statuō

statuō uī, ūtus, ere Source etymology: status , to cause to stand, set up, set, station, fix upright, erect, plant : statue signum, L.: agro qui statuit meo Te, triste lignum (i. e. arborem), H.: Crateras magnos statuunt (on the table), V.: tabernacula statui passus non est, to pitch , Cs.: aeiem quam arte statuerat, latius porrigit, had drawn up , S.: statuitur Lollius in convivio, is taken to the banquet : tabernacula in foro, L.: ubi primum equus Curtium in vado statuit, L.: in nostris castris tibi tabernaculum statue, Cu.: pro rigidis calamos columnis, O.: alqm capite in terram, T.: patrem eius ante oculos: bovem ad fanum Dianae et ante aram, L.: Puer quis Ad cyathum statuetur? H.— To construct and place, set up, erect, make, build : eique statuam equestrem in rostris statui placere, in his honor : Effigiem, V.: Templa tibi, O.: aras e caespite, O.: aëneum tropaeum: carceres eo anno in Circo primum statuti, L.: incensis operibus quae statuerat, N.: Inter et Aegidas mediā statuaris in urbe, i. e. a statue of you , O.: Urbem quam statuo vestra est, found , V.— To cause to stand firm, strengthen, support : rem p. certo animo, Att. ap. C.—Of rules and precedents, to establish, constitute, ordain, fix, settle, set forth : omnīs partīs religionis: vectigal etiam novum ex salariā annonā, L.: Exemplum statuite in me ut adulescentuli Vobis placare studeant, T.: in alquo homine exemplum huius modi: si quid iniungere inferiori velis, si id prius in te ac tuos ipse iuris statueris, etc., first admit it against yourself , L.: citius Quam tibi nostrorum statuatur summa laborum, i. e. is recounted , O.— Of persons, to constitute, appoint, create : arbitrum me huius rei.—Of limits and conditions, to determine, fix, impose, set : imperi diuturnitati modum statuendum putavistis, that a limit should be assigned : statui mihi tum modum et orationi meae, imposed restraints upon : non statuendo felicitati modum, by not limiting his success , L.: modum carminis, O.: providete duriorem vobis condicionem: Finem orationi, make an end of , T.—Of a time or place, to fix, appoint, set : statutus est comitiis dies, L.: multitudini diem statuit ante quam liceret, etc., S.: fruges quoque maturitatem statuto tempore expectant, Cu.— To decide, determine, settle, fix, bring about, choose, make a decision : ut pro merito cuiusque statueretur, L.: ut ipse de eo causā cognitā statuat, to try the cause and decide , Cs.: utrum igitur hoc Graeci statuent . . . an nostri praetores?: ut statuatis hoc iudicio utrum, etc.: in hoc homine statuetur, possitne homo damnari, etc.: quid faciendum sit, L.: nondum statuerat, conservaret eum necne, N.: in senatu de lege: de absente eo statuere ac iudicare, L.: de P. Lentulo, i. e. decide on the punishment of , S.: (ii), quos contra statuas: Res quoque privatas statui sine crimine iudex, sat in judgment upon , O.—In the mind, to decide, make up one's mind, conclude, determine, be convinced : numquam intellegis, statuendum tibi esse, utrum, etc.: neque tamen possum statuere, utrum magis mirer, etc.: vix statuere apud animum meum possum, utrum, etc., to make up my mind , L.: quidquid nos communi sententiā statuerimus. — To decree, order, ordain, enact, prescribe : statuunt ut decem milia hominum mittantur, Cs.: eos (Siculos) statuisse, ut hoc quod dico postularetur: patres ut statuerent, ne absentium nomina reciperentur: statutum esse (inter plebem et Poenos), ut . . . impedimenta diriperent, agreed , L.: statuunt ut Fallere custodes tentent, O.: sic, di, statuistis, O.: (Vestalibus) stipendium de publico, decreed a salary , L.: cur his quoque statuisti, quantum ex hoc genere frumenti darent.—Of punishments, to decree, measure out, inflict, pass sentence : considerando . . . in utrā (lege) maior poena statuatur: obsecrare, ne quid gravius in fratrem statueret, treat harshly , Cs.: quid in illos statuamus consultare, S.: cum triste aliquid statuit, O.: legem de capite civis Romani statui vetare, i. e. sentence of death to be passed.—To resolve, determine, purpose, propose : statuit ab initio ius publicano non dicere: statuerat excusare, to decline the office : proelio decertare, Cs.: non pugnare, L.: habere statutum cum animo ac deliberatum, to have firmly and deliberately resolved : caedis initium fecisset a me, sic enim statuerat.— To judge, declare as a judgment, be of opinion, hold, be convinced, conclude, think, consider : leges statuimus per vim et contra auspicia latas: statuit senatus hoc, ne illi quidem esse licitum, cui concesserat omnia: qui id statuat esse ius quod non oporteat iudicari, who holds that to be the law : cum igitur statuisset, opus esse, etc., had become convinced : statuistis, etiam intra muros Antoni scelus versari, inferred : Hoc anno statuit temporis esse satis, O.: si id dicunt, non recte aliquid statuere eos qui consulantur, that they hold an erroneous opinion : hoc si ita statuetis: statuit nauarchos omnīs vitā esse privandos, thought it necessary to deprive , etc.: causam sibi dicendam esse statuerat, knew : Caesar statuit exspectandam classem, Cs.: si, ut Manilius statuebat, sic est iudicatum: uti statuit, as he thought , L.: omnīs statuit ille quidem non inimicos, sed hostīs, regarded not as adversaries, but as foes : Anaximenes aëra deum statuit, regarded .