omnis

omnis e (omnia, disyl., V.), adj. I. Plur, all, every: studia omnia nostra, S.: nemo omnium imperatorum, qui vivunt, L.: cur adimi civitas non omnibus antiquissimis civibus possit, all, even of the oldest families: omnium auxilia, etiam infimorum.—Distributively, every, of every kind, all, all sorts: omnes omnium ordinum homines: omnibus precibus petere contendit, with every form of prayer, Cs.: erat ex omnibus castris despectus, all parts of the camp, Cs.: a te, qui nobis omnia summa tribuis, everything noble: constituit extrema omnia experiri, S.: omnia ultima pati, suffer the worst, L.—As subst m. and f all men, all persons: audacissimus ego ex omnibus: Macedonum omnes, L.: omnes Tarquiniae gentis, L.— As subst n., all things, everything: omnia se amici causā esse facturos, make every exertion: omnia fore prius arbitratus sum, quam, etc., should have believed anything, rather, etc.: omnia se cetera pati, everything else: in eo sunt omnia, everything depends on that: qui nobis omnia solus erat, was my all, O.: omnia Mercurio similis, in all respects, V.: Omnia debemur vobis, all we have and are is due, O.— II. Sing, every, all, the whole: militat omnis amans, every lover, O.: sine omni periclo (i. e. ullo), without any, T.: ne sine omni quidem sapientiā, a complete philosophy: materia ad omnem laudem, every kind of, L.: cenare olus omne, H.: Gallia est omnis divisa, the whole of Gallia, Cs.: sanguinem suum omnem profundere: omnis in hoc sum, am engrossed, H.—As subst n., everything: ab omni quod abhorret . . . fugiamus.