similis

similis e, adj. with comp. similior and sup. simillimus Source etymology: 3 SA- , like, resembling, similar : Laudantur simili prole puerperae, i. e. that look like their fathers , H.: par est avaritia, similis improbitas: quod in simili culpā versari, Cs.: ecce aliud simile: Aristotelem similem emere, a likeness of Aristotle , Iu.—With gen. (esp. of persons): tui similis est probe, T.: Haud similis virgo est virginum nostrarum, T.: patris: quaererem ex eo, cuius suorum similis fuisset nepos: plures Romuli quam Numae similes reges, L.: tui similem esse: Rhodii Atticorum similiores: fabularum similia discere: similes meorum versūs, H.: quae similia veri sint, L.: quid esset simillimum veri.—With dat. (usual in later Latin): simia quam similis nobis, Enn. ap. C.: patri, O.: par similisque ceteris, S.: huic in hoc: fugae profectio, Cs.: quid simile habet epistula iudicio: similia veris erant, L.: similius vero facit ipsos in amicitiam redisse, L.: puro simillimus amni, H.: media simillima veris sunt, L.: homines inter se formā similes: quae sunt inter se similia: ut simili ratione atque ipse fecerit suas iniurias persequantur, Cs.: nec similem habeat voltum, et si ampullam perdidisset: similes sunt, ut si qui dicant, etc.: similes sunt dei, tamquam si Poeni, etc.—Poet.: similis Iuturna per hostīs Fertur (i. e. similiter), V.