: conscientiā convictus conticuit: subito, O. — To keep silence: paulisper, L.—To be silenced, cease, be
Latin · n3469contīgnātiō ōnis, f Source etymology: contigno , a floor, storey, Cs.: tertia, L.
Latin · n3470 · brief source recordcontiguus adj. Source etymology: com-+TAG- , bordering, neighboring, adjoining, near, close: domos, O.: Aventino, Ta.: tibi, O.: missae hastae, within reach of, V.
Latin · n3472continēns entis, adj. with comp. and sup. Source etymology: P. of contineo , bounding, limiting, enclosing: litas, i. e. of the continent, L.: parum locuples continente ripā, H.—Bordering, neighboring, contiguous, near,
Latin · n3473continēns ntis, f Source etymology: 1 continens; sc. terra , a mainland, continent: in continentem legatis missis, Cs.: ex continenti, Cs.: in continente, Cs.: continentis regio, L. — Fig., in rhet., the chief point: con
Latin · n3474continenter adv. Source etymology: 1 continens , continuously, without interruption: bellum gerere, Cs.: totā nocte, Cs.: biduum lapidibus pluit, L.: sedere, in a row, Ct.—Fig., temperately, moderately: vivere.
Latin · n3475continentia ae, f Source etymology: 1 continens , a restraint, abstemiousness, continence, temperance, moderation: exemplum continentiae, T.: hinc continentia (pugnat), illinc libido: illius in victu.
Latin · n3476contineō tinuī, tentus, ēre Source etymology: com-+teneo , to hold together, bound, limit, comprise, enclose, surround, environ: ut trabes artē contineantur, Cs.: oppidum pons continebat, made a connection with, Cs.: hib
Latin · n3477contingō tigī, tāctus, ere Source etymology: com-+tango , to touch, reach, take hold of, seize: divae vittas, V.: taurum, O.: dextras consulum (in greeting), L.: cibum rostris: funem manu, V.: terram osculo, L.: me igni,
Latin · n3478continuātiō ōnis, f Source etymology: continuo , a continuance, prolongation: magistratūs, L.—A series, continuation, succession: rerum: imbrium: in (rebus) peragendis, L.—In rhet., a period: verborum.
Latin · n3480continuō adv. Source etymology: continuus , immediatcly, forthwith, straightway, directly, without delay: mors continuo ipsam occupat, just afterwards, T.: Haud mora, continuo matris praecepta facessit, V.: Ut vel contin
Latin · n3481continuō āvī, ātus, āre Source etymology: continuus , to join, make continuous, connect, unite: (aër) mari continuatus est: aedificia moenibus. L.: Suionibus gentes continuantur, border upon, Ta.: domos, to erect in rows
Latin · n3482continuus adj. Source etymology: com-+2 TA- , joining, connecting, uninterrupted, continuous, unbroken: Leucada continuam habuere coloni, i. e. a peninsula, O.: ignis proxima quaeque et deinceps continua amplexus, L.: mo
Latin · n3483cōntiō (not cōncio), ōnis, f Source etymology: for conventio , a meeting, assembly, convocation, gathering, audience: advocat contionem: habere, L.: populi, S.: militum, Cs.: plebem ad contionem vocare, L.: ut omnis cont
Latin · n3484cōntiōnābundus adj. Source etymology: contionor , speaking in public, haranguing, proclaiming: haec prope, L.: velut contionabundus interrogabat, Ta.: haec propalam, L.
Latin · n3485cōntiōnālis e, adj. Source etymology: contio , of a popular assembly, mob-like, vulgar: prope clamor, like a mob's: hirudo aerarii: senex, a demagogue, L.
Latin · n3486cōntiōnārius adj. Source etymology: contionor , of a public assembly, mob-like: populus.
Latin · n3487 · brief source recordcōntiōnātor ōris, m Source etymology: contionor , an haranguer, demagogue, agitator.
Latin · n3488 · brief source recordcōntiōnor ātus, ārī, dep. Source etymology: contio , to meet, convene, form an assembly: singuli universos contionantes timent, L. — To make a speech, deliver an oration, harangue, address, declaim: ex turri: cum es nudu
Latin · n3489cōntiuncula ae, f dim. Source etymology: contio , an harangue, petty speech: in contiunculas detrudi.
Latin · n3490 · brief source recordcontortē adv. with comp. Source etymology: contortus , perplexedly, perversely: dicere: contortius concludi.
Latin · n3492 · brief source recordcontortiō ōnis, f Source etymology: com-+TARC- , a whirling: dexterae, Her. — Intricacy, complication: contortiones orationis.
Latin · n3493contortor ōris, m Source etymology: com-+TARC- , a wrester, perverter: legum, T.
Latin · n3494 · brief source recordcontortulus adj. dim. Source etymology: contortus , somewhat perverse: conclusiunculae.
Latin · n3495 · brief source recordcontortus adj. Source etymology: P. of contorqueo , vehement, energetic: oratio.—Involved, intricate: res.
Latin · n3496 · brief source recordcontrā adv. and praep. Source etymology: comp. of com-; see 1 cum . I.adv., of position, in opposition, opposite, face to face, in front, on the other side: signum contra animo finivit, i. e. mentally drew a line, L.: st
Latin · n3497contrā-dīcō dīxī, dictus, ere, to speak against, contradict: sententiis aliorum, Ta.: contradicentibus inimicis, Cs.
Latin · n3502 · brief source recordcontrāctiō ōnis, f Source etymology: com-+TRAG- , a drawing together, contraction: digitorum: superciliorum: frontis.—Fig.: animi in dolore, dejection. —A shortening, shortness: paginae: syllabae.
Latin · n3498contrāctiuncula ae, f dim. Source etymology: contractio , a trifling dejection, sadness: animi.
Latin · n3499 · brief source recordcontrāctō āre, see contrecto.
Latin · n3500 · brief source recordcontrāctus adj. with comp. Source etymology: P. of contraho , drawn together, compressed, contracted, short, narrow, restricted, limited: nares contractiores habent introitūs: cuticula, wrinkled, Iu.: frons, H.: vestigia
Latin · n3501contrāriē adv. Source etymology: contrarius , in opposite ways, in a different manner: scriptum esse: relata verba: dicere, Ta.
Latin · n3504contrārium ī, n , see contrarius.
Latin · n3505 · brief source recordcontrārius adj. Source etymology: contra .—Of position, lying over against, opposite: ripa: collis huic, Cs.: Phrygiae tellus, O.: contrario ictu transfixus, by a blow from the opposite direction, L.: volnera, in front,
Latin · n3506contrectātiō (contract-) ōnis, f Source etymology: contrecto , a touching, contact: equae.
Latin · n3507 · brief source recordcontrectō (contractō) āvī, ātus, āre Source etymology: com+tracto , to touch, handle, come in contact with, feel: pectora, O.: (liber) contrectatus manibus volgi, H.: contrectata pudicitia, violated, Ta.: corpus oculis v
Latin · n3508contrīstō āvī, ātus, āre Source etymology: com-+tristis , to sadden, make gloomy, cloud, dim, darken: frigore caelum, V.: (Aquarius) annum, H.
Latin · n3512contrītus adj. Source etymology: P. of contero , worn out, trite, common: praecepta: proverbium vetustate. — Worthless: praemium.
Latin · n3513contrōversia (-vorsia) ae, f Source etymology: controversus , a contention, quarrel, question, dispute, controversy, debate: privata: rem in controversiam vocare: re in controversiam deductā, Cs.: in controversiam venire
Latin · n3514contrōversiōsus adj. Source etymology: controversia , much controverted: res, L.
Latin · n3515 · brief source recordcontrōversus adj. Source etymology: contro- (cf. contra)+versus , disputed, questionable, undecided: ius: res: auspicium, L.—Disputatious: gens naturā (dub.).
Latin · n3516contubernālis is, m and f Source etymology: com-+taberna , a tent-companion, messmate (usu. ten men and a decanus in one tent), C., Ta., Cu.—A personal follower, attendant: Pompeio.—A comrade, companion, associate, colle
Latin · n3519contubernium ī, n Source etymology: com-+taberna , companionship in a tent, the relation of a general and his personal follower: contuberni necessitudo: patris, S.: alqm contubernio aestimare, by intimate companionship,
Latin · n3520contumācia ae, f Source etymology: contumax , inflexibility, contumacy, obstinacy, stubbornness: illa tua: in voltu, L.: responsi: adversus principem, Ta.— Firmness, constancy: libera.
Latin · n3523contumāciter adv. with comp. Source etymology: contumax , obstinately, stubbornly: scribere: omnia agere, L.: contumacius se gerere, N.
Latin · n3524contumāx ācis, adj. with comp. Source etymology: com-+ 1 TEM- , insolent, unyielding, obstinate, stiff-necked: quis contumacior?: animus, Ta.: voltus, Cu.: lima, Ph.
Latin · n3525contumēlia ae, f Source etymology: com-+1 TEM- , insult, abuse, affront, reproach, invective, contumely: ei facere contumeliam, T.: contumelias dicere, L.: improborum: tam insignem in me accipere, T.: tantā adfectus: tan
Latin · n3526contumēliōsē adv. with comp. and sup. Source etymology: contumeliosus , abusively, insolently: hoc dicere: contumeliosius facta iniuria, T.: contumeliosissime ei male dicere.
Latin · n3527contumēlīōsus adj. with comp. Source etymology: contumelia , full of abuse, reproachful, abusive, insulting: contumeliosis vocibus prosequi, Cs.: in edictis: te esse dicunt contumeliosum, quod, etc.: oratio: quod contume
Latin · n3528contūnsus P. of contundo.
Latin · n3531 · brief source recordconturbātiō ōnis, f Source etymology: conturbo , confusion, disquiet, consternation: mentis: est metus excutiens cogitata.
Latin · n3532conturbātus adj. with comp. Source etymology: P. of conturbo , distracted, disordered, confused, disquieted: oculus: homo: discedit, in confusion: in scribendo conturbatior.
Latin · n3533contus ī, m , konto/s, a pole, pike: conti bini a prorā prominentes, L.—As a weapon, V.: contis praefixa capita, Ta.—A boat-hook, V.
Latin · n3535contūsus P. of contundo.
Latin · n3536 · brief source recordcōnūbiālis (not connū-), e, adj. Source etymology: conubium , of wedlock, conjugal: iura, O.
Latin · n3537 · brief source recordcōnūbium (not connū-), n Source etymology: com-+nubo , marriage, wedlock (as a civil institution; cf. coniugium, the personal union), C.: per conubia Gaetulos secum miscuere, S.: natae, V.: nostra, with me, O.: Pyrrhin'
Latin · n3538A historical dictionary can preserve useful evidence and superseded analyses at the same time. These records retain their source identity; no parent edge, sound law, first-use date or confidence score is generated from a sentence’s position.
Inspect acquisition and rights →